Ο διάσημος γαλλικός εκδοτικός οίκος Gallimard κυκλοφόρησε δύο ανέκδοτα στο παρελθόν έργα του Ζαν Ζενέ.
Πρόκειται για τον «Héliogabale» («Ηλιογάβαλος»), ένα δράμα σε τέσσερις πράξεις που δεν ανέβηκε ποτέ επί σκηνής και θεωρούνταν από καιρό χαμένο, και το σενάριο της ταινίας «Mademoiselle» («Δεσποινίς»), που διασκευάστηκε για την οθόνη από τον Βρετανό σκηνοθέτη Τόνι Ρίτσαρντσον το 1966. Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Ζαν Μορό στον ομώνυμο ρόλο.
Ο Ζενέ (1910-1986) έγραψε το σενάριο ως μια μεγάλη νουβέλα με διαλογικά μέρη το 1951, με τίτλο «Les Rêves interdits ou l'autre versant du rêve» («Απαγορευμένα όνειρα ή η άλλη πλευρά του ονείρου»). Μετά από αρκετές ανεπιτυχείς προσπάθειες με άλλους σκηνοθέτες, ο συγγραφέας προσεγγίστηκε από τον Τόνι Ρίτσαρντσον για να φτιάξει το σενάριο, ξεκίνησε να το δουλεύει, αλλά τελικά έχασε εντελώς το ενδιαφέρον του. Το δράμα γυρίστηκε ωστόσο, στην Corrèze, στην Κεντρική Γαλλία, και έτυχε κακής υποδοχής όταν προβλήθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών το 1966.
Το ελάχιστα γνωστό τετράπρακτο δράμα του Ζενέ «Ηλιογάβαλος» γράφτηκε ουσιαστικά στη φυλακή της Φρενς το 1942, περίπου την ίδια εποχή με το πρώτο του μυθιστόρημα, «Notre-Dame des Fleurs» («Η Παναγία των Λουλουδιών»). Φυλακισμένος για κλοπή βιβλίων, ο Ζενέ σε ηλικία 31 ετών βίωνε την πιο παραγωγική περίοδο της συγγραφικής του ζωής, η οποία μόλις άρχιζε. Μόλις αποφυλακίστηκε, διάβασε το έργο σε μερικούς φίλους και στον Ζαν Μαρέ, «στον οποίο είχε προσφερθεί ο πρωταγωνιστικός ρόλος», αλλά ο οποίος «δεν ενθουσιάστηκε καθόλου», σύμφωνα με την εισαγωγή του Φρανσουά Ρουζέ, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Queen's του Kingston (Καναδάς). Ο Ζαν Κοκτό το διάβασε επίσης. Ο Ζαν Ζενέ δεν κατάφερε ποτέ να βρει εκδότη.
Άφησε το χειρόγραφο στη γραμματέα του Κοκτό, η οποία το πούλησε σε έναν ειδικό βιβλιοπώλη τη δεκαετία του 1950. Στη συνέχεια, μια βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, η Houghton Library, το αγόρασε το 1983, τρία χρόνια πριν από τον θάνατο του Ζενέ. Εκεί το βρήκε ο Φρανσουά Ρουζέ. Ο «Ηλιογάβαλος» απεικονίζει τις τελευταίες ημέρες του Ρωμαίου αυτοκράτορα, ο οποίος δολοφονήθηκε στα 19 του χρόνια, το έτος 222 μ.Χ.
Σε μια μακροσκελή κριτική για το περιοδικό NRF, ο συγγραφέας Τζόναθαν Λίτελ περιγράφει τον «Ηλιογάβαλο» ως «έναν μυθικό και διεστραμμένο παράξενο τύπο που τόσο γοήτευσε τον Ζενέ», αφού «παρέμεινε στη φαντασία για αιώνες (...) χάρη στη λογοτεχνία», ιδίως στο δοκίμιο του Αντονέν Αρτό «Héliogabale ou l'anarchiste couronné» («Ο Ηλιογάβαλος ή ο εστεμμένος αναρχικός») (1934). Όσον αφορά τον Ζενέ αυτής της περιόδου, ο Λίτελ τον περιγράφει ως «παγιδευμένο μεταξύ της υπέρμετρης λογοτεχνικής φιλοδοξίας του και της οδυνηρής πραγματικότητας της κατάστασής του», της φτώχειας και της αναζήτησης της καταγωγής του, αφού γεννήθηκε από άγνωστο πατέρα και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα του.
Με πληροφορίες από franceinfo
