Γράφοντας τις προάλλες για την Σάρα Πέιλιν και την επικίνδυνη γρίπη των υπερσυντηρητικών της Αμερικής, δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα υπήρχαν νοήμονες, δημοκράτες άνθρωποι που θα έτρεχαν να την υποστηρίξουν και να την υπερασπιστούν έναντι αυτών που «αδίκως» την κατηγορούν ως ρήτορα του μίσους. Γιατί γι' αυτό κατηγορείται βασικά, και σε αυτό πατούν όσοι της προσάπτουν κάποιο «ρόλο» στο πρόσφατο μακελειό της Αριζόνα.
Κι όμως, διαβάζω, ετεροχρονισμένα, την επιστολή που έστειλε η αξιότιμη κυρία Μιράντα Ξαφά στα μίντια και στην οποία μέμφεται τις ειδήσεις του Mega για τον τρόπο με τον οποίο, σύμφωνα με την διαμαρτυρία, φωτογράφησαν την Σάρα ως υποκινήτρια της απόπειρας δολοφονίας της γερουσιαστού Γκίφορντς. Και μου κάνει τρομερή εντύπωση ο ζήλος της... αλλά και το βιογραφικό της!
Σε μια άσκηση άμετρης πολιτικής ορθότητας, η κυρία Ξαφά μας τη λέει, στην ουσία την λέει σε όλους όσους πιστεύουν ότι η Σάρα, με όσα λέει, και όσα κάνει, «ενθαρρύνει τη βία». Όταν για παράδειγμα εμφανίζεται συχνά κραδαίνοντας ένα όπλο στο χέρι, η κυρία Ξαφά μας υπενθυμίζει εύστοχα πως η Σάρα «στη πραγματικότητα χρησιμοποιεί όπλο μόνο όταν κυνηγάει ταράνδους στην Αλάσκα». Ή, άντε, λέω εγώ, μπορεί να ρίξει και σε κανέναν Ρώσο γείτονα της, μιας και είναι μια πόρτα με τη γείτονα χώρα και ξέρει και καλό σημάδι. Και τα συνηθίζουν κάτι τέτοια «φιλικά πυρά» οι ρεπουμπλικάνοι.... Πάλι καλά που δεν έχει τάρανδους στην Ουάσινγκτον...
Μπήκα στο Google και βρήκα ένα κάρο φωτογραφίες που απεικονίζουν την Σάρα με όπλα, καραμπίνες και λοιπά ειρηνικά αξεσουάρ αγάπης και συναδέλφωσης - Τάρανδο δεν βρήκα.... ή μάλλον βρήκα και τάρανδο αλλά δεν τον πρόλαβα ζωντανό....!
Ας εξηγήσει κάποιος στην Σάρα και την κυρία Ξαφά, ότι τα όπλα δεν είναι props, δεν είναι αντικείμενα με τα οποία φωτογραφιζόμαστε με περισσή προθυμία και ευκολία τη στιγμή που μόλις βάλαμε υποψηφιότητα για την αντιπροεδρία μιας Αμερικής που μετρά τα μακελειά με όπλα το ένα μετά το άλλο. Είναι εμφανές ότι η Σάρα αλλά και το επιτελείο του τσαγιού της Σάρας χρησιμοποιεί της εικόνα της Πέιλιν με τέτοια σύμβολα για να αγγίξει τα συγκεκριμένα ένστικτα συγκεκριμένων οπαδών.
Μετά από όλα αυτά, κυρία Ξαφά μου, θεωρείτε τη Σάρα και το κόμμα του τσαγιού άμοιρους οποιασδήποτε ευθύνης; Τι εννοείτε, ότι το κόμμα του τσαγιού δεν αποτελείται από υπερσυντηρητικούς φανατικούς υπέρμαχους της οπλοφορίας, σκληροτράχηλους αντιπροέδρους που ρίχνουν στο ψαχνό κι όποιον πάρει ο χάρος, ακροδεξιούς ρήτορες του μίσους που απειλούν να αποκεφαλίσουν όσους αντιτίθενται στο κόμμα του τσαγιού, τιμητές των βασανιστηρίων και οπαδούς του αλόγιστου ωφελιμισμού (utilitarianists), αμερικανών της bible belt των μεσοπολιτειών που απειλούν να κάψουν το κοράνι σε δημόσια θέα και άλλα λοιπά διαμάντια της δημοκρατικής και λαμπρής αυτής κοινωνίας της NRA;
Η κυρία Ξαφά, τέλος, ισχυρίζεται ότι οι ειδήσεις του Mega παρουσίασαν ως είδηση την θεωρία που θέλει την Σάρα και το κόμμα του τσαγιού να υποκινούν τον δράστη, και λέει πως «αυτές οι ψευδείς εικασίες παρουσιάζονται σαν γεγονότα». Κάτι τέτοιο δεν διέκρινα, για να είμαι ειλικρινής, μιας και έτυχε να παρακολουθήσω το συγκεκριμένο δελτίο. Βέβαια, το δελτίο περιγράφει το κλίμα, την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και φυσικά αναφέρεται και στην κριτική που γίνεται στην Σάρα για το χάρτη με τα στόχαστρα. Τα συμπεράσματα όμως τα αφήνει σε μας. Όποιος έχει τη μύγα, μυγιάζεται.
