Η γαλλίδα ηθοποιός Κατρίν Ντενέβ δήλωσε ότι οι άνδρες πρέπει να είναι «ελεύθεροι να φλερτάρουν» τις γυναίκες και έχει ήδη διχάσει καθώς παίρνει μια θέση για κάποιους τολμηρή και για άλλους ακραία, κόντρα στο ρεύμα της εποχής και της επικαιρότητας.

 

Η Ντενέβ είναι μόλις μία από τους 100 περίπου Γαλλίδες συγγραφείς, καλλιτέχνιδες και ακαδημαϊκούς που υπέγραψαν μια ανοιχτή επιστολή για το κύμα καταγγελιών στον απόηχο του σκανδάλου των αποκαλύψεων για τις σεξουαλικές επιθέσεις που κατηγορείται πως διέπραξε ο παραγωγός Χάρβεϊ Γουάινστιν.

 

Οι 100 ισχυρίζονται ότι το «κυνήγι μαγισσών» που που ακολούθησε απειλεί τη σεξουαλική ελευθερία.

 

«Ο βιασμός είναι έγκλημα, αλλά η προσπάθεια να αποπλανήσει κανείς κάποιον, ακόμη και επίμονα ή αδέξια, δεν είναι», αναφέρει η επιστολή που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Le Monde.

 

«Οι άνδρες τιμωρούνται γενικευμένα, εκδιώχνονται από τη δουλειά τους, όταν το μόνο που έκαναν ήταν να αγγίξουν ένα γόνατο ή να προσπαθήσουν να κλέψουν ένα φιλί», προσθέτει η επιστολή, η οποία υπογράφεται επίσης από την Κατρίν Μιγιέ, συγγραφέα του μπεστ σέλερ «Η σεξουαλική ζωή της Κατρίν Μ.».

 

«Άντρες βρέθηκαν στο βούρκο επειδή μιλούσαν για προσωπικά θέματα κατά τη διάρκεια επαγγελματικών γευμάτων ή για την αποστολή σεξουαλικά φορτισμένων μηνυμάτων σε γυναίκες που δεν ανταποκρίνονταν στην προσοχή τους», αναφέρει η επιστολή.

 

Το κείμενο επιτίθεται επίσης σε φεμινιστικές εκστρατείες των social media όπως το # MeToo και το γαλλικό ισοδύναμο του, #BalanceTonPorc, για την απελευθέρωση ενός «πουριτανικού κύματος κάθαρσης».

 

Ισχυρίζεται ότι «η νόμιμη διαμαρτυρία ενάντια στη σεξουαλική βία που υφίστανται οι γυναίκες, ιδιαίτερα στην επαγγελματική τους ζωή, είχε μετατραπεί σε κυνήγι μαγισσών».

 

«Αυτό που ξεκίνησε ως ελευθερία των γυναικών να μιλήσουν έχει μετατραπεί σήμερα στο αντίθετο - εκφοβίζουμε τους ανθρώπους να μιλάνε "σωστά", φιμώνουμε όσους δεν συμβιβάζονται και κατηγορούμε τις γυναίκες που αρνήθηκαν να λυγίσουν στις νέες πραγματικότητες για προδοσία και συνέργεια», αναφέρει η επιστολή.

 

Οι γυναίκες που υπογράφουν το κείμενο ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται τη σεξουαλική ελευθερία, για την οποία η ελευθερία της αποπλάνησης είναι απαραίτητη.

 

«Ως γυναίκες δεν αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας σε αυτόν τον φεμινισμό, ο οποίος πέρα από την καταδίκη της κατάχρησης εξουσίας παίρνει το πρόσωπο του μίσους εναντίον των ανθρώπων και της σεξουαλικότητας», υποστηρίζουν.

 

«Οι γυναίκες έχουμε επαρκή επίγνωση ότι η σεξουαλική επιθυμία είναι από τη φύση της άγρια και επιθετική. Αλλά έχουμε επίσης την ικανότητα να μην συγχέουμε μια αδέξια προσπάθεια με μια σεξουαλική επίθεση», αναφέρεται σε άλλο σημείο.

 

«Το κύμα εκκαθάρισης φαίνεται να μην γνωρίζει κανένα όριο ... Λογοκρίνουμε ένα γυμνό του Έγκον Σίλεσε σε μια αφίσα ... ζητάμε την ακύρωση μιας ρετροσπεκτίβας των έργων του Ρομάν Πολάνσκι ... ένας ακαδημαϊκός βρίσκει το φιλμ «Βlow -up» του Μικελάντζελο Αντονιόνι μισογυνιστικό και απαράδεκτο».

 

«Ήδη οι εκδότες ζητούν σε κάποιες από εμάς να κάνουμε τους αντρικούς χαρακτήρες λιγότερο «σεξιστές», να μιλάνε για σεξουαλικότητα και έρωτα λιγότερο ή ακόμα και να το κάνουμε κάτι ώστε να γίνεται πιο εμφανές το τραύμα που βιώνουν οι γυναικείοι χαρακτήρες» αναφέρεται σε άλλο σημείο.

 

«Πάνω απ 'όλα συνειδητοποιούμε ότι ο άνθρωπος δεν είναι μονολιθικός: μια γυναίκα μπορεί την ίδια μέρα να ηγηθεί μιας επαγγελματική ομάδας και να απολαύσει το να είναι το σεξουαλικό αντικείμενο ενός άνδρα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι "τσούλα" ούτε άθλια συνεργός της πατριαρχίας. Μπορεί να εξασφαλίσει ότι ο μισθός της είναι ίσος με αυτόν ενός άνδρα, αλλά δεν αισθάνεται για πάντα τραυματισμένη από ένα τρίψιμο στο μετρό, ακόμα κι αν θεωρείται έγκλημα. Μπορεί να το δει και ως έκφραση μιας μεγάλης σεξουαλικής δυστυχίας ή σαν κάτι ήσσονος σημασίας».