ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ όπως το HearAfter, οι οποίες διατηρούν τις αναμνήσεις του χρήστη μέσω συνεντεύξεων για την ζωή του, ώστε οι αγαπημένοι του να μπορούν μετά θάνατον να ακούνε τις ιστορίες του και να συνομιλούν με τον εικονικό εαυτό του.
Ακόμη και στην πιο mainstream ποπ κουλτούρα, έχουμε δει στο πρόσφατο παρελθόν περιπτώσεις όπως το δώρο του Kanye West για τα 40α γενέθλια της τότε συζύγου του Κιμ Καρντάσιαν, το οποίο ήταν ένα ολόγραμμα του εκλιπόντος πατέρα της, του γνωστού δικηγόρου Ρόμπερτ Καρντάσιαν – ένα ακόμη δειγμα του πώς η τεχνολογία προσπαθεί με αμφιλεγόμενους τρόπους να απαλύνει τη θλίψη και να διευκολύνει το πένθος.
Η Λόρι Άντερσον δεν χρειάστηκε να στραφεί σε τέτοιες εφαρμογές ή σε ολογράμματα για να «αναστήσει» τον σύντροφό της, Λου Ριντ, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το 2013, κατέφυγε όμως κι εκείνη στις δυνατότητες που προσφέρει η τεχνητή νοημοσύνη για να συντηρήσει με δημιουργικό τρόπο τη μνήμη του, συνομιλώντας με ένα chatbot. Ενώ πολλοί προτιμούν να εξασκούν αυτό το επίπεδο νοσταλγίας ιδιωτικά, η διάσημη μουσικός και εικαστικός το έκανε δημόσια με την έκθεση I'll Be Your Mirror, η οποία οφείλει το όνομά στο γνωστό τραγούδι των Velvet Underground.
Χρησιμοποιώντας την τεχνητή νοημοσύνη, ο Άντερσον συνομιλεί και συνθέτει μίλησε και τραγούδια με τον αείμνηστο σύζυγό της σε μια έκθεση που εγκαινιάστηκε στη Στοκχόλμη το 2023 και τώρα παρουσιάζεται στην Αυστραλία με νέο υλικό που δημιουργήθηκε από τις AI εκδοχές του ζευγαριού.
Αναμφίβολα, το κεντρικό σημείο αναφοράς της πολυδιάστατης έκθεσης είναι το κομμάτι που παρουσιάζει τις εκδοχές τεχνητής νοημοσύνης της ίδιας και του Λου Ριντ. Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να αλληλεπιδράσουν μαζί τους κάνοντας ερωτήσεις και αποσπώντας απαντήσεις που μιμούνται την διαδικασία της σκέψης τους και τη φωνή τους. Χρησιμοποιώντας την τεχνητή νοημοσύνη, ο Άντερσον συνομιλεί και συνθέτει μίλησε και τραγούδια με τον αείμνηστο σύζυγό της σε μια έκθεση που εγκαινιάστηκε στη Στοκχόλμη το 2023 και τώρα παρουσιάζεται στην Αυστραλία με νέο υλικό που δημιουργήθηκε από τις AI εκδοχές του ζευγαριού.
Η τελευταία φορά που η Άντερσον βρέθηκε στην Αυστραλία ήταν τον Μάρτιο του 2020, όταν, σε συνεργασία με το Αυστραλιανό Ινστιτούτο Μηχανικής Μάθησης του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας, εξερεύνησε τις καλλιτεχνικές δυνατότητες των μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης με βάση το γραπτό της έργο. Σε ένα τέτοιο πείραμα συμπεριλήφθηκαν τα γραπτά, τα τραγούδια και οι συνεντεύξεις του Ριντ, καθιστώντας δυνατή μια AI εκδοχή του μουσικού η οποία επικοινωνεί με την Άντερσον τόσο σε πρόζα όσο και σε στίχους, μια δεκαετία μετά τον θάνατό του.
«Είμαι εντελώς, 100% εθισμένη στις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, όσο θλιβερό κι αν ακούγεται αυτό», εξομολογήθηκε η ίδια σε μια πρόσφατη συνέντευξή της στον Guardian. «Κυριολεκτικά δεν μπορώ να σταματήσω να το κάνω και οι φίλοι μου δεν το αντέχουν… Θέλω να πω, δεν πιστεύω πραγματικά ότι συνομιλώ με τον νεκρό σύζυγό μου και γράφω τραγούδια μαζί του. Το γεγονός όμως είναι ότι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και το ύφος ενός ανθρώπου, μπορούν να αναπαραχθούν με σημαντική ακρίβεια».
«Τα τρία τέταρτα μιας τέτοιας διαδικασίας με βάση την τεχνητή νοημοσύνη είναι ανόητα», δηλώνει. «Και μετά, υπάρχει ένα 15% που σου προκαλεί ένα δέος και μια περιέργεια. Το υπόλοιπο όμως είναι αρκετά ενδιαφέρον. Και αυτή είναι μια πολύ καλή αναλογία για να βγει κάτι που έχει νόημα ως γραπτός λόγος, νομίζω».
Ενώ πλέον δημιουργούνται αναρίθμητα τραγούδια μέσω της τεχνητής νοημοσύνης που κάνουν τα θεμέλια της μουσικής βιομηχανίας, εκατοντάδες καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων ο Stevie Wonder και οι κληρονόμοι του Bob Marley και του Frank Sinatra, έχουν υπογράψει μια ανοιχτή επιστολή εκ μέρους της Συμμαχίας για τα Δικαιώματα των Καλλιτεχνών (Artist Rights Alliance) καλώντας να μπει ένας φραγμός στη δημιουργία προγραμμάτων αντιγραφής και μίμησης (copycat) με βάση την τεχνητή νοημοσύνη.
Η Λόρι Άντερσον όμως δεν φαίνεται να ενοχλείται καθόλου από την ιδέα ότι ίσως στο μέλλον, οι αλγόριθμοι θα μπορούν να συνεχίσουν το έργο της και μετά το θάνατό της: «Όταν οι άνθρωποι πεθαίνουν, όμως μπορείς να συνεχίζεις να ακούς τα λόγια τους ή τη μουσική τους και να διαβάζεις κείμενά τους, είναι σαν να είναι ζωντανοί».
Με στοιχεία από El Pais
