Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έδωσε θετική γνωμοδότηση για τη μελέτη συντήρησης της ξυλόγλυπτης εικόνας του Αγίου Γεωργίου στην Καστοριά.
Το υπουργείο Πολιτισμού, μέσω της Εφορείας Αρχαιοτήτων Καστοριάς, προχωρά στις απαραίτητες εργασίες αποκατάστασης ενός εξαιρετικά σημαντικού έργου βυζαντινής τέχνης.
Η ξύλινη ανάγλυφη εικόνα του Αγίου Γεωργίου, ύψους περίπου τριών μέτρων, αποτελεί μοναδικό δείγμα μνημειακής ξυλογλυπτικής και πιθανότατα χρονολογείται στον 13ο αιώνα.
Βρίσκεται εντοιχισμένη στον νότιο τοίχο του ναού, μέσα σε ορθογώνια κόγχη. Έχει κατασκευαστεί από ένα ενιαίο κομμάτι ξύλου καρυδιάς, με πρόσθετη ενίσχυση στο δεξί χέρι που έχει στερεωθεί με μεταλλικά καρφιά. Η διακόσμησή της έχει γίνει με αυγοτέμπερα πάνω σε λεπτό υπόστρωμα, ενώ η επιφάνειά της προστατεύεται με βερνίκι και το φωτοστέφανο φέρει επιχρύσωση.
Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη υπογράμμισε τη μεγάλη σημασία του μνημείου, επισημαίνοντας ότι ο Ναός Αγίου Γεωργίου Ομορφοκκλησιάς αποτελεί βυζαντινό μοναστηριακό ναό που έχει υποστεί φθορές κυρίως από πυρκαγιές κατά την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας. Ξεχωριστή θέση στον ναό κατέχει η επιβλητική ξυλόγλυπτη μορφή του Αγίου Γεωργίου, η οποία συνδέεται άμεσα με την ιστορική και καλλιτεχνική ταυτότητα της περιοχής.
Σύμφωνα με την ίδια, η συντήρηση του έργου συμβάλλει τόσο στη διαφύλαξή του όσο και στην ενίσχυση της επιστημονικής γνώσης για τη βυζαντινή ξυλογλυπτική, ενώ παράλληλα αναδεικνύει τον πολιτιστικό πλούτο της περιοχής και ενισχύει τον πολιτιστικό και θρησκευτικό τουρισμό.
Ο ναός αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία της Καστοριάς και ανήκει στον τύπο του δίστυλου εγγεγραμμένου σταυροειδούς ναού με τρούλο. Η σημερινή του μορφή είναι αποτέλεσμα διαδοχικών επεμβάσεων και προσθηκών μέσα στους αιώνες. Αρχικά λειτουργούσε ως καθολικό μοναστηριού, γύρω από το οποίο αναπτύχθηκε σταδιακά ο οικισμός, ήδη γνωστός από τον 17ο αιώνα.
Ο αρχικός πυρήνας του ναού ήταν ένας τετράστηλος σταυροειδής εγγεγραμμένος ναός με νάρθηκα, που, βάσει των σωζόμενων τοιχογραφιών, χρονολογείται στα μέσα του 12ου αιώνα. Στο εσωτερικό διατηρούνται τοιχογραφίες σε δύο στρώματα, του 13ου και 14ου αιώνα.
Πρόσφατες εργασίες αποκάλυψαν τμήματα του παλαιότερου στρώματος, επιτρέποντας πιο ακριβή χρονολόγηση του μνημείου. Οι τοιχογραφίες συνδέονται με την εποχή της Δυναστεία των Παλαιολόγων, ενώ ιδιαίτερη σημασία διατηρεί η ανάγλυφη εικόνα του Αγίου Γεωργίου, ως κορυφαίο καλλιτεχνικό στοιχείο του ναού.
