Στους τίτλους τέλους, ο Σβεν Μπρέσερ αφιερώνει την ταινία του στη μητέρα του, που «τον έκανε να δει τις καλαμιές». Σαν πίνακας του πουαντιγισμού, το Reedland, που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στην Εβδομάδα Κριτικής στις Κάννες και αποτέλεσε την επίσημη υποβολή της Ολλανδίας στα διεθνή Όσκαρ, μας καλεί να εντοπίσουμε τι ακριβώς συνέβη πίσω από ένα υπέροχο αλλά ασαφές τοπίο, σαν την καθημερινότητα του Γιόχαν, ενός αγρότη που ζει ήσυχα προσέχοντας την εγγονή του, ώσπου βρίσκει στον καλαμιώνα του το πτώμα μια έφηβης που έχει υποστεί βιασμό. Ο Μπρέσερ εντάσσει ρευστότητα στη μικρή ολλανδική κοινότητα, ξενοφοβία και οικονομική αβεβαιότητα μαζί με τη ρουτίνα, και σπάει τη διαδικασία ενός τυπικού murder mystery τοποθετώντας τον ερασιτέχνη ηθοποιό Γκέριτ Κνόμπε στη θέση του αυτόκλητου ντετέκτιβ μιας υπόθεσης πολύ πέρα από τα κυβικά του, που του πυροδοτεί ενοχές και ανασφάλειες. Το πρόβλημα του ατμοσφαιρικού δράματος με ήρωα έναν εσωστρεφή άνδρα που αδιόρατα μεταμορφώνεται όσο κυλά το δίωρο είναι η συχνά επιτηδευμένη, ελλειπτική αφήγηση, που δεν αναπληρώνεται με τις αποκαλύψεις της.