Η Μάργκο Βολκ ήταν η μοναδική από τις γυναίκες που αναγκάζονταν να δοκιμάζουν τα γεύματα του Χίτλερ η οποία επέζησε του πολέμου και ενέπνευσε το best seller της Ροζέλα Ποστορίνο με τίτλο Στο τραπέζι του λύκου. Την απίστευτη και σχετικά άγνωστη ιστορία των «δοκιμαστριών» μετέφερε στο σινεμά ο Σίλβιο Σολντίνι (που κάποτε είχε υπογράψει τη βραβευμένη επιτυχία Ψωμί και Τουλίπες), με έμφαση στην προσωπική περιπέτεια της Ρόζα, που μετακόμισε από το Βερολίνο στην επαρχία περιμένοντας μάταια τον αγνοούμενο σύντροφό της, ώσπου ήρθε η διαταγή να υφίσταται καθημερινά το αργό μαρτύριο της πιθανής απόπειρας δηλητηρίασης του ηγέτη προς το τέλος του πολέμου, σε μια απαρχαιωμένη πρακτική που συνηθιζόταν σε βασιλιάδες – με τη διαφορά πως εδώ οι άμαχες, συνεπώς «άχρηστες» γυναίκες είχαν το προνόμιο των μελλοθάνατων πειραματόζωων. Η αφήγηση του έμπειρου Σολντίνι δεν μένει στην αμήχανη αναμονή της αρχικής, επαναλαμβανόμενης γευσιγνωσίας του τρόμου και εμπλουτίζεται με ασφυκτικά πλάνα πολλών προσώπων, πλοκή και ενδιαφέροντες χαρακτήρες, σε ένα στέρεο, αν και παλιομοδίτικα σχηματικό δράμα όσο πλησιάζει το αναπόφευκτο ιστορικό τέλος.