Τρεις γενιές επεξεργάζονται το οικογενειακό τραύμα της ιδεολογικής και ερωτικής ταυτότητας στο Άμστερνταμ σε μια ευδιάκριτα «Sundance» ταινία. Στον πιο μεστό κινηματογραφικό του ρόλο εδώ και δεκαετίες (ευτυχώς υπάρχουν οι σειρές και το Μπρόντγουεϊ για να αναδείξουν το ιδιαίτερο ταλέντο του), ο Τζον Λίθγκοου υποδύεται έναν γκέι ακτιβιστή από τον ακαδημαϊκό χώρο που πλέον ζει στο Άμστερνταμ. Πριν από το τολμηρό του coming out στις αρχές των ’70s είχε προλάβει να παντρευτεί, να κάνει δυο παιδιά και να ζήσει ανορθόδοξα μια διπλή αν και καθόλου κρυφή ζωή, αποφασίζοντας κάποια στιγμή πως τα ήθη της Αυστραλίας δεν σήκωναν το lifestyle του. Η κινηματογραφίστρια κόρη του (η Ολίβια Κόλμαν σε ρόλο παρατηρητή) τον επισκέπτεται έπειτα από μια σοβαρή περιπέτεια της υγείας του, η οποία πλέον έχει κάμψει τον κάποτε αδάμαστο εγωισμό του. Εκτός από τον στωικό σύζυγό της, τη συνοδεύει το έφηβο, non-binary παιδί της που θαυμάζει απεριόριστα τον παππού Jimpa. Μέσα από τις πολύχρωμες αναμνήσεις του φιλικού του κύκλου και την προστατευτική παρουσία της προοδευτικής οικογένειας, παρακολουθούμε μια ενδιαφέρουσα queer εκπαίδευση που περιέχει αγκάθια, αγάπη, απωθημένα μυστικά και τον πρώτο έρωτα για το 16χρονο Φράνσις, το οποίο υποδύεται το Οντ Μέισον Χάιντ, παιδί της σκηνοθέτιδας Σόφι Χάιντ. Η δημιουργός τού Good luck to you, Leo Grande δημιουργεί ένα σκηνικό πολιτισμένου χάους, έναν ιντελεκτουέλ διάλογο της woke ρητορικής με έναν ολόκληρο κύκλο καταπιεσμένων που πίστεψαν στην προσωπική τους ελευθερία και αναζήτησαν τη σεξουαλική τους ταυτότητα αυτοσχεδιάζοντας στην πράξη και λιγότερο στα λόγια. Η Χάιντ σκορπίζει πολλές ιδέες πάνω στην αντίθεση που χαρακτηρίζει τη σχέση μιας σεβαστικής κόρης με τον προβοκάτορα και συχνά αφιλτράριστα προσβλητικό πατέρα της, δυστυχώς όχι πάντα με τη σωστή σειρά ή το προσδοκώμενο δραματουργικό ενδιαφέρον.