Ο Τσάρλι Κάουφμαν δεν επιστρέφει συχνά με νέο υλικό. Γι’ αυτό και έχει ενδιαφέρον ότι η πιο πρόσφατη κινηματογραφική του διαδρομή περνά από την Αθήνα. Με αφορμή το How to Shoot a Ghost, τη μικρού μήκους ταινία που γύρισε στην ελληνική πρωτεύουσα, ο αμερικανός δημιουργός βρέθηκε στο Sands Film Festival, στο Σεντ Άντριους της Σκωτίας, και μίλησε ανοιχτά για το σινεμά που τον ενδιαφέρει και για όσα τον αφήνουν αδιάφορο.
«Δεν με ενδιαφέρει η συμβατική έννοια της ψυχαγωγίας», είπε στη δημόσια συζήτησή του με την Eva H.D., εξηγώντας ότι αναζητά έργα με «συναισθηματική ζωή και κίνηση» και όχι ταινίες που σπρώχνουν τον θεατή προς μία μόνο ανάγνωση. Η φράση ταιριάζει απόλυτα και με το ίδιο το How to Shoot a Ghost, ένα μικρού μήκους φιλμ γυρισμένο στην Αθήνα, όπου δύο νεκροί νέοι περιπλανώνται στην πόλη ανάμεσα στη μνήμη, την απώλεια και κάτι που μοιάζει με μεταθανάτια τρυφερότητα.
Το φιλμ, σε σκηνοθεσία Κάουφμαν και με σενάριο της Eva H.D., είχε παρουσιαστεί πρώτα στη Βενετία και τώρα προβάλλεται στο Criterion Channel. Πρωταγωνιστούν η Τζέσι Μπάκλεϊ και ο Γιόζεφ Ακίκι, ενώ για το ελληνικό κοινό έχει ήδη και μια πιο άμεση διαδρομή, αφού προβλήθηκε και στη Στέγη.
Στο Sands, ο Κάουφμαν ανέφερε και τον Μπέλα Ταρ ως ένα από τα παραδείγματα δημιουργών που τον έχουν επηρεάσει, λέγοντας ότι τον ενδιαφέρει ένα σινεμά που αφήνει τον θεατή να ζήσει τον χρόνο και το περιβάλλον μιας ταινίας, όχι να του υπαγορεύει πώς πρέπει να τη διαβάσει. Περιέγραψε μάλιστα το Sátántangó ως εμπειρία που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε τον κόσμο γύρω του.
Αυτό είναι που κάνει και τη συγκεκριμένη εμφάνισή του πιο ενδιαφέρουσα από ένα απλό φεστιβαλικό Q&A. Ο Κάουφμαν δεν μίλησε μόνο για το έργο του. Ξαναέδωσε και ένα καθαρό στίγμα για το είδος του κινηματογράφου που τον αφορά σήμερα: λιγότερη χειραγώγηση, λιγότερη ευκολία, περισσότερος χώρος για συναίσθημα, αμηχανία και εμπειρία.
