Το «Blink Twice» (Κώδικας Κινδύνου) ήταν η κορυφαία ταινία της χρονιάς, σύμφωνα με το πρακτορείο, The Atlantic.
Τον Αύγουστο, η Zoë Kravitz κυκλοφόρησε το σκηνοθετικό της ντεμπούτο, με πρωταγωνιστές, τον Channing Tatum και την Naomi Ackie.
Η κεντρική ηρωίδα, Frida (Naomi Ackie), είναι μια σερβιτόρα και nail artist με οικονομικά προβλήματα που μπαίνει κρυφά στο VIP τμήμα μιας εκδήλωσης, στο πλαίσιο της οποίας εργάζεται.
Στην επίσημη σύνοψη της ταινίας από το IMDB, αναφέρεται: Όταν ο δισεκατομμυριούχος στον τομέα της τεχνολογίας Σλέιτερ Κινγκ γνωρίζει τη σερβιτόρα Φρίντα στο φιλανθρωπικό του γκαλά, την προσκαλεί να έρθει μαζί του και με τους φίλους του σε ονειρεμένες διακοπές στο ιδιωτικό του νησί. Καθώς αρχίζουν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα, η Φρίντα αμφισβητεί πολλά από την πραγματικότητά της.
The Atlantic: «Πόσο κοινότοποι, άθλιοι και αποτυχημένοι κατά συρροή βιαστές»
Το Blink Twice ξεχώρισε, σύμφωνα με το δημοσίευμα, «για τον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνει την πολιτισμική στροφή προς το μίσος για τη γυναίκα» και κυρίως, για το πώς κατάφερε να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη, την «πολιτική» μιας κουλτούρας μισογυνισμού που αφήνει ατιμώρητους τους θύτες, οι οποίοι σε αυτή την περίπτωση είναι άνδρες από θέσεις εξουσίας. Η ταινία λέγεται πως συνδέει την πλοκή της με αληθινά σκάνδαλα, κάτι που την καθιστά επίκαιρη και της προσδίδει έναν αφυπνιστικό χαρακτήρα ως προς τα ζητήματα της βίας κατά των γυναικών.
Συγκεκριμένα, το Atlantic εξυμνεί, «πώς το Blink Twice μετουσιώνει τις υποτιθέμενες καταχρήσεις που μεταμφιέζονται σε ακολασία, την προφανή προθυμία των πιο κοινότυπων ανδρών να διαπράξουν φρικαλεότητες, την ανασφάλεια που οδηγεί τους ανθρώπους να βλάπτουν τις γυναίκες».
«Η πιο δυσοίωνη πτυχή της ταινίας, για μένα, είναι το πόσο κοινότοποι είναι οι κατά συρροή βιαστές της - πόσο τετριμμένοι και αναποτελεσματικοί είναι αυτοί οι άθλιοι αποτυχημένοι. Έχουν μεγάλη ομοιότητα με τους κατηγορούμενους στη δίκη του Pelicot, οι οποίοι τσαλαβουτούν κάθε μέρα στο δικαστήριο, φαινομενικά σοκαρισμένοι και αγανακτισμένοι που τους καθιστούν υπεύθυνους για κάτι που φαίνεται να πίστευαν ότι θα τη γλίτωναν» σχολιάζει η δημοσιογράφος του Atlantic για την ταινία.
Η πλειονότητα των κριτικών, είχαν θετικά σχόλια να κάνουν για την παρθενική εμφάνιση της Zoë Kravitz στον κινηματογράφο, από τη σκηνοθετική καρέκλα, κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο ήλεγξε αισθητικά το αποτέλεσμα. Στην ταινία κυριαρχούν τα κορεσμένα χρώματα με έμφαση στο έντονο κίτρινο και οι γρήγορες μείξεις εικόνων. Το ίδιο θετική απήχηση, απολαμβάνει το κόνσεπτ της εκδίκησης του θύματος προς τον παντοδύναμο εξουσιαστή του.
