Ανάμεσα στην αναβίωση των ταινιών με φαντάσματα, την Έκτη Αίσθηση και το Στοιχειωμένο Σπίτι, και τα δύο από το 1999, και το δαιμονικά σκοτεινό Νησί των Καταραμένων του Μάρτιν Σκορσέζε, οι Άλλοι του Αλεχάνδρο Αμενάμπαρ εφαρμόζουν παλιές συνταγές και θριαμβεύουν: η έμμεση μεταφορά (ως έμπνευση δηλώνεται, με πρωτότυπο σενάριο του Ισπανού δημιουργού, που αφαιρεί την ερωτικά καταπιεσμένη φύση της ηρωίδας και μετατοπίζει τον χώρο και τον χρόνο της δράσης) της νουβέλας γοτθικού τρόμου Το στρίψιμο της βίδας του Χένρι Τζέιμς είναι μια δεξιοτεχνική άσκηση ζόφου στο ομιχλώδες τοπίο της Υερσέης στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πόλεμου με πρωταγωνίστρια μια αυστηρή μητέρα που ζει σε μια παλιά έπαυλη με τα δύο φωτοευαίσθητα παιδιά της, κλειδαμπαρωμένες τις πόρτες και κλειστές τις κουρτίνες, ανήσυχη για πιθανούς εισβολείς και τρομοκρατημένη στην ιδέα πως ο σύζυγός της μπορεί να μην επιστρέψει ποτέ από το μέτωπο. Η ένταση μέσα στο μελανιασμένο περιβάλλον κόβεται με το μαχαίρι, η Νικόλ Κίντμαν, την περίοδο των θαρραλέων πειραματισμών της με Ευρωπαίους σκηνοθέτες, βρίσκεται στην καλύτερή της στιγμή μετά τις Ώρες και η διπλή ανατροπή του φινάλε μάς κάνει να ξεχνάμε για λίγο πόσο σπουδαία ήταν η πρώτη φορά του διηγήματος – οι Αθώοι του Τζακ Κλέιτον με την Ντέμπορα Καρρ.