Καθώς η Ολένα, νοσοκόμα στο μέτωπο στην ανατολική Ουκρανία, κρυβόταν σε ένα χαρακώμα, ένιωσε το τηλέφωνό της να χτυπάει με ειδοποίηση για ωορρηξία. «Συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να είμαι στο σπίτι για να κάνω παιδί, όχι εδώ», θυμάται. Παρόλο που ήθελε να ξεκινήσει οικογένεια, η επιθυμία της να υπηρετεί ήταν εξίσου ισχυρή. Μετά από περίπου έξι μήνες προσπαθειών, συνδυάζοντας ραντεβού με γιατρούς γονιμότητας και περιορισμένες άδειες από τον στρατό, η Ολένα έμεινε έγκυος ενώ συνέχιζε να υπηρετεί ενεργά στο μέτωπο.
Η κατάσταση των γυναικών στρατιωτικών στην Ουκρανία είναι μοναδική. Ενώ πολλοί στρατοί, όπως ο αμερικανικός, αποσύρουν τις έγκυες στρατιώτες από ζώνες μάχης, στην Ουκρανία οι γυναίκες συνεχίζουν να υπηρετούν έως και τον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης τους. Ταυτόχρονα, οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα σκληρές: ζουν χωρίς θέρμανση τον χειμώνα, με περιορισμένη υδροδότηση και ελλιπείς τουαλέτες, υπό συνεχή απειλή βομβαρδισμών και επικίνδυνων καταστάσεων.
Η Νάντια, 25 ετών, πρώην ραδιοτηλεφωνήτρια στο μέτωπο, περιγράφει πώς καθάριζε γύψο από το κρεβάτι της κάθε πρωί μετά από νυχτερινές εκρήξεις, ενώ ήταν οκτώμιση μηνών έγκυος. «Ξυπνάς κάθε μέρα αναρωτώμενη αν όλοι είναι ζωντανοί, αν όλα είναι εντάξει», λέει, περιγράφοντας την πίεση που βιώνουν καθημερινά. Η εγκυμοσύνη, λέει, κάνει την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη, καθώς οι κλινικές και πολλά νοσοκομεία κοντά στο μέτωπο έχουν κλείσει, δυσχεραίνοντας τις προγεννητικές φροντίδες.
Παρά τις δυσκολίες, οι στρατιωτικές γυναίκες παραμένουν αποφασισμένες να υπηρετούν για το μέλλον της Ουκρανίας και των παιδιών τους. «Τα παιδιά μας είναι το μέλλον της χώρας», λέει η Όλια, 39 ετών, νοσοκόμα στο μέτωπο που γέννησε ένα κορίτσι τον Μάιο. «Πρέπει να προστατεύσουμε τα παιδιά μας. Και πρέπει να απελευθερώσουμε τη χώρα για το μέλλον τους».
Η στρατιωτική διοίκηση στην Ουκρανία παρέχει 126 ημέρες άδειας μητρότητας μετ’ αποδοχών, ενώ το κράτος καλύπτει περίπου $170 το μήνα για το παιδί μετά από αυτή την περίοδο. Ιδιωτικές οργανώσεις, όπως η Zemliachky και η Kvitna, προσφέρουν ειδικές στολές εγκυμοσύνης και κινητές κλινικές για δωρεάν ιατρική περίθαλψη. Κατά την τελευταία κινητή κλινική, 573 γυναίκες στρατιωτικοί εξετάστηκαν, και πέντε ήταν έγκυες.
Η Όλια, που ανακάλυψε την εγκυμοσύνη της τον Σεπτέμβριο, αρχικά κράτησε το γεγονός μυστικό, φοβούμενη ανακατανομή. Ακόμη και μετά από συμβουλές για ανάπαυση από γιατρούς, συνέχιζε να φροντίζει τους τραυματίες και να εκτελεί τις στρατιωτικές της υποχρεώσεις. Ο στρατός αναγνωρίζει τις προκλήσεις αλλά οι γυναίκες αυτές αισθάνονται ότι η υπηρεσία τους έχει μεγαλύτερο νόημα όταν πολεμούν για την πατρίδα και τα παιδιά τους.
Μετά τον τοκετό, οι γυναίκες αντιμετωπίζουν δύσκολες αποφάσεις σχετικά με το πότε θα επιστρέψουν στη μάχη. Η Νάντια επέλεξε τρία χρόνια άδειας χωρίς μισθό, με την πρόθεση να επιστρέψει στη στρατιωτική υπηρεσία αργότερα, ενώ η Βαλεντίνα μείωσε την άδεια μητρότητας για να επιστρέψει στην ενεργό δράση, αψηφώντας προκαταλήψεις και σεξισμό από ανώτερους.
Η ψυχολόγος και στρατιωτική ψυχολόγος, Υπολοχαγός Βικτόρια Κραβτσένκο, επισημαίνει ότι οι γυναίκες συχνά αντιμετωπίζουν εμπόδια, όπως διοικητές που αμφισβητούν την ικανότητά τους να επιστρέψουν στη μάχη ή την απόδοσή τους ενώ είναι μητέρες. Παρά τις δυσκολίες, η πίστη στον στόχο και η αίσθηση καθήκοντος παραμένουν ισχυρές. Οι γυναίκες στρατιώτες δεν πολεμούν μόνο για τη χώρα τους, αλλά και για τη δική τους οικογένεια και το μέλλον των παιδιών τους, προσφέροντας ένα μοναδικό παράδειγμα θάρρους και αντοχής.
Με πληροφορίες από New York Times
