Η Κίνα καταβάλλει συντονισμένες προσπάθειες για να ενισχύσει την επιρροή της στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), αξιοποιώντας το κενό που άφησε η εχθρική στάση της κυβέρνησης Τραμπ απέναντι στον πολυμερισμό, σύμφωνα με δυτικούς διπλωμάτες.
Μετά τις περικοπές στη χρηματοδότηση των ΗΠΑ προς τον ΟΗΕ, που οδήγησαν σε βαθιές μεταρρυθμίσεις – τις πιο ριζικές εδώ και δεκαετίες – το Πεκίνο επιδιώκει να καλύψει το κενό, ιδιαίτερα στη Γενεύη, το παγκόσμιο διπλωματικό κέντρο όπου εδρεύουν πάνω από 450 διεθνείς οργανισμοί.
Η στρατηγική της Κίνας περιλαμβάνει:
- Αύξηση του προσωπικού της σε κρίσιμες υπηρεσίες
- Συμμαχίες ψήφων με αναπτυσσόμενες χώρες
- Οικονομικές συνεισφορές με αντάλλαγμα επιρροή
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε οργανισμούς όπως η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU) και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO), στους οποίους η Κίνα προσπαθεί να ενισχύσει το αποτύπωμά της, όχι μόνο με προσωπικό, αλλά και με χρηματοδοτήσεις - όπως η πρόσφατη δέσμευση $500 εκατ. στον WHO.
Παρά το γεγονός ότι η Κίνα συμβάλλει με πάνω από 15% στον τακτικό προϋπολογισμό του ΟΗΕ, παραμένει υποεκπροσωπούμενη σε ανώτατα διοικητικά στελέχη. Ωστόσο, αυτό αλλάζει σταδιακά, με διορισμούς Κινέζων σε σημαντικές θέσεις σε διάφορες χώρες, όπως η Μποτσουάνα, οι Μαλδίβες και η περιοχή του Κέρατος της Αφρικής.
Η μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία UN80 δίνει περαιτέρω έδαφος στην Κίνα να διεκδικήσει ηγετικό ρόλο σε θέματα ανάπτυξης και τεχνικών προτύπων, ενισχύοντας τις συμμαχίες της με τον αναπτυσσόμενο κόσμο. Ο Πεκίνο υποστηρίζει «ισότιμες και απαραίτητες μεταρρυθμίσεις», με στόχο μια πιο δίκαιη και πολυπολική παγκόσμια διακυβέρνηση.
Στο πλαίσιο αυτό, η Κίνα επενδύει σε στρατηγικά προγράμματα όπως η Ψηφιακή Οδός του Μεταξιού και συνεργάζεται στενά με χώρες του G77, ενός μπλοκ 133 αναπτυσσόμενων χωρών.
Ο ΟΗΕ δηλώνει πως όλα τα κράτη μέλη προσπαθούν να επηρεάσουν τις αποφάσεις σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, αλλά τονίζει ότι οι υπάλληλοί του οφείλουν να ενεργούν με αμεροληψία και ως διεθνείς δημόσιοι λειτουργοί, όχι ως εκπρόσωποι εθνικών κυβερνήσεων.
Η Κίνα αναδεικνύεται σε πρωταγωνιστή της νέας παγκόσμιας πολυμερούς τάξης, χρησιμοποιώντας διπλωματικά μέσα, οικονομικές επενδύσεις και έξυπνες συμμαχίες για να ενισχύσει τη φωνή της στον ΟΗΕ. Η Δύση προσπαθεί να αντιδράσει, αλλά το τοπίο αλλάζει ραγδαία.
Με πληροφορίες από Financial Times
