Ο Ρίτσαρντ Γκαντ επιστρέφει στην τηλεόραση μετά το «Baby Reindeer» με το «Half Man», μια νέα εξάωρη σειρά του BBC και του HBO που άνοιξε το Canneseries 2026. Η σειρά παρακολουθεί τη δύσκολη σχέση δύο αδελφών, του Ρούμπεν και του Νάιαλ, σε βάθος δεκαετιών, με τον Γκαντ να παίζει δίπλα στον Τζέιμι Μπελ, ενώ τους νεότερους εαυτούς τους υποδύονται οι Στιούαρτ Κάμπελ και Μίτσελ Ρόμπερτσον.
Μιλώντας στο Variety με αφορμή την πρεμιέρα της σειράς στις Κάννες, ο Γκαντ είπε ότι έγραψε το πρώτο επεισόδιο ήδη από το 2019 και ότι εδώ και καιρό ήθελε να επιστρέψει σε αυτή την ιστορία. Ο ίδιος συνέδεσε το υλικό με τις συζητήσεις γύρω από την ανδρική οργή και τη βία, που, όπως παραδέχτηκε, φαίνεται πως πέρασαν στο έργο του ακόμη και υποσυνείδητα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι αρχικά δεν σκόπευε να εμφανιστεί μπροστά στην κάμερα. Ο Γκαντ είπε πως φανταζόταν τον εαυτό του μόνο πίσω από τα φώτα, μέχρι που ο Τζέιμι Μπελ του ξεκαθάρισε ότι ήθελε να παίξει απέναντί του τον Ρούμπεν. Η ιδέα τον τρόμαξε, ακριβώς επειδή, όπως είπε ο ίδιος, δεν είναι ο τύπος που κοιτάζεις και λες αμέσως ότι εκπροσωπεί μια ωμή, σχεδόν ζωώδη αρρενωπότητα. Αυτή η απόσταση από τον ρόλο ήταν τελικά και ένας από τους λόγους που τον έπεισαν να τον αναλάβει.
Για να τον υποδυθεί, ο Γκαντ πέρασε από μια έντονη σωματική μεταμόρφωση. Δεν ήθελε το κλασικό χολιγουντιανό σώμα με κοιλιακούς, αλλά έναν άντρα βαρύ, σχεδόν ζωώδη, κάποιον που να κουβαλά πάνω του τα χτυπήματα της ζωής. Η φυσική παρουσία του Ρούμπεν έπρεπε να μοιάζει αληθινή, όχι στιλιζαρισμένη.
Ο Γκαντ είπε επίσης κάτι που έχει ενδιαφέρον και πέρα από τη νέα σειρά: ότι η μεγάλη επιτυχία δεν γεννιέται από κάτι που μοιάζει εξαρχής ασφαλές ή εμπορικό, αλλά από τη γνήσια φωνή. Χρησιμοποίησε μάλιστα το ίδιο το «Baby Reindeer» ως παράδειγμα, επιμένοντας ότι ένα τόσο ιδιότυπο και δύσκολο θέμα δεν έμοιαζε καθόλου με ασφαλές τηλεοπτικό χιτ, κι όμως ακριβώς αυτή η ιδιομορφία το έκανε να ξεχωρίσει. Στην ίδια γραμμή έβαλε και σειρές όπως το «Adolescence», λέγοντας πως το κοινό δεν θέλει μόνο εύκολες ιστορίες, αλλά και έργα που το προκαλούν.
Αυτό είναι ίσως και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της επιστροφής του. Ο Γκαντ δεν γυρίζει απλώς ως ο δημιουργός ενός απρόσμενου φαινομένου, αλλά ως κάποιος που επιμένει ότι η τηλεόραση μπορεί ακόμη να πετυχαίνει όταν τολμά δύσκολο υλικό, αρκεί να το λέει μέσα από μια αληθινή, προσωπική φωνή. Και το «Half Man» μοιάζει να συνεχίζει ακριβώς από εκεί όπου σταμάτησε το «Baby Reindeer»: όχι επαναλαμβάνοντας την ίδια φόρμουλα, αλλά επιστρέφοντας στην ίδια εμμονή με το τραύμα, την ανδρική ταυτότητα και όσα οι άνθρωποι δεν αντέχουν να πουν καθαρά.
Με στοιχεία από Variety, Canneseries
