Δύο νέες σελίδες από το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ δόθηκαν στη δημοσιότητα, και περιλαμβάνουν διάφορα «πονηρά αστεία» καθώς και τις σκέψεις της για το σεξ.
Το ημερολόγιο της νεαρής εβραίας, στο οποίο έγραφε ενώ ενώ κρυβόταν από τους Ναζί, έγινε παγκοσμίως γνωστό όταν δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατό της και το τέλος του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.
Όπως αναφέρει το BBC, οι κρυφές σελίδες ήταν καλυμμένες με αυτοκόλλητη καφέ χαρτοταινία -προφανώς η Άννα Φρανκ ήθελε να κρύψει τα τολμηρά κείμενα από την οικογένειά της. Ωστόσο, νέες τεχνικές απεικόνισης επέτρεψαν στους ερευνητές να τις διαβάσουν.
Tα επίμαχα κείμενα γράφτηκαν στις 28 Σεπτεμβρίου του 1942, λίγο καιρό αφότου η 13χρονη Άννα Φρανκ και η οικογένειά της μετακόμισαν στην κρυψώνα τους για να γλιτώσουν από διωγμούς.
The @annefrankhouse , with @HuygensING and @NIODAmsterdam, today presented the hidden text on two pages covered up with gummed paper in the first #diary of #AnneFrank, with its red checked cover. Thanks to new technology the text on the hidden pages has now been made legible. pic.twitter.com/cw9z0JnNFI
— Anne Frank House (@annefrankhouse) May 15, 2018
«Θα χρησιμοποιήσω αυτή τη χαλασμένη σελίδα για να γράψω "βρώμικα" αστεία», έγραψε σε μια σελίδα με μερικές φράσεις που είχε διαγράψει και πρόσθεσε τέσσερα τέτοια αστεία που ήξερε.
Πρόσθεσε μερικές γραμμές περί σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, με την ίδια να φαντάζεται πως θα έπρεπε να κάνει τη σχετική «κουβέντα για το σεξ» σε κάποιον άλλον. Ακόμη έκανε αναφορά και σε πόρνες, για τις οποίες, όπως έγραψε σε άλλο σημείο, της είχε μιλήσει ο πατέρας της.
«Η Άννα Φρανκ γράφει για τη σεξουαλικότητα με έναν αφοπλιστικό τρόπο», δήλωσε ο Ρόναλντ Λέοπολντ, του Μουσείου - Σπιτιού της Άννας Φρανκ στο Άμστερνταμ. «Όπως κάθε έφηβη, είναι περίεργη για αυτό το θέμα», πρόσθεσε.
Με το παραπάνω συμφώνησε και ο Frank van Vree, διευθυντής του Ινστιτούτου Niod, που βοήθησε στην «αποκρυπτογράφηση» των σελίδων, από νέες φωτογραφίες που λήφθηκαν το 2016.
«Οποιοσδήποτε διαβάσει τα αποσπάσματα που ανακαλύφθηκαν τώρα, δεν θα μπορέσει να κρύψει ένα χαμόγελο», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «τα "βρώμικα" αστεία είναι κλασικά μεταξύ παιδιών που μεγαλώνουν. Δείχνουν πως η Άννα, με όλα της τα χαρίσματα, ήταν πάνω από όλα ένα καθημερινό κορίτσι».
Ένα από τα επίμαχα αστεία είναι το εξής: «Ξέρετε γιατί τα κορίτσια της γερμανικής Βέρμαχτ βρίσκονται στην Ολλανδία; Ως στρώματα για τους στρατιώτες».
Το Μουσείο της Άννας Φρανκ επισήμανε πως δεν είναι η πρώτη φορά που το έφηβο κορίτσι είχε γράφει για το σεξ -είχε αναφέρει άλλα αστεία που είχε ακούσει να λένε κάποιοι στο σπίτι όπου κρυβόταν, ενώ υπάρχουν κείμενα για την περίοδό της και τη σεξουαλικότητα.
Σχετικά με την απόφαση να δημοσιευθούν οι νέες σελίδες, παρά το γεγονός ότι η Άννα Φρανκ ήθελε εμφανώς να τις κρατήσεις κρυφές, το μουσείο είπε πως το ημερολόγιό της -που έχει καταγραφεί στην UNESCO ως έγγραφο παγκόσμιας κληρονομιάς- έχει σημαντικό ακαδημαϊκό ενδιαφέρον. Πρόσθεσε ωστόσο, πως οι νέες σελίδες «δεν αλλάζουν την εικόνα που έχουμε για την Άννα».
Over the decades #AnneFrank has grown to become the worldwide symbol of the Holocaust, and Anne the girl has increasingly faded into the background. These uncovered texts from her #diary bring the inquisitive and in many respects precocious teenager back into the foreground. pic.twitter.com/DgdXLTs95v
— Anne Frank House (@annefrankhouse) May 15, 2018
«Με το πέρασμα των χρόνων, η Άννα μεγάλωσε και έγινε το παγκόσμιο σύμβολο του Ολοκαυτώματος, και η Άννα ως κορίτσι όλο και περισσότερο μένει στο παρασκήνιο», αναφέρει σε ανακοίνωση το μουσείο. Τα νέα κείμενο «φέρνουν τη γεμάτη περιέργεια και από πολλές απόψεις αναπτυγμένη για την ηλικία της έφηβη, ξανά στο προσκήνιο».
Υπενθυμίζεται πως η Άννα Φρανκ κρύφτηκε σε μυστικά δωμάτια του γραφείου του πατέρα της στις 5 Ιουλίου του 1942, περίπου έναν μήνα αφότου της είχαν δώσει ένα ημερολόγιο για τα 13α γενέθλιά της.
Έζησε εκεί με την οικογένειά της και τους φίλους τους, τους Βαν Πελ, μέχρι που τους ανακάλυψαν, δύο χρόνια αργότερα. Το πώς τους βρήκαν συνεχίζει να παραμένει μυστήριο.
Η Άννα Φρανκ πέθανε από μία ασθένεια, σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης το 1945. Ο πατέρας της, που ήταν ο μόνος από την οικογένεια που επέζησε, δημοσίευσε το ημερολόγιό της το 1947.
Με πληροφορίες από BBC
