Μια δαιμονική φιγούρα, «εμφανίστηκε» σε πίνακα του Τζόσουα Ρέινολντς, κατά τη διάρκεια των εργασιών συντήρησης του.
Ο πίνακας, που εικάζεται ότι είναι άνω των 230 ετών, αναπαριστούσε μία σαιξπηρική σκηνή από τον καλλιτέχνη του 18ου αιώνα, ο οποίος πέθανε το 1792, και η ανακάλυψη αυτή έγινε από συντηρητές του National Trust. Σύμφωνα με τους ίδιους πρόκειται για μία εξαιρετικά αμφιλεγόμενη φιγούρα για εκείνη την εποχή και γι' αυτό ίσως καλύφθηκε από στρώματα μπογιάς και βερνικιού, προκειμένου να διασωθεί το έργο.
Το θέμα του πίνακα του Ρέινολντς είναι ο θάνατος του καρδινάλιου Μποφόρ από το έργο του Σαίξπηρ Ερρίκος ΣΤ', μέρος 2.
Στο έργο, ο καρδινάλιος Μποφόρ, επίσκοπος του Γουίντσεστερ και θείος του Ερρίκου ΣΤ', είναι ο κακός που συνωμοτεί με τον κόμη του Σάφολκ εναντίον του καλού δούκα του Γκλόστερ. Στα σχέδια του Σάφολκ περιλαμβάνεται η παρότρυνση της συζύγου του Γκλόστερ να καλέσει το κακό πνεύμα Ασμάθ για να προβλέψει τις τύχες των βασικών πρωταγωνιστών του σαιξπηρικού έργου πριν το «δαιμόνιο» αποσταλεί πίσω «στο σκοτάδι και στη λίμνη που καίγεται».
Δύο πράξεις αργότερα, ο Μποφόρ σπαρταρά στο νεκροκρέβατο του, βασανισμένος από τις ενοχές του για τη δολοφονία του Γκλόστερ, και τότε ο βασιλιάς Ερρίκος ζητάει από τον Θεό να τον λυπηθεί, και «να διώξει τον δαίμονα που πολιορκεί σθεναρά την ψυχή αυτού του άθλιου».
Η φιγούρα, η οποία αναπαριστάται με κυνόδοντες και μια απαίσια έκφραση, ήταν ζωγραφισμένη στο κεφάλι του κρεβατιού, ακριβώς πάνω από το κεφάλι του ετοιμοθάνατου Μποφόρ.
«Δεν ταίριαζε με ορισμένους από τους καλλιτεχνικούς κανόνες της εποχής να αντιπροσωπεύεται ένα ποιητικό σχήμα λόγου τόσο κυριολεκτικά μέσω αυτής της τερατώδους φιγούρας. Ενώ θεωρήθηκε αποδεκτό στη λογοτεχνία να εισάγουμε την ιδέα του δαίμονα ως κάτι στο μυαλό ενός ατόμου, το να το συμπεριλάβουμε οπτικά σε έναν πίνακα του έδωσε υπερβολικά φυσική μορφή.
Τότε υπήρχε μία διευρυμένη συζήτηση για το αν θα έπρεπε να υπάρχει αυτή η φιγούρα στον πίνακα και βάσει των αρχείων των συνομιλιών του καλλιτέχνη προκύπτει ότι αντιστάθηκε σε τέτοιες προσπάθειες να αλλάξει το έργο», είπε ο John Chu, ανώτερος εθνικός επιμελητής του Trust.
Ο πίνακας του Ρέινολντς, που αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά στην Πινακοθήκη Σαίξπηρ το 1789, είναι ένας από τους τέσσερις που συντήρησε το National Trust, με αφορμή την 300ή επέτειο από τη γέννηση του καλλιτέχνη.
Σύμφωνα με τους επικεφαλής του Trust, η γκαλερί είχε δημιουργήσει επίσης εκτυπώσεις για πώληση, με τη χαράκτρια Caroline Watson να επιμελείται τη σειρά που αφορούσε έργα του Reynolds, μεταξύ των οποίων και ο συγκεκριμένος πίνακας. Σε αυτά τα πρώτα αντίγραφα η φιγούρα του διαβόλου ήταν παρούσα, ωστόσο, σε μια δεύτερη εκτύπωση το 1792 και μετά το θάνατο του καλλιτέχνη και πάλι η φιγούρα... εξαφανίζεται από το κάδρο.
Πλέον ο πίνακας πλέον εκτίθεται ξανά στο Petworth House στο Δυτικό Σάσεξ της Αγγλίας, με τον δαίμονα παρόντα και σε κοινή θέα.
Με πληροφορίες από HyperAllergic.com
