Η μεγάλη αγάπη του Βασίλη Θεοχαράκη στη ζωγραφική και η αφοσίωσή του σ’ αυτήν για περισσότερο από μισό αιώνα, μ’ ένα ταλέντο που εκδηλώθηκε από τα δύσκολα παιδικά του χρόνια ανέχειας και έκαναν τον πατέρα του να δυσανασχετεί αφού τον προώριζε για επιχειρηματία. Πέρασε πολλές δυσκολίες εργαζόμενος ακατάπαυστα και στην επιχειρηματικότητα μέχρι το μεσημέρι και στην τέχνη του –τη ζωγραφική– τ’ απογεύματα και τα βράδια, έως ότου βρει την ισορροπία μέσα στην ψυχή του. Γι’ αυτό και είναι μοναδικός. Γιατί μπόρεσε να ξεδιπλώσει το ταλέντο του και να έχει εξαιρετικές επιδόσεις και στις δύο αυτές θεότητες, όπως πολύ εύστοχα αναφέρει η Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, την επιχειρηματικότητα και την τέχνη.
Μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οικογένεια του μικρού Αρσενίου Εζνεπίδη ξεριζώνεται και παίρνει τον δρόμο της προσφυγιάς για την Ελλάδα. Ο μικρός Αρσένιος μεγαλώνει στην Κόνιτσα της Ηπείρου με τη γιαγιά του και τη μητέρα του, οι οποίες του μεταδίδουν τη βαθιά τους πίστη στον Χριστό και την αγάπη για τον συνάνθρωπο. Μεγαλώνει με τις ιστορίες για τον Άγιο Αρσένιο και μέσα του φουντώνει η επιθυμία από μικρή ηλικία να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή. Το 1945 κατατάσσεται στον στρατό όπου υπηρετεί ως ασυρματιστής. Με την αποστράτευσή του επισκέπτεται το Άγιον Όρος.
Στο εγγύς μέλλον, ένας ντετέκτιβ δικάζεται με την κατηγορία της δολοφονίας της συζύγου του. Έχει 90 λεπτά για να αποδείξει την αθωότητά του στην προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη, που ο ίδιος στήριζε ένθερμα, πριν αυτή αποφασίσει για την τύχη του.
- Facebook
- Twitter
- E-mail
0