Μια εργαζόμενη της Amazon εξομολογείται την εμπειρία της πίσω στο 2002 όταν μετά από μια αίτηση για δουλειά στην εταιρεία βρέθηκε μπροστά σε σειρά από συνεντεύξεις και τελικά πήρε τη δουλειά από τον ίδιο τον Τζεφ Μπέζος.
Όπως αναφέρει η Αν Χάιατ σε άρθρο της στο CNBC, οι γύρω της πάντα ήθελαν να μάθουν πώς κατάφερε να κάνει τον Τζεφ Μπέζος να αδράξει αμέσως την ευκαιρία και να δουλέψει τελικά μαζί της.
«Δεν είχα σκεφτεί ποτέ να κάνω αίτηση στην Amazon. Όταν μεγάλωνα στο Ρέντμοντ της Ουάσιγκτον, οι περισσότεροι γονείς των φίλων μου ήταν στελέχη σε εταιρείες τεχνολογίας. Αν και έβγαζαν καλά χρήματα, η ζωή τους δε μου φαινόταν ιδιαίτερα διασκεδαστική. Όμως, πολλοί από τους συμμαθητές μου αποφοίτησαν χωρίς προσφορές εργασίας, οπότε ένιωθα ότι έπρεπε να εξερευνήσω όλες τις επιλογές» αναφέρει.
Έτσι, αποφάσισε να υποβάλει το βιογραφικό της στην Amazon χωρίς πολλή σκέψη.
«Προς έκπληξή μου, με κάλεσαν για τον πρώτο γύρο συνεντεύξεων που αφορούσε θέση κατώτερου βοηθού (junior assistant). Δεν είχα καμία σχέση με την εταιρεία, δεν είχα πτυχίο πληροφορικής και καμία απολύτως εμπειρία να εργάζομαι με έναν διευθύνοντα σύμβουλο».
Ο πρώτος αυτός γύρος συνεντεύξεων ήταν εκτενής πραγματοποιώντας συζητήσεις με όλους τους ανώτερους βοηθούς. Μάλιστα, μερικές από συζητήσεις αυτές κράτησαν για μια ολόκληρη μέρα.
Λίγους μήνες αργότερα, μετά από αυτή τη διαδικασία η εταιρεία δεν είχε ακόμη επικοινωνήσει μαζί της και έτσι άρχισε να χάνει τις ελπίδες της. Ώσπου χτύπησε τελικά το τηλέφωνο: «ένας υπεύθυνος προσλήψεων της Amazon μου ζήτησε να επιστρέψω για μια τελευταία συνέντευξη. Ζήτησε συγγνώμη για τη μακρά και κουραστική διαδικασία και μου υποσχέθηκε ότι αυτή θα ήταν η τελευταία».
Όμως αυτό που δεν της είπε ήταν πως αυτή η νέα διαδικασία συνέντευξης θα γινόταν με τον ίδιο τον Μπέζος.
«Ένιωσα χαλαρή πηγαίνοντας στη συνέντευξη εκείνο το πρωί του Οκτωβρίου. Καθόμουν υπομονετικά σε μια καρέκλα της αίθουσας συνεδριάσεων όταν άνοιξε η πόρτα και μπήκε ο Μπέζος. Κάθισε απέναντί μου και μου παρουσιάστηκε» λέει.
Ο Μπέζος ξεκίνησε τη συνέντευξη υποσχόμενος ότι επρόκειτο να κάνει μόνο δύο ερωτήσεις και ότι η πρώτη θα ήταν πιο πολύ «εγκεφαλική».
«Θα κάνουμε μαθηματικά», είπε. «Θέλω να υπολογίσετε τον αριθμό των παραθύρων στην πόλη του Σιάτλ».
Στιγμιαία τρομοκρατήθηκε. Λίγο μετά όμως «σταμάτησα για να ηρεμήσω, υπενθυμίζοντας στον εαυτό μου να σκεφτεί το κίνητρό που μου έκανε αυτή την ερώτηση. Θέλει να δει πώς λειτουργεί το μυαλό μου, είπα στον εαυτό μου. Θέλει να με δει να αναλύω ένα περίπλοκο πρόβλημα σε μικρά, διαχειρίσιμα βήματα. Μπορώ να το κάνω».
«Περιέγραψα πώς θα ξεκινούσα με τον αριθμό των ανθρώπων στο Σιάτλ, που ευτυχώς μάντεψα σωστά ότι ήταν περίπου 1 εκατομμύριο, μόνο και μόνο για να κάνω τα μαθηματικά ευκολότερα. Μετά είπα ότι θα είχε ο καθένας τους ένα σπίτι, έναν τρόπο μεταφοράς και ένα γραφείο ή σχολείο, όλα θα είχαν παράθυρα. Έτσι, πρότεινα να βασίσουμε την εκτίμηση στους μέσους όρους αυτών. Και μετά κάναμε τα μαθηματικά».
«Ένιωθα σαν να το μιλούσα για ώρες ενώ ο Μπέζος γέμιζε τον πίνακα με αριθμούς. Είμαι σίγουρος ότι χρειάστηκαν περισσότερα από 10 λεπτά» σημειώνει.
Μετά από αυτό το δεκάλεπτο, κατέληξαν σε έναν αριθμό με τον Μπέζο να το κυκλώνει λέγοντας «αυτό φαίνεται σωστό».
Στη συνέχεια της έκανε τη δεύτερη ερώτηση: «Ποιοι είναι οι στόχοι της καριέρας σου;».
«Του είπα ότι η Amazon είχε αποδειχθεί μια εταιρεία γεμάτη φιλόδοξους και παθιασμένους ανθρώπους. Ήθελα να γίνω σαν αυτούς και να μάθω αυτά που ήξεραν. Τα δυνατά τους σημεία ήταν στους τομείς που προσωπικά ήθελα να αναπτύξω, οπότε η αξία της εμπειρίας ήταν προφανής, παρόλο που ένιωθα σαν μια παρέκκλιση από τον στόχο μου να γίνω καθηγήτρια».
Έπειτα, με θάρρος του εξήγησε ότι δεν έχει ιδέα πως μπορεί να γίνει καλή βοηθός ωστόσο, δεν έχει θέμα να βρίσκεται έξω από τη ζώνη άνεσής της (το comfort zone της όπως είπε χαρακτηριστικά).
«Γνωρίζοντας τον Μπέζο τόσο καλά όσο εγώ τώρα, καταλαβαίνω γιατί αυτές ήταν οι μόνες δύο ερωτήσεις του. Μετρούσε τις δυνατότητές μου κάνοντας ερωτήσεις που θα διερευνούσαν αν είχα το θάρρος και το κίνητρο να τρέξω με τον ρυθμό του και να είμαι αρκετά γενναίος ώστε να πηδάω συνεχώς μαζί του τα εμπόδια και να ανεβαίνω επίπεδο».
Στο τέλος της συνέντευξης ένιωθε εξαντλημένη αλλά παράλληλα ενθουσιασμένη και ικανοποιημένη με τον εαυτό της.
«Ο Μπέζος κατέληξε να με προσέλαβε επί τόπου. Μου έδωσε ένα ανοιχτό γραφείο λίγα μέτρα από το δικό του. Ήταν το πιο κοντινό του γραφείο στην εταιρεία» καταλήγει.
Με πληροφορίες από CNBC
