Κατά την προϊστορία ο ούρος περιπλανιόταν στην Ευρώπη, στη Βόρεια Αφρική και στην Ασία και εξασφάλιζε τροφή για εκατοντάδες ανθρώπους, αλλά από τότε έχει σχεδόν ξεχαστεί.
Ο ούρος θεωρείται ο πρόγονος της οικόσιτης αγελάδας και αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα χερσαία θηλαστικά της Ευρώπης, μαζί με το μαλλιαρό μαμούθ και τον μαλλιαρό ρινόκερο, και εκτιμάται ότι είχε μέγεθος τρεις φορές μεγαλύτερο από τα σύγχρονα βοοειδή.
Στο Έιμσμπερι του Γουίλτσαϊρ, της Βρετανίας, οι άνθρωποι της Μεσολιθικής εποχής βασίζονταν στους ούρους για τροφή και επιβίωση.
Τι ήταν οι προϊστορικοί ούροι
«Ένας ούρος θα μπορούσε να τροφοδοτήσει περίπου 300 άτομα», δήλωσε η εθελόντρια του Ιστορικού Κέντρου του Έιμσμπερι, Τζούλια Ντόιγκ, στο BBC Radio Wiltshire.
«Και μετά θα υπήρχαν χρήσιμα δέρματα και οστά για να φτιάξουν εργαλεία. Ήταν ένας εξαιρετικός πόρος».
Σε όλη την περιοχή του Έιμσμπερι έχουν ανακαλυφθεί ίχνη από τεράστιες πυρκαγιές και οστά ούρων, αποδεικνύοντας ότι οι άνθρωποι κυνηγούσαν τακτικά αυτά τα αρχαία ζώα και τα κατανάλωναν.
Το 2018, κατά τη διάρκεια αρχαιολογικής ανασκαφής στο Μπλικ Μιντ, βρέθηκαν αποτυπώματα από ούρους. Ωστόσο, οι προπαρασκευαστικές εργασίες για μία σήραγγα οδήγησαν στη διάτρησή τους.
Την εποχή εκείνη, ο επικεφαλής αρχαιολόγος, καθηγητής Ντέιβιντ Ζακ, χαρακτήρισε την κατάσταση ως «παρωδία» και δήλωσε: «Ήταν σαν να ανοίγαμε μια τρύπα στην Ταπισερί της Μπαγιέ».
Οι ούροι, οι άγριοι πρόγονοι των σύγχρονων οικόσιτων βοοειδών, εξαφανίστηκαν από τη Βρετανία γύρω στο 1300 π.Χ., λόγω της απώλειας του φυσικού τους περιβάλλοντος και του κυνηγιού. Ο τελευταίος γνωστός ούρος πέθανε το 1627 στην Πολωνία.
Το Ιστορικό Κέντρο του Έιμσμπερι υιοθέτησε αυτό το προϊστορικό ζώο ως λογότυπό του, όταν αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ότι στην πόλη του Γουίλτσαϊρ είχαν καταναλωθεί περισσότεροι ούροι από οπουδήποτε αλλού στη Βορειοδυτική Ευρώπη.
«Είμαστε αρκετά τυχεροί στο Έιμσμπερι που από το 2005 αρχαιολόγοι πραγματοποιούν ανασκαφές στο Μπλικ Μιντ, και έχουμε αποδείξεις για την πραγματική σφαγή των ζώων, οπότε γνωρίζουμε ότι βρίσκονταν εδώ», πρόσθεσε ο Ντόιγκ.
«Γνωρίζουμε επίσης ότι υπήρχαν άνθρωποι εδώ, ότι τα κυνηγούσαν και στη συνέχεια τα κατανάλωναν».
Ένα παγκάκι αφιερωμένο στους ούρους
Ο Ντόιγκ πρόσθεσε ότι ήταν «φανταστικό» το γεγονός ότι το νέο παγκάκι της πόλης, αφιερωμένο στο προϊστορικό ζώο, θα επέτρεπε σε περισσότερους ανθρώπους να αναγνωρίσουν τους δεσμούς του ούρου με την περιοχή.
Δημιουργημένο από τον γλύπτη Νταν Νορθ, γνωστό και ως Dan of Steel, το παγκάκι στο Έιμσμπερι, εμπνευσμένο από τον ούρο, χρειάστηκε επτά μήνες και 100 ώρες εργασίας για να ολοκληρωθεί, με το τελικό σχέδιο να βασίζεται σε αρχαιολογικά ευρήματα από το κοντινό Μπλικ Μιντ.
Ο καλλιτέχνης ανέφερε ότι: «Έχει κάνει εξαιρετική εντύπωση και έχει γίνει θέμα συζήτησης για πολλούς. Έχει επίσης ενημερώσει τον κόσμο για την ιστορία των ούρων και για το γεγονός ότι παλιά περιπλανιόνταν σε αυτή την περιοχή».
Με πληροφορίες από BBC
