Η πόρτα ανοίγει και μας καλεί να μπούμε σε ένα άδειο διαμέρισμα. Πάνω σε ένα σεκρετέρ μια κορνίζα στην οποία μπορούμε να κλικάρουμε. Μια γυναίκα αρχίζει να περιγράφει την ημέρα που γνώρισε έναν άνδρα.
«Δούλευα σε ένα μπαρ. Ήρθε με τους φίλους του. Όταν σέρβιρα τα ποτά, οι φίλοι τον πείραζαν επειδή με φλέρταρε, τότε αρχίσαμε να μιλάμε. Το όνομά του ήταν "Άνδρας". Ηταν ήσυχος και ώριμος τύπος. Μάλλον γι΄αυτό την πάτησα μαζί του. Πριν φύγουν, ένας φίλος του μας έβγαλε φωτογραφία. Αυτή είναι η πρώτη φωτογραφία που βγάλαμε μαζί», διηγείται.
Στην φωτογραφία επάνω στο σεκρετέρ εμφανίζεται εκείνη χαμογελαστή, ενώ το δικό του πρόσωπο δεν αποκαλύπτεται. Αυτή είναι μόνο η αρχή για την διαδρομή μέσα στο σπίτι του θύματος που ονομάζεται «Ερ». Το «Ερ», ένα ψευδώνυμο, μιας γυναίκας που κακοποιήθηκε από τον σύντροφό της και μέσα από το Museum Of First Time οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο μπορούν να μάθουν τη ιστορία της, την ώρα που ακούμε καθημερινά για φαινόμενα κακοποίησης.
Το Women and Men Progressive Foundation οραματίστηκε ένα μουσείο εικονικής πραγματικότητας, με τίτλο Museum of First Time, που επιτρέπει σε οποιονδήποτε να μπει στη ζωή ενός θύματος. Η πρωτοβουλία συνέπεσε με την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών στις 25 Νοεμβρίου.
Ο Chanikarn Sitthiaree, επικεφαλής της δημιουργικής ομάδας στο Wunderman Thompson Thailand, είπε στο Little Black Book ότι η γυναίκα μοιράστηκε την ιστορία της αλλά και φωτογραφίες από το προηγούμενο σπίτι της. Η ομάδα βρήκε παρόμοια τοποθεσία, διακόσμησε το σπίτι και έλαβε το σχετικό υλικό, για να δημιουργήσει το «Μουσείο της Πρώτης Φοράς». «Δημιουργήσαμε αυτό το virtual μουσείο μαζί με το θύμα γιατί πιστεύουμε ότι η πραγματική ιστορία έχει τη δύναμη να πείσει όποιον είναι θύμα βίας να σηκώσει το χέρι του για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε», είπε ο Sitthiaree.
Μπορεί να υπάρχουν πολλές πρώτες φορές γεμάτες χαρά και αγάπη, οι οποίες ντύνουν ένα ειδύλλιο, ωστόσο, υπάρχει εκείνη η πρώτη φορά που έρχεται το χαστούκι, ένα χτύπημα, που μένει πάντα χαραγμένο στο μυαλό.
«Είπα στον Άνδρα ότι θέλω να δουλέψω ξανά και διαφώνησε έντονα. Ζήλευε. Δεν ήθελα να μιλάω με κανέναν. Του είπα ότι ήθελα να επιστρέψω στη δουλειά. Μαλώσαμε… Θύμωσε και με χαστούκισε στο πρόσωπο μπροστά στους φίλους. Απλά αράζαμε… και από το πουθενά με χτύπησε στο πρόσωπο έτσι; Έτσι, πήγα σπίτι και έβαλε επίδεσμο στην πληγή μόνη μου. Ποτέ δεν ξέχασαν τo πρώτο τραύμα που μου έκανε εκείνη την ημέρα», θυμάται η Έρ.
Ο «Άνδρας» επιστρέφει σαν να είναι ο πιο καλός άνθρωπος του κόσμου. Πέφτει στα γόνατα, της λέει ότι είναι η αγάπη της ζωής του και ότι την θα την προσέχει. Της κράτησε τα χέρια και της ζήτησε να την παντρευτεί. Εκείνη πίστεψε ότι αυτό που έγινε το προηγούμενο βράδυ ήταν ατύχημα και δέχθηκε.
Ανεβαίνουμε μαζί της σε ένα δωμάτιο και κοιτάμε ένα σημείωμα. Ο «Άνδρας» δεν σταμάτησε. Την χτύπησε και δεύτερη και τρίτη φορά, αμέτρητες φορές, όχι μόνο με τα χέρια του αλλά και με διάφορα αντικείμενα. Του άφησε ένα σημείωμα, το πρώτο σημείωμα ενός χωρισμού. Τον εγκατέλειψε και πήγε να ζήσει με τους δικούς της.
Συνεχίζουμε λίγο πιο δίπλα και η Ερ μας διηγείται πώς της ζητούσε να επιστρέψει και πήγαινε στο σπίτι των γονιών της, δίνοντας υποσχέσεις. Τελικά, γύρισε και τότε εμείς ως «επισκέπτες» του «Μουσείου της Πρώτης Φοράς» βλέπουμε χειροπέδες να κρέμονται σε μια σιδεριά. Η ιστορία συνεχίζεται μέσα στο μουσείο.
Στο τέλος μετά από κι άλλες διηγήσεις περιστατικών, βλέπουμε την Ερ σε ένα κρεβάτι. «Θέλω όλες εσείς οι γυναίκες να αγαπάτε πιο πολύ τους εαυτούς σας, περισσότερο από έναν άντρα που σας χτυπά και σας κακοποιεί. Αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, θα έφευγα από την πρώτη στιγμή», λέει.
«Μια φορά είναι αρκετή». Αυτό θέλουν να υπογραμμίσουν οι δημιουργοί της καμπάνιας. Ο Sitthiaree είπε ότι όταν το έργο παρουσιάστηκε στην Έρ, η γυναίκα κατέρρευσε συναισθηματικά «καθώς ένιωθε ότι την πήγε πίσω σε εκείνες τις μέρες κακοποίησης». «Ωστόσο, ήταν σημαντικό να δείξουμε σε όλους τη σοβαρότητα της ενδοοικογενειακής κακοποίησης, επομένως έπρεπε να προχωρήσουμε συναισθηματικά», πρόσθεσε ο Sitthiaree. Η ανταπόκριση στο virtual μουσείο ήταν «απίστευτη», είπε ο Sitthiaree. «Το πιο σημαντικό, πολλά θύματα άρχισαν να δημοσιεύουν για τη δική τους ιστορία», τόνισε.
Μπορείτε να βρεθείτε στο Museum Of First Time στην ιστοσελίδα , επιλέγοντας την αγγλική έκδοση. Να σημειωθεί ότι το περιεχόμενο μπορεί να ενοχλήσει ορισμένους θεατές.
