Ένα τεράστιο γλυπτό με το κεφάλι του Όσκαρ Ουάιλντ ξαπλωμένο στο πλάι και το πρόσωπό του κομμένο σε κομμάτια, καταδικάστηκε ως «απόλυτα αποτρόπαιο» από τον εγγονό του θεατρικού συγγραφέα.
Ο Μέρλιν Χόλαντ, ειδικός στη ζωή και τα έργα του Ουάιλντ επέκρινε το μαύρο μπρούτζινο γλυπτό του Σερ Εντουάρντο Παολότσι που πρόκειται να παρουσιαστεί σε δημόσιο κήπο στο Τσέλσι, στο νοτιοδυτικό Λονδίνο, κοντά στο πρώην σπίτι του Ουάιλντ. Είπε στον Observer: «Είμαι υπέρ κάθε είδους καινοτομίας στη σύγχρονη τέχνη. Αλλά αυτό μου φαίνεται απαράδεκτο. Φαίνεται απολύτως αποτρόπαιο».
Ο Χόλαντ είπε ότι δεν μοιάζει σε τίποτα με τον Ουάιλντ και αποτυγχάνει να αποδώσει τίποτα από την εξυπνάδα και τη λαμπρότητα ενός από τους μεγαλύτερους θεατρικούς συγγραφείς στην αγγλική γλώσσα, ο οποίος έγραψε το έργο της Λαίδης Γουίντερμιρ και το The Importance of Being Earnest, που περιέχει την αξιομνημόνευτη φράση που είπε η Λαίδη Μπράκνελ: “Is this Miss Prism a female of repellent aspect?” («Είναι αυτή η Miss Prism μια γυναίκα με απωθητική εμφάνιση;»).
Αντίθετα, είπε ο Χόλαντ, το γλυπτό είναι τόσο ζοφερό που όποιος το συναντήσει είναι πιο πιθανό να σκεφτεί το τραγικό τέλος του Ουάιλντ παρά τη χαρά της γραφής του.
Το έργο πάντως αναμένεται να εγκατασταθεί στο Dovehouse Green εντός των επόμενων εβδομάδων.
Ο Παολόσι, ο Βρετανός γλύπτης που πέθανε το 2005, είναι περισσότερο γνωστός για τα ψηφιδωτά του το 1986 στο σταθμό του μετρό Tottenham Court Road και το μπρούτζινο άγαλμα του Νιούτον το 1995 έξω από τη Βρετανική Βιβλιοθήκη. Είχε ένα στούντιο στην οδό Dovehouse και η ανέγερση του γλυπτού του Οάιλντ τιμά τα εκατό χρόνια από τη γέννησή του, φέτος.
Ο Ουάιλντ πέθανε στη φτώχεια το 1900, σε ηλικία 46 ετών, μετά από μια από τις πιο διάσημες δίκες στη βρετανική ιστορία και τη φυλάκισή του για ομοφυλοφιλία. Καταστράφηκε από την απόφασή του να μηνύσει τον Μαρκήσιο του Κουίνσμπερι, ο οποίος τον κατηγόρησε ότι ήταν «σοδομίτης» αφού ανακάλυψε ότι ο γιος του, Λόρδος Άλφρεντ «Μπόσι» Ντάγκλας, ήταν ο εραστής του Ουάιλντ. Η σύζυγος του Ουάιλντ, Κονστάνς, κατέφυγε με τους δύο γιους τους στην Ευρώπη, αλλάζοντας το επώνυμό τους σε Χόλαντ.
Ο εγγονός του Ουάιλντ είπε για το γλυπτό: «Φαίνεται να λέει 'εδώ είναι ένα μνημείο για έναν άνθρωπο τον οποίο η κοινωνία αποκεφάλισε'. Πώς θέλουμε να τον θυμόμαστε; Διασκεδαστικό ή σκαλισμένο και αποκεφαλισμένο για παραβίαση του νόμου της εποχής; Ξέρω εγώ ποιο προτιμώ».
Ο Παολότσι υπέβαλε ένα σχέδιο για το άγαλμα σε μια επιτροπή το 1995, υπό την προεδρία του Sir Jeremy Isaacs, και συμπεριλαμβανομένων των ηθοποιών Τζούντι Ντενς και Σερ Ίαν Μακέλεν και του ποιητή Seamus Heaney, καθώς και του Χόλαντ. Η επιτροπή κάλεσε 12 καλλιτέχνες να υποβάλουν σχέδια και ο Παολότσι ήταν μεταξύ των έξι υποψηφίων που επιλέχθηκαν να δημιουργήσουν μακέτες ή μοντέλα σε κλίμακα.
Το επιχείρημά του ήταν ότι ένα γλυπτό του Ουάιλντ πρέπει να είναι εννοιολογικό, αντί να είναι αναπαραστατικό. Όμως η επιτροπή το απέρριψε. Το σχέδιό του ήταν «πολύ βάναυσο», θυμάται ο Χόλαντ: «Ήταν ένας σπουδαίος καλλιτέχνης της σύγχρονης εποχής, αλλά απλά δεν πιστεύαμε ότι μια τμηματοποιημένη κεφαλή του Όσκαρ θα αντιπροσώπευε αυτό που θέλαμε να απολαύσει και να θαυμάσει το κοινό γι 'αυτόν».
Αντίθετα, η επιτροπή επέλεξε το «πνευματώδες και διασκεδαστικό» γλυπτό της Μάγκι Χάμπλινγκ, στο οποίο μια προτομή του Ουάιλντ αναδύεται από μια σαρκοφάγο από γρανίτη που μοιάζει με πάγκο, η οποία είναι εγγεγραμμένη με ένα απόσπασμα από τον θαυμαστή της Lady Windermere: «Είμαστε όλοι στο λούκι, αλλά μερικοί από εμάς κοιτάζουν τα αστέρια». Εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο κοντά στο σταθμό Charing Cross το 1998.
Με πληροφορίες από The Guardian
