Ο Ρώσος ολιγάρχης Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ που το Forbes κατατάσσει ως τον 428ο πλουσιότερο άνθρωπο στον κόσμο, μηνύει τον οίκο δημοπρασιών Sotheby's, γιατί σύμφωνα με τους δικηγόρους του, λειτούργησε ως συνεργός του Ελβετού συμβούλου και εμπόρου έργων τέχνης Ιβ Μπουβιέ. Ο Ριμπολόβλεφ ισχυρίζεται ότι ο Bouvier τον υπερχρέωσε για περίπου 38 έργα τέχνης κατά 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Η επιλογή των ενόρκων για την υπόθεση ξεκίνησε τη Δευτέρα, ενώ η δίκη αναμένεται να ξεκινήσει τις επόμενες ημέρες.
Η ουσία της υπόθεσης έγκειται στην ονομασία που έδωσε ο ίδιος ο Bouvier. Σύμφωνα με τον Rybolovlev, ο Bouvier παρουσιάστηκε ως σύμβουλος τέχνης που εργαζόταν για τον ολιγάρχη για να επιτύχει την καλύτερη τιμή για τα έργα. Στην πραγματικότητα, λένε οι δικηγόροι του Rybolovlev, ο Bouvier λειτουργούσε τόσο ως σύμβουλος όσο και ως έμπορος έργων τέχνης σε πολλές από τις συναλλαγές του.
Όταν το 2013, ο Rybolovlev αγόρασε το γλυπτό Tête του Amedeo Modigliani για 83 εκατομμύρια δολάρια πίστευε ότι ο Bouvier ήταν ο σύμβουλός του σε θέματα τέχνης, κι ως εκ τούτου ότι ήταν δική του δουλειά να πραγματοποιήσει την πώληση. Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, ο Bouvier δήλωσε ότι 83 εκατομμύρια δολάρια ήταν το χαμηλότερο ποσό που ήταν διατεθειμένος να δώσει ο πωλητής για το γλυπτό του Ιταλού καλλιτέχνη.
Εκπρόσωπος του οίκου δημοπρασιών δήλωσε στο ARTnews ότι «ο Sotheby's τήρησε αυστηρά όλες τις νομικές απαιτήσεις, τις οικονομικές υποχρεώσεις και τις βέλτιστες πρακτικές του κλάδου κατά τη διάρκεια των συναλλαγών αυτών των έργων τέχνης.
Όλο αυτό το διάστημα, ο Bouvier ήταν ο ίδιος ο πωλητής, αναφέρουν τα δικαστικά έγγραφα. Αλλά οι δικηγόροι του Rybolovlev ισχυρίζονται ότι δεν είχε το προνόμιο να έχει αυτές τις πληροφορίες και ότι εξαιτίας αυτού έχασε περισσότερες από μία φορά εκατομμύρια δολάρια.
Οι δικηγόροι του Rybolovlev ισχυρίζονται επίσης ότι ο οίκος Sotheby's βοήθησε τον Bouvier να εξαπατήσει τον Rybolovlev, αυξάνοντας τις εκτιμήσεις για την εκδούλευσή του, βοηθώντας έτσι να συγκαλυφθούν οι διογκωμένες τιμές του Bouvier και η σύγκρουση συμφερόντων των δύο πλευρών. Εκπρόσωπος του οίκου δημοπρασιών δήλωσε στο ARTnews ότι «ο Sotheby's τήρησε αυστηρά όλες τις νομικές απαιτήσεις, τις οικονομικές υποχρεώσεις και τις βέλτιστες πρακτικές του κλάδου κατά τη διάρκεια των συναλλαγών αυτών των έργων τέχνης. Οποιαδήποτε υπόνοια ότι ο οίκος Sotheby's γνώριζε την υποτιθέμενη παραβατική συμπεριφορά του αγοραστή ή την πρόθεση εξαπάτησης του κ. Rybolovlev είναι ψευδής».
Εκτός του Μοντιλιάνι, που είναι μόνο ένα από τα τέσσερα έργα τέχνης που αμφισβητούνται, στην υπόθεση κατά τη διάρκεια της δίκης συμπεριλαμβάνονται το έργο Le Domaine d'Arnheim (1962) του René Magritte, το Wasserschlangen II (1907) του Gustav Klimt και το Salvator Mundi (περ. 1500) του Leonardo da Vinci. Το 2017, το Salvator Mundi πωλήθηκε από τον οίκο Christie's στη Νέα Υόρκη έναντι 450,3 εκατομμυρίων δολαρίων καθιστώντας το, το ακριβότερο έργο τέχνης στον κόσμο. Τον Μάρτιο του 2013, δηλαδή τέσσερα χρόνια πριν τη θρυλική σήμερα πώληση, ο Rybolovlev σκεφτόταν την αγορά του καθώς τότε είχε εκτιμηθεί σε οκταψήφιο ποσό. Σύμφωνα με τους New York Times, είχε εκφράσει το ενδιαφέρον του ένας εκπρόσωπος του Sotheby's, ο Samuel Valette, ο οποίος βοηθούσε τον Bouvier να τιμολογήσει έργα για τον Rybolovlev. Ο Valette μάλιστα έκανε ένα σύντομο πέρασμα από διαμέρισμα του Central Park West να δει μαζί με τον Rybolovlev και τον Bouvier το Salvator Mundi.
Εβδομάδες αργότερα ο Bouvier, με ηλεκτρονικό του μήνυμα προς τον βοηθό του Rybolovlev, δήλωσε ότι ο τότε ιδιοκτήτης του Salvator Mundi είχε απορρίψει προσφορές από 90 έως 125 εκατομμύρια δολάρια. Ο χρυσός αριθμός ήταν 127,5 εκατομμύρια δολάρια. Ο δικαστής Jessie Furman, ο οποίος προεδρεύει στην υπόθεση, έχει έκτοτε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι διαπραγματεύσεις αυτές δεν έγιναν ποτέ. Ωστόσο, σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα ο Bouvier αγόρασε το Salvator Mundi μέσω του οίκου Sotheby's στις 2 Μαΐου 2013. Την επόμενη ημέρα, το πούλησε στον Rybolovlev για τα 127,5 εκατομμύρια δολάρια που είχαν συζητήσει. Δύο χρόνια αργότερα, το 2015, ο Rybolovlev άρχισε να αμφισβητεί τη σχέση του με τον Bouvier και ζήτησε μια εκτίμηση από τον οίκο Sotheby's.
Ένας υπάλληλος του οίκου δημοπρασιών δίστασε να βάλει τιμή 125 εκατομμυρίων δολαρίων στον πίνακα, μια πρόταση που φαινομενικά προήλθε από τον Valette, και αντί αυτού κατέληξε στα 114 εκατομμύρια δολάρια. Σύμφωνα με τον δικαστή Furman, τα στοιχεία έδειξαν ότι ο Valette ζήτησε επίσης από τον συνάδελφό του να διαγράψει κάθε αναφορά στην αγορά του πίνακα από τον Bouvier το 2013, ωστόσο αυτή η αποτίμηση δεν σημαίνει ότι ο οίκος Sotheby's ήταν σε συνεργασία με τον Bouvier ή γνώριζε την απάτη του. Ο Bouvier δεν είναι κατηγορούμενος στην υπόθεση αλλά οι συναλλαγές του με τον Rybolovlev και τον οίκο Sotheby's προσφέρουν τη δυνατότητα να φέρουν στο φως μια σειρά από διαδικασίες που σε άλλους κλάδους θα μπορούσαν να συνιστούν κατάχρηση ηθικού και δεοντολογικού πλαισίου.
