Η Άπειρη γη ξεκινά με μια βόλτα χαράς και τραγουδιών στα δάση της Ηπείρου, τον τυχαίο θάνατο ενός κυνηγού, τη γέννηση του γιου του, που παίρνει το όνομα του πατέρα όταν βαφτίζεται στα 7 του χρόνια, και συνεχίζει με τον έρωτα του Λάζαρου με τη Χάιδω της παιδικής του ανεμελιάς, τον γάμο και τη μετανάστευση. Η ενδέκατη ταινία στη φιλμογραφία του Βασίλη Μαζωμένου ξεπερνά τις παγίδες μιας λαογραφικής καταγραφής της χαμένης παράδοσης και συνθέτει μια ποιητική ενατένιση για την ταυτότητα και τον μισεμό, σε ένα περιβάλλον που, μέσα από τους συμβολισμούς και την ομορφιά του, φαίνεται πως του μιλά σπλαχνικά και μαγικά.