ΑΘΩΑ ΚΟΛΠΑ

Το καλοκαίρι των 10 χρόνων του, που έχει φθάσει λουσμένο μέσα στο χρυσαφένιο φως ενός εκτυφλωτικού ήλιου, βρίσκει τον Στέφεκ να παρατηρεί τα τρένα που πηγαινοέρχονται μέσα στο μικρό επαρχιακό σταθμό του γκρίζου πολωνέζικου χωριού του. Τον Στέφεκ συντηρεί η απόμακρη μητέρα του που εργάζεται νυχθημερόν σε ένα μανάβικο, μα ουσιαστικά εκείνος στηρίζεται ολοκληρωτικά στη δεκαεπτάχρονη αδελφή του, συντηρώντας μέσα του ζωντανή την ελπίδα να ξαναβρεί τον πατέρα του που τους εγκατέλειψε λίγο μετά τη γέννησή του. Αυτό το καλοκαίρι σπρώχνει τον χρόνο διασκεδάζοντας πότε πότε με αυτοσχέδια παιχνίδια και πότε παρατηρώντας τα περιστέρια του γείτονα. Μα το αγαπημένο του παιχνίδι, στο οποίο τον βοηθά η αδερφή του, είναι να προσπαθεί να αλλάξει το πεπρωμένο το δικό του και των γύρω του, με μικρά αθώα κόλπα. Ένα πρωινό, καθώς κάθονται στον σταθμό με την αδερφή του, παρατηρεί έναν κύριο με έναν χαρτοφύλακα που περιμένει το πρωινό τρένο για τη διπλανή πόλη. Ένα σκίρτημα μέσα του τον κάνει να πιστέψει πως αυτός ο άγνωστος είναι ο πατέρας του. Το καλοκαίρι του Στέφεκ, από θανάσιμα πληκτικό και εκνευριστικά προβλέψιμο, μεταμορφώνεται μαγικά σε μια περιπετειώδη αναζήτηση του σκοτεινού μυστικού που πιθανώς κρύβει ο άγνωστος με τον χαρτοφύλακα. Άραγε είναι αρκετά τα αθώα κόλπα του και η αξιοθαύμαστη μεθοδικότητά του για να βάλουν σε ενέργεια τις δυνάμεις του Σύμπαντος, ώστε να καταφέρει να αλλάξει έστω και για μια τόση δα στιγμή το πεπρωμένο;