Αν μείνατε Αθήνα τον Δεκαπενταύγουστο, για μένα σοφά πράξατε. Kι ακόμα πιο σοφά θα πράξετε, αν επισκεφθείτε έναν θερινό κινηματογράφο κοντά σας ή, ακόμα καλύτερα, κάποιον μακρινό που δεν έχετε δοκιμάσει ποτέ – ποιος ξέρει, ίσως έτσι ανακαλύψετε το νέο σας κινηματογραφικό στέκι. Για διευκόλυνσή σας, ιδού μια μικρή λίστα με προτεινόμενες ταινίες που προβάλλονται στους κινηματογράφους αυτή τη στιγμή.
Το Dr. No, η πρώτη κινηματογραφική εξόρμηση του πράκτορα 007, παίζεται σε Ελληνίς και Θησείο – ελπίζεις κάποιος του χρόνου να το καταστήσει κανόνα και να προβάλλει από έναν Μποντ κάθε εβδομάδα. Κριτική εδώ.
Στη Ριβιέρα προβάλλεται ο Ένοικος του Ρόμαν Πολάνσκι, μια πολύ σύνθετη και ανατριχιαστική ταινία γύρω από τέλος της ιδιωτικότητας, τον τραγικό θρίαμβο της «κανονικότητας», την απώλεια της ανθρωπιάς και τη σταδιακή εξόντωση του Ξένου και του Άλλου. Κριτική εδώ.
Το Commitments, μια γλυκόπικρη δημιουργία γύρω από μια ερασιτεχνική δουβλινέζικη μπάντα που παίζει soul, πρέπει να πηγαίνει καλά στα Παναθήναια γιατί παραμένει στον προγραμματισμό τους – και πολύ χαίρομαι γι’αυτό. Κριτική εδώ.
Από τα χιτσκοκικά της περιόδου, αν και έχω αδυναμία στο αντίγραφο του How to Steal a Million του Γουίλιαμ Γουάιλερ, ας στραφούμε στην πηγή και στο Man who Knew too Much, όπου ακούστηκε για πρώτη φορά το «Que Sera Sera» της Ντόρις Ντέι. Kριτική εδώ.
Από νέες κυκλοφορίες, συνιστώ το F1: The Movie, το καλύτερο μπλοκμπάστερ του καλοκαιριού, που επέστρεψε στην αίθουσα IMAX για μια εβδομάδα, δίνοντας την ευκαιρία να το απολαύσετε σε ιδανική εικόνα και ήχο. Κριτική εδώ.
Προτείνονται, επίσης και οι Τρελές Σφαίρες, μαζί με κάποιες απαραίτητες διευκρινίσεις περί κωμωδίας στο σχετικό κείμενο εδώ.
Αν αναζητάτε πιο ρομαντικό θέαμα, θα τo βρείτε σε συσκευασία τρόμου, στην απολαυστικά αποκρουστική αλληγορία του Together. Κριτική εδώ.
αλλά και σε μια ορθολογιστική, κυνική εκδοχή του, στο ήδη πολυσυζητημένο Materialists της Σελίν Σονγκ. Κριτική εδώ.
Θέλω να σταθώ και σε δυο ταινίες που ίσως προσπεράσετε, το ιταλικό Αγάπη=Τρέλα, που πρακτικά είναι το Inside Out της Pixar σε συσκευασία ιταλικής λαϊκής κωμωδίας (Κριτική εδώ) και το ισπανικό Πατρικό, που προτείνεται για να γαληνέψει η ψυχούλα σας. (Κριτική εδώ)
Tέλος, επειδή στηρίζουμε τον θεσμό της β’ προβολής, κάλλιστα μπορείτε να δοκιμάσετε το Κονκλάβιο, συναρπαστικό συνωμοσιολογικό θρίλερ και, ταυτόχρονα, η πληρέστερη ταινία για το ηγετικό πρότυπο από την εποχή του σπιλμπεργικού Lincoln (Kριτική εδώ) ή το Σκιές στο Σκοτάδι του Στίβεν Σόντερμπεργκ, ανάλαφρη κατασκοπεία που στην πραγματικότητα ιχνηλατεί την αόρατη κλωστή που ενώνει ένα ζεύγος και εντοπίζει το βασικό συστατικό της στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, η οποία ΔΕΝ συμπίπτει με την απόλυτη ειλικρίνεια (Κριτική εδώ).
Καλό ΣΚ και καλές προβολές!