Η σημειολογική ανάλυση της κυρίας Ξαφά πάσχει από παντού. Πάει να βγάλει από τη μύγα ξύγκι καταρχήν. Παραβλέπει εντελώς (και σκοπίμως;) το ΓΕΓΟΝΟΣ πως η Σάρα χτίζει την καριέρα της επάνω σε ένα discourse που διαθέτει όπλα, φόβο, τρομολαγνεία, κινδυνολογία, μισαλλοδοξία, ξενοφοβία, αμάθεια, άγνοια, υποκρισία, υπερπατριωτισμό. Η Σάρα είναι αυτή που θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτική όταν χρησιμοποιεί σύμβολα που παραπέμπουν σε βία, σε μια χώρα που η βία είναι πλέον κατεστημένο. Η κυρία Ξαφά εστιάζει τη κριτική της μόνο στο κακό και μεροληπτικό Mega. Κάτι που με κάνει να αναρωτιέμαι, μήπως έχει κάτι να χωρίσει με το κανάλι, με την κεντρική παρουσιάστρια, με τους μετόχους ή τον διευθυντή ειδήσεων;
Λίγες σειρές παρακάτω, η κυρία Ξαφά, μετά τον δικανικό της λόγο υπέρ της αθώας κι αδικημένης περιστεράς Σάρας, νιώθει την ανάγκη να μας παραθέσει το βιογραφικό της. Ένα το (κουφό) κρατούμενο. Μήπως ψάχνει για δουλειά; Διαβάζοντας το βιογραφικό της, με πιάνει ρίγος. «Από το 1980 μέχρι τον Απρίλιο του 1991 εργάστηκα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) στην Washington, όπου ασχολήθηκα με τον σχεδιασμό και την παρακολούθηση σταθεροποιητικών προγραμμάτων, κυρίως στη Λατινική Αμερική. Από τον Μάιο του 1991 μέχρι τον Οκτώβριο του 1993 εργάστηκα στην Αθήνα, με άδεια από το ΔΝΤ, ως οικονομικός σύμβουλος του Πρωθυπουργού, κ. Κων/νου Μητσοτάκη.» Τρέχω στο Google να την τσεκάρω περαιτέρω και βρίσκω μια πληροφορία που λείπει από το σύντομο βιογραφικό που μας παρέθεσε, παρόλο που πρόκειται για πρόσφατη ενασχόληση και άκρως επίκαιρη.
Το 2004 η Ελληνίδα καθηγήτρια - οικονομολόγος ορίστηκε νέα Αναπληρώτρια Εκτελεστική Διευθύντρια στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) από τον τότε τσάρο της οικονομίας Γιώργο Αλογοσκούφη. Οι Αργεντινοί της είναι πλέον ευγνώμονες - οι Έλληνες να δούμε...
Η όψιμη ευθιξία της κυρίας Ξαφά σε θέματα μεροληπτικής προβολής θεμάτων ή διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, ή υποκειμενικής ενημέρωσης στα δελτία των 8 είναι κάπως ύποπτη. Δεν είδα να ιδρώνει το αυτί κανενός όταν τα δελτία ειδήσεων μεροληπτούν εναντίον των απεργών, εναντίον των καθαριστριών που τις επιτίθενται με βιτριόλι, των συμβασιούχων που τους δέρνουν τα ματ, των μεταναστών που ζητούν άσυλο, των μουσουλμάνων που θέλουν να προσευχηθούν, των αναρχικών που βαφτίζονται αυθαίρετα τρομοκράτες ή των ανέργων που αντιδρούν στις επιταγές του πολυαγαπημένου της Ταμείου.
σχόλια