Μπορούν να διασταυρωθούν αρμονικά το σκληρό λαϊκό μελόδραμα με μια γυναικεία superhero περιπέτεια, ή τουλάχιστον τη φαντασίωσή της; Ως ένα βαθμό, η Gorgona αποδομεί το σαθρό σύστημα που τρέφει την σεξιστική αδικία, και το κάνει χωρίς περιστροφές, με εμφατική εικόνα και πολυφωνική ένταση.

 

Μετεξελίσσοντας μια δική της ιδέα που ξεκίνησε από τη μικρού μήκους που είχε σκηνοθετήσει, το Motorway 65, πάντα με φόντο τον ανεξάντλητο καμβά εγκατάλειψης της Ελευσίνας και τον απόηχο των σκουριασμένων φαντασμάτων της, η Εύη Καλογηροπούλου αποτίνει φόρο τιμής στο σωματικό μεγαλείο του εμβληματικού Beau Travail της Κλερ Ντενί, ειδικά στις εντυπωσιακές πρώτες σκηνές, και ταυτόχρονα, μέσα από τον έρωτα δυο γυναικών επιχειρεί μια αρπαγή της πατριαρχίας, μέσα στο παρακμασμένο άντρο της και με τους μάτσο όρους που έχει η ίδια εδραιώσει. Ο “ενισχυμένος ρεαλισμός” της Καλογηροπούλου λειτουργεί οργανικά στην εικαστικότητά του, ενώ συχνά ο άνισος τόονος των διαλόγων δεν ευνοεί τις μεταβατικές σεκάνς που προοικονομούν την δράση.