Λίγο πριν σαλπάρει για τα έπη που τον έκαναν διάσημο, όπως η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι, ο Λόρενς της Αραβίας και ο Δόκτωρ Ζιβάγκο, ο Ντέιβιντ Λιν σκηνοθέτησε το τελευταίο από τα πιο συμμαζεμένα σε κλίμακα φιλμ του: Οι Διακοπές στη Βενετία είναι ένα κομψοτέχνημα λεπτών αποχρώσεων που κινείται γύρω από τον ενθουσιασμό μιας μεσόκοπης γεροντοκόρης για το όνειρο ζωής της να επισκεφτεί τη Βενετία και την αποτύπωση της μοναξιάς της μέσα σε ένα τεχνικολόρ σκηνικό, σε μια ύστατη απόπειρα για τη ρομαντική απόδραση με έναν παντρεμένο Ιταλό, τον Ροσάνο Μπράτσι. Όταν η Κάθριν Χέμπορν, τέλεια ενσάρκωση μιας middle American που πονάει πίσω από κάθε ευγενικό χαμόγελο, θλίβεται από τα ερωτευμένα ζευγάρια και μαγεύεται από το μεγαλείο των μνημείων και τη συμβολική τους σημασία, καταλαβαίνουμε με ποιον τρόπο ο Λιν δεν ξέχασε ποτέ να συμπεριλάβει τις διαπροσωπικές και υπαρξιακές συγκρούσεις μέσα στο μεγάλο πλαίσιο που πάντα τον συνάρπαζε – απόδειξη, το κύκνειο άσμα του, το Πέρασμα στην Ινδία, με τις παραισθήσεις της καταπιεσμένης Βρετανίδας Άντελα Κουέστεντ σε μια Ινδία που ετοιμαζόταν να αποτάξει τον ζυγό της.