Τελευταίο μέρος της τριλογίας των στοιχείων της Ντίπα Μέχτα, το «Νερό» έπεται της «Φωτιάς» (1996, με λεσβιακό θεμα) και της «Γης» (1998, με πολιτικό σενάριο), και προκάλεσε την οργή των Ινδών πριν ακόμη ξεκινήσει γυρίσματα, γι’ αυτό και η σκηνοθέτις επέλεξε αναγκαστικά τη Σρι Λάνκα ως τόπο γυρισμάτων. Ο ντόρος δημιουργήθηκε από τους traditionalists διότι στην ταινία μια 8χρονη χήρα, στη βρετανοκρατούμενη Ινδία του 1938, αρνείται συναισθηματικά να ακολουθήσει τις παραδοσιακές λύσεις, δηλαδή να καεί στην πυρά ή να παντρευτεί τον αδελφό του συζύγου της. Επιχειρώντας να ανατρέψει έναν αρχαίο θρησκευτικό νόμο που εξυπηρετεί την οικογενειακή οικονομία της χώρας, η Ντίπα Μέχτα αποδεικνύει πως, ακόμη και σήμερα, μπορεί να ταράξει τις αρχές με ένα τόσο αναχρονιστικό, αλλά υπαρκτό θέμα.
Μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οικογένεια του μικρού Αρσενίου Εζνεπίδη ξεριζώνεται και παίρνει τον δρόμο της προσφυγιάς για την Ελλάδα. Ο μικρός Αρσένιος μεγαλώνει στην Κόνιτσα της Ηπείρου με τη γιαγιά του και τη μητέρα του, οι οποίες του μεταδίδουν τη βαθιά τους πίστη στον Χριστό και την αγάπη για τον συνάνθρωπο. Μεγαλώνει με τις ιστορίες για τον Άγιο Αρσένιο και μέσα του φουντώνει η επιθυμία από μικρή ηλικία να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή. Το 1945 κατατάσσεται στον στρατό όπου υπηρετεί ως ασυρματιστής. Με την αποστράτευσή του επισκέπτεται το Άγιον Όρος.
Στο εγγύς μέλλον, ένας ντετέκτιβ δικάζεται με την κατηγορία της δολοφονίας της συζύγου του. Έχει 90 λεπτά για να αποδείξει την αθωότητά του στην προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη, που ο ίδιος στήριζε ένθερμα, πριν αυτή αποφασίσει για την τύχη του.
- Facebook
- Twitter
- E-mail
0