Το I was a stranger ξεκινά με ένα τηλεφώνημα που δέχεται η Αμίρα Χόμσι, γιατρός σε νοσοκομείο του Σικάγου, που της φέρνει μνήμες από τον φονικό βομβαρδισμό στην πατρίδα της, το Χαλέπι της Συρίας, οκτώ χρόνια νωρίτερα. Στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο Αμερικανός παραγωγός και ακτιβιστής Μπραντ Άντερσεν συνεχίζει με κεφάλαια όπου πρωταγωνιστούν ένας στρατιώτης σε δίλημμα, ένας παράνομος διακινητής προσφύγων στην Τουρκία –με τον Ομάρ Σι να πρέπει να διαχειριστεί έναν μικρό γιο και τα συνεχή προβλήματα που ανακύπτουν– και ο καπετάνιος του ελληνικού Λιμενικού Σώματος σε μια καθημερινότητα στην κόψη του ξυραφιού. Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης είναι εξαιρετικός στον χαρακτήρα που εμπνέεται από τον Κυριάκο Παπαδόπουλο, αποτυπώνοντας συμπόνια και αγωνία την ίδια στιγμή που πείθει ρεαλιστικά σε όλες τις απαιτητικές σκηνές. Αποτελώντας μια έκκληση για ευαισθησία πάνω στο ακανθώδες μεταναστευτικό ζήτημα, το δραματικό πολύπτυχο ζουμάρει στα πρόσωπα και συνδέει τις εσωτερικές συγκρούσεις με τα πολλαπλά διλήμματα με την τεχνική του Crash. Αν και πλατειάζει σε πολλά σημεία, πετυχαίνει το point του σε ένα θέμα που παραμένει κινηματογραφικά δυσβάσταχτο.