«Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που έχεις κάνει στη ζωή σου;» Μια πολύ χαλαρή, φιλική κουβέντα ανάμεσα σε δυο μεθυσμένα ζευγάρια, το ένα μελλόνυμφο και το άλλο εξαιρετικά κοντινό, λόγω κουμπαριάς, καταλήγει σε αποκάλυψη ενός σκοτεινού μυστικού που αναστατώνει. Ο Κρίστοφερ Μπόργκλι του «πειραγμένου» Dream Scenario δεν θέλει απλώς να ρίξει μια τρελή ιδέα στο τραπέζι, θυμίζοντας αρκετά το ξεκίνημά του, αλλά, σαν τον Ρούμπεν Έστλουντ των ακραίων κοινωνικών πειραματισμών (λες και υπάρχει ένα trend πρόκλησης στα σκανδιναβικά μυαλά), να προβοκάρει το κοινό ανακατεύοντας την τράπουλα της ρομαντικής κομεντί με μαύρες, κωμικές και δραματικές σκέψεις που δεν συνάδουν απόλυτα με το κοινό που προτιμά ένα πιο τακτοποιημένο δίωρο γαμήλιας ανάτασης.

 

Πρωταγωνιστές ο Βρετανός διοπτροφόρος Τσάρλι και η Αμερικανίδα Έμα, αμφότεροι επιμελητές, μουσείου και εκδόσεων αντίστοιχα. Μοιάζουν με μποέμ διανοούμενους, αλλά νεότερης κοπής – είναι χαλαρότεροι, δεν το κάνουν θέμα, όπως θα τους βλέπαμε σε άλλης εποχής και θερμοκρασίας νεοϋορκέζικη κομεντί. Η πρώτη τους γνωριμία είναι αμήχανα χαριτωμένη: αυτός την εντοπίζει σε ένα καφέ, προφανώς του αρέσει, μαζεύει τα κουράγια του για να της μιλήσει, γιατί είναι και ντροπαλός, αλλά το αγχώδες, αυτοσχέδιο φλερτ του πέφτει στο κενό, γιατί γρήγορα εκείνη τού αποκαλύπτει ότι δεν ακούει από το ένα της αυτί – ενώ στο άλλο φοράει ακουστικά! Το πρόβλημα της ακοής της σχετίζεται με το μυστικό που αποπροσανατολίζει τον Τσαρλς και φρικάρει τους στενούς της φίλους, ιδιαίτερα τη Ρέιτσελ (Αλάνα Χάιμ) που ενίσταται και παίρνει προσωρινά αποστάσεις, παραμονές του γάμου. Το ότι επιλέγει, έστω κι αν αρχικά προβληματίζεται, να το μοιραστεί, φανερώνει εμπιστοσύνη, εκεί που μια τακτικίστρια θα απέφευγε κάθε επίφοβο θέμα πριν από τη μεγάλη μέρα. Γι’ αυτήν επιστρέφει ένας τραυματικός εφιάλτης, η πολύπλοκη συνθήκη ανασφάλειας και έλλειψης ταυτότητας. Για όλους τους υπόλοιπους, αρχίζει το drama.

 

Παρά το μέγεθος της αποστροφής που προκαλεί η πρόθεση της πράξης της, πιο πολύ και από την ίδια τη δράση που ανέλαβε στην εφηβεία της, το κρίσιμο «truth or dare» μετατοπίζεται γρήγορα στις συνέπειες που επιφέρει στους άλλους. Ο Τσαρλς δεν ξέρει πώς να συμπεριφερθεί. Καλείται να πάρει θέση πίσω από την πλάτη της συντρόφου, αλλά δεν είναι σίγουρος αν τα αισθήματά του επηρεάζονται από την εγκεφαλική επεξεργασία των νέων δεδομένων. Κρύβεται όσο μπορεί, συνήθως αδέξια, μπροστά στην υποψιασμένη και νευρική Έμα, περιμένοντας μια επιφοίτηση ή μια ευεργετική συμβουλή από έναν οικείο. Η εξομολόγησή του, αν και με κρυφά νοήματα, σε μια φίλη του, αποδεικνύεται μια ακόμη λανθασμένη ιδέα. Τα αποτελέσματα θα φανούν στην δεξίωση και θα πάρουν διαστάσεις συγκρουσιακού slapstick πάρτι. Ουσιαστικά, ωστόσο, το περιστατικό δεν έγινε χθες και το θέμα είναι αν πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο που κάποτε, σε μια φάση διαμόρφωσης του χαρακτήρα του, πήρε μια κακή απόφαση, που άλλωστε δεν υλοποίησε ποτέ – μια ολόκληρη ταινία, το Dead Man Walking με τη Σούζαν Σαράντον και τον Σον Πεν, βασίστηκε στην αρχή πως δεν είναι σωστό να κρίνουμε τελεσίδικα κάποιον, εν προκειμένω έναν δολοφόνο, από τη χειρότερη μέρα της ζωής του.

 

Σε μια ταινία που καλύτερα το spoiler να παραμείνει μυστικό, η αποκάλυψή του στο μέσον της αφήγησης όντως αλλάζει άρδην τη δυναμική των χαρακτήρων και δίνει την ευκαιρία στον Μπόργκλι να πυροδοτήσει καταστάσεις αλλάζοντας ταχύτητες και μεταφέροντας το δίλημμα στο μυαλό των θεατών: από τη μια καλούμαστε να σκεφτούμε τι θα συνέβαινε με εμάς αν ξεγυμνώναμε μια ντροπιαστική πλευρά του εαυτού μας σε κοινή θέα και από την άλλη, με ποιου το μέρος συντασσόμαστε. Το διπλό ταμπλό λειτουργεί μια χαρά και η άβολη αίσθηση προσπερνά με καλπασμό τα κλισέ του είδους, αν και το τελευταίο μέρος του Drama ξεφεύγει σε κωμικό υπερτονισμό. Το ατού της ταινίας είναι το πρωταγωνιστικό δίδυμο, στην πρώτη από τις τρεις συνεργασίες τους την τρέχουσα κινηματογραφική σεζόν – ακολουθούν η Οδύσσεια και το Dune. Ο Μπόργκλι νοιάζεται για την κλιμακούμενη ένταση, την ίδια στιγμή που ο Πάτινσον και η Ζεντέγια διασκεδάζουν τα πολλαπλά προβλήματα που ανακύπτουν με τη φυσική τους άνεση και με μια παιγνιώδη διάθεση που εγγενώς διαθέτουν. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Βρετανός ηθοποιός παίζει κόντρα στο όμορφο παρουσιαστικό του, και γίνεται σαφές πως προτιμά να κινείται σε γκρίζες ζώνες αμφισημίας (ακόμη και στο Tenet έδειχνε πως ήξερε το μυστικό, και χαιρόταν να μην το μοιράζεται με τους άναυδους συνομιλητές του). Σαν να συνεχίζει από εκεί που τελείωσε το εξομολογητικό Malcolm and Marie, η χαρισματική Ζεντέγια υπονοεί συνεχώς μια ευαλωτότητα που δεν έχει εντελώς επουλωθεί, ενώ είναι σαφώς η δυνατότερη από τους δυο, προσκαλώντας συνεχώς το ταίρι της να ξανασυστηθούν και να αγκιστρωθούν στον ψυχικό τους πυρήνα από την αρχή.