«Πόσων χρονών είστε;» ρωτάει ο προπονητής υδατοσφαίρισης έναν έναν τους μαθητές ενός camp, αφού τους έχει μαζέψει για να τους συνετίσει και να τους φέρει στα συγκαλά τους, μετά την καζούρα που έκαναν για πολλοστή φορά στον Ιλάι. Με αρχηγό τον φασαριόζο Τζέικ και ακολούθους την πιστή μικρή συμμορία του, ο Ιλάι έχει γίνει στόχος γιατί πάσχει από δερματική νόσο που κολλάει μόνο με την επαφή, όχι όμως μέσα στο νερό. Ο νεοφερμένος Μπεν, ευγενικός από τη φύση του, τον συμπονά και προσπαθεί να τον προσεγγίσει, αλλά δεν μπορεί να αλλάξει στρατόπεδο, για να μην περιθωριοποιηθεί. «12-13», απαντούν τα παιδιά με σκυμμένο κεφάλι και δικαιολογούνται μασώντας τα λόγια τους ότι δήθεν κάνουν πλάκα. Είναι μια σκληρή ηλικία, συχνά προσβλητική, το κατώφλι της εφηβείας, ειδικά όταν ένας από το σύνολο ξεχωρίζει, και εκεί ακριβώς βουτάει περίτεχνα η Πανούκλα, που αρχικά σκόπευε να σκηνοθετήσει ο Τζόελ Έτζερτον, αλλά περιορίστηκε στον ρόλο του coach και στην παραγωγή, για να την υπογράψει τελικά ο Τσάρλι Πόλιντζερ. Ο χαρακτήρας του Μπεν, ο οποίος μοιάζει να βγήκε από το σύμπαν του Stand by me (ένα ψηλόλιγνο, άχαρο, καλομεγαλωμένο ελάφι, σαν τον Γκόρντι του Γουίλ Γουίτον), και κατά βάθος πιστεύει ότι το κόκκινο εξάνθημα είναι fake news, γίνεται κομβικός όταν βγάζει κι αυτός τα καταραμένα σημάδια και εξοστρακίζεται σταδιακά από τη φοβισμένη παρέα. Είναι πρόωρα σοφός, αλλά, είπαμε, η ηλικία αυτή δεν επιτρέπει ψύχραιμη συμπεριφορά, και ο Πόλιντζερ κλιμακώνει την ανεξέλεγκτη επιθετικότητα σαν κακό υγρό όνειρο σε μια προσομοίωση στρατώνα, με τη φερόμενη ως μεταδοτική αρρώστια που δαιμονοποιείται συστηματικά ως αλληγορία για την ενηλικίωση. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του Φεστιβάλ Καννών του 2025 και θα μπορούσε κάλλιστα να έχει προταθεί για τη νεοσύστατη πεντάδα του καλύτερου κάστινγκ στα Όσκαρ του 2026.