Την περασμένη βδομάδα συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από την κυκλοφορία του Firestarter, του τραγουδιού που έδωσε στους Prodigy το πρώτο τους νο 1 στη Βρετανία και έβαλε οριστικά τον Keith Flint στο κέντρο της εικόνας τους.
Με αφορμή την επέτειο, ο σκηνοθέτης Walter Stern γύρισε πίσω στο θρυλικό βίντεο για το Dazed, ενώ οι Liam Howlett και Maxim θυμήθηκαν δημόσια πώς το κομμάτι «εξερράγη από το πουθενά».
Το Firestarter δεν ήταν απλώς άλλη μία επιτυχία των Prodigy. Ηταν το σημείο όπου ο Flint πέρασε από τον ρόλο του χορευτή σε αυτόν του προσώπου που κουβαλούσε όλη την απειλή, την υπερβολή και την ενέργεια του συγκροτήματος. Ο Howlett θυμάται ότι το κομμάτι ξεκίνησε ως instrumental και πως ο Flint μπήκε αυθόρμητα να δοκιμάσει φωνητικά, σε μια κίνηση που τελικά άλλαξε την πορεία του γκρουπ.
Το βίντεο, γυρισμένο στο εγκαταλελειμμένο Aldwych Underground station στο Λονδίνο, έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη μεταμόρφωση. Ο Stern περιγράφει το γύρισμα ως γρήγορο, επιθετικό και χαοτικό, με ένταση στο πλατό, τοξική σκόνη στις σήραγγες, συνεχές άγχος για τα τρένα που περνούσαν και τον Flint κρεμασμένο ανάποδα, εξαντλημένο αλλά απολύτως παραδομένο στην περσόνα που έχτιζε εκείνη τη στιγμή μπροστά στην κάμερα.
Αυτό που σήμερα μοιάζει σχεδόν αυτονόητο, τότε προκάλεσε κανονικό ηθικό πανικό. Το Top of the Pops δέχτηκε δεκάδες παράπονα, ενώ το BBC αντιμετώπισε το βίντεο σαν κάτι σχεδόν ακατάλληλο για οικογενειακή τηλεόραση. Ο Stern θυμάται ότι δεν είχε παραβιάσει τεχνικά κανέναν κανονισμό, αλλά ότι οι Prodigy ήταν απλώς τόσο απειλητικοί για τα μέτρα της «ευπρεπούς» Βρετανίας της εποχής, ώστε θεωρήθηκαν σχεδόν μη μεταδόσιμοι. Κατά τον ίδιο, η απαγόρευση λειτούργησε τελικά υπέρ τους, γιατί κάθε τέτοια κίνηση απλώς μεγάλωνε το φαινόμενο.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η γέννηση αυτής της εικόνας είχε καταγραφεί ήδη από τότε. Σε αρχειακό κείμενο του NME από το 1996, που αναδημοσιεύτηκε το 2019, το περιοδικό περιέγραφε το γύρισμα του Firestarter σαν τη στιγμή όπου ο Keith Flint έπαυε να είναι απλώς το εκκεντρικό μέλος των Prodigy και γινόταν κάτι πολύ μεγαλύτερο: ένα καινούργιο είδος ποπ τέρατος, ταυτόχρονα γελοίο, απειλητικό, camp και απόλυτα magnetic. Εκεί βρίσκεται και η ουσία του βίντεο. Δεν αποτύπωσε απλώς ένα επιτυχημένο single. Κατέγραψε τη στιγμή που γεννήθηκε μια εικόνα.
Από εκεί και πέρα, το Firestarter έπαψε να ανήκει μόνο στη δισκογραφία των Prodigy και πέρασε στην ιστορία της βρετανικής ποπ κουλτούρας των 90s. Η κόμμωση με τα «κέρατα», το βλέμμα, το eyeliner, η υστερική κίνηση μέσα στο τούνελ, όλα αυτά δεν έγιναν απλώς σήμα κατατεθέν ενός τραγουδιού. Εγιναν η μορφή με την οποία θυμάται ακόμη ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του κοινού τον Keith Flint. Οταν το τραγούδι επέστρεψε στα charts μετά τον θάνατό του το 2019, είχε ήδη μετατραπεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από παλιό hit. Ηταν πλέον συνώνυμο του ίδιου του προσώπου του.
Τριάντα χρόνια μετά, το Firestarter αντέχει όχι μόνο επειδή ήταν επιτυχία, αλλά επειδή ένωσε με σπάνιο τρόπο το τραγούδι, την εικόνα και τη δημόσια περσόνα σε ένα μόνο σοκ. Και αυτό που επιστρέφει σήμερα δεν είναι απλώς η νοσταλγία για τους Prodigy, αλλά η ανάμνηση μιας στιγμής όπου η βρετανική ποπ κουλτούρα άφησε να περάσει στην κεντρική της οθόνη κάτι πραγματικά ανεξέλεγκτο.
