Ο Άραμπ και ο Τάρζαν Νάσερ μας ταξιδεύουν στη Γάζα του 2007 και διηγούνται τις περιπέτειες ενός νεαρού φοιτητή κι ενός χαρισματικού εστιάτορα που μαζί με τις παραδόσεις φαλάφελ αρχίζουν να διακινούν και ναρκωτικά, όμως σύντομα αναγκάζονται να αναμετρηθούν με έναν διεφθαρμένο αστυνομικό.

 

Βραβείο σκηνοθεσίας στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του περσινού Φεστιβάλ Καννών για τη μαύρη σάτιρα των δίδυμων αδελφών Νάσερ που διαδραματίζεται στη Γάζα το 2007, όταν επικράτησε η Χαμάς και η λωρίδα αποκλείστηκε από τους Ισραηλινούς. Στο πρώτο μισό ο Οσάμα, ιδιοκτήτης εστιατορίου, με βοηθό τον πιστό νεαρό φοιτητή Γιάχια, εξπέρ στις πλαστές φαρμακευτικές συνταγές και «μικρομεσαίος» διακινητής ναρκωτικών και φαλάφελ, συνήθως με αυτήν τη σειρά, παγιδεύεται από έναν διεφθαρμένο αστυνομικό που δεν λέει να τον αφήσει στην ησυχία του. Δύο χρόνια αργότερα, στο πιο ενδιαφέρον κομμάτι του Κάποτε στη Γάζα, ένας σκηνοθέτης προσλαμβάνει τον Γιάχια στον ρόλο ενός επαναστάτη, λόγω ομοιότητας με τον πραγματικό ήρωα της προπαγανδιστικής ταινίας, που μοιάζει με b-movie και δίνει την ευκαιρία στον άπειρο ηθοποιό να ξεκολλήσει από το τέλμα και να αντιμετωπίσει τον αστυνομικό με αναβαθμισμένο ηθικό. Οι Νάσερ (που γυρίζουν τις ταινίες τους εξόριστοι στην Ιορδανία εδώ και μια δεκαετία) βρίσκουν χιούμορ μέσα στη διάχυτη απελπισία ενός κηδευμένου, ρημαγμένου τόπου τον οποίο αναπολούν ήδη από τον τίτλο, αντλώντας έμπνευση από διαφορετικά κινηματογραφικά είδη και χρησιμοποιώντας ταραντινική ειρωνεία, ειδικά στην ταινία μέσα στην ταινία που μπερδεύει τα όρια της αλήθειας και της μυθοπλασίας.