Πριν από 60 χρόνια, το οικονομικό σύστημα στα στούντιο του Χόλιγουντ κατέρρευσε υπό το βάρος μιας «αποτυχημένης» επιτυχίας της ταινίας Κλεοπάτρα με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ και τον Ρίτσαρντ Μπάρτον.
Ένα νέο βιβλίο, με τον τίτλο «Κλεοπάτρα: Πώς μία ταινία σχεδόν καταπόντισε οικονομικά τα στούντιο» αποκαλύπτει ότι πολλά από τα γεγονότα σχετικά με τις υπερβολικές δαπάνες στο πλατό, που προέκυψαν εκείνη την εποχή, ήταν μόνο «το κερασάκι στην τούρτα».
«Παρά το γεγονός ότι γνώριζα πολλά για τα προβλήματα γύρω από την Κλεοπάτρα, γράφοντας το βιβλίο, έμεινα έκπληκτος από την ανηθικότητα της παραγωγής», είπε στον Guardian, ο συγγραφέας Patrick Humphries.
Κλεοπάτρα: Η ασυδοσία της παραγωγής
«Για παράδειγμα, αντικείμενα που απεικονίζονταν για λίγα δευτερόλεπτα στο μπουντουάρ της Κλεοπάτρας σχεδιάστηκαν από την Bulgari. Και για την σημαντική σκηνή, την είσοδο της βασίλισσας Κλεοπάτρας στη Ρώμη, μου έκανε εντύπωση ότι η παραγωγή έπρεπε να ντύσει, να ταΐσει, να πληρώσει διαμονή και να μεταφέρει με δικά της έξοδα στο πλατό 20.000 Ιταλούς κομπάρσους. Αν κάτι πήγαινε στραβά, όπως αν ένας ελέφαντας συμπεριφερόταν περίεργα, έπρεπε να ξεκινούν από την αρχή».
Η παραγωγή είχε γίνει πρωτοσέλιδο της εποχής από την αρχή. Τότε η Ελίζαμπεθ Τέιλορ ήταν η πρώτη σταρ, που ζήτησε αμοιβή ενός εκατομμυρίου δολαρίων για έναν ρόλο. Αλλά η Κλεοπάτρα έμελλε επίσης να σηματοδοτήσει το τέλος της κυριαρχίας των μεγάλων στούντιο του Χόλιγουντ. Όταν φάνηκε ότι ανεξάρτητοι κινηματογραφιστές μπορούσαν να παράγουν αντίστοιχα, επιτυχίες με πολύ μικρότερο προϋπολογισμό από τα 40 εκατ. δολάρια που κόστισε. Σε σημερινά χρήματα η ταινία κόστισε περίπου 400 εκατομμύρια δολάρια.
Ο συγγραφέας του Observer, Roy Perrott, που εστάλη στο Λος Άντζελες και τη Νέα Υόρκη για να αποκαλύψει την ιστορία πίσω από την ταινία Κλεοπάτρα λίγο μετά την κυκλοφορία της, δεν συγκρατήθηκε. «Η Twentieth Century Fox χρειάστηκε τέσσερα χρόνια, 40 εκατομμύρια δολάρια και γυρίσματα σε πέντε χώρες για να κάνει το έπος της «Κλεοπάτρα».
Στις 11 Αυγούστου 1963, ένας νέος σκηνοθέτης είχε προσληφθεί για να αλλάξει τα πράγματα στο πλατό στην Ιταλία. «Η εταιρεία Fox είχε ξοδέψει ήδη 16 μήνες και 6 εκατομμύρια δολάρια, αρκετά για να δημιουργήσει μια συνηθισμένη ταινία, χωρίς να έχει να δείξει τίποτα αξιόλογο. Μετά από έξι διαδοχικά χρόνια οικονομικής ζημίας, η εταιρεία δεν είχε νόημα ως επιχείρηση και ο πρόεδρος στα χρόνια της παρακμής, ο ελληνικής καταγωγής Σπύρος Σκούρας, χρειαζόταν μια επιτυχία για να σταθεροποιήσει τη θέση του».
Κλεοπάτρα: Η «νεκρή» Ελίζαμπεθ Τέιλορ και ο έρωτας με τον Μπάρτον
Μετά από μια τέτοια έκθεση για τα οικονομικά της παραγωγής, όχι μόνο κρίθηκε μια εξαιρετική σπατάλη χρημάτων, ήταν επίσης η ταινία στην οποία οι Ελίζαμπεθ Τέιλορ και Ρίτσαρντ Μπάρτον, παντρεμένοι τότε και οι δύο με άλλους συζύγους, είχαν ερωτευτεί «σκανδαλωδώς» ο ένας τον άλλον. Τον Απρίλιο του 1962, οι Los Angeles Times ανακοίνωσαν ότι «πιθανώς κανένα ειδησεογραφικό γεγονός στη σύγχρονη εποχή δεν έχει επηρεάσει τόσο πολλούς ανθρώπους προσωπικά. Ήταν πρωτοσέλιδο. Κατά καιρούς η είδηση ξεπερνούσε αυτή της κουβανικής πυραυλικής κρίσης».
Την εποχή εκείνη ο Μπάρτον, ήταν ακόμη παντρεμένος με την πρώτη του σύζυγο, τη Σίμπιλ Γουίλιαμς, ενώ η Ελίζαμπεθ Τέιλορ με τον Έντι Φίσερ, τον τέταρτο σύζυγό της, ο οποίος είχε αφήσει τη Ντέμπι Ρέινολντς για να την παντρευτεί. Η Τέιλορ αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Μάλιστα κάποια στιγμή κηρύχθηκε νεκρή.
Άλλο άρθρο του Perrott ήταν αφιερωμένο στο επόμενο σοκ για τους φανς της ταινίας. «Αλλά δεν ήταν ακριβώς η υγεία της Τέιλορ, τον Ιανουάριο του 1962, που ενέτεινε την ανησυχία της διοίκησης. Αποδείχθηκε ότι το κινηματογραφικό ζευγάρι του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας συνέχιζε τη σχέση τους και εκτός οθόνης. Η ζωή είχε αρχίσει να μιμείται την τέχνη».
Η όρεξη για φωτογραφίες του παράνομου ζευγαριού προκάλεσε φρενίτιδα στους παπαράτσι.
Η ιδέα για την «Κλεοπάτρα»
Η ιδέα της δημιουργίας της Κλεοπάτρας χρονολογείται από το 1958, όταν σχεδιάστηκε για να πρωταγωνιστήσει η Τζόαν Κόλινς. Ο ελληνικής καταγωγής Σπύρος Σκούρας, είχε βρει ένα σενάριο για μια βουβή εκδοχή του 1917 και ήλπιζε να μιμηθεί την επιτυχία που είχε κάνει το 1959, το Ben-Hur. Με αρχικό προϋπολογισμό 2 εκατομμυρίων δολαρίων, τα γυρίσματα για την Κλεοπάτρα αναμενόταν να διαρκέσουν μόλις 64 ημέρες.
Όταν προβλήθηκε στους κινηματογράφους έξι χρόνια αργότερα κόστισε 20 φορές πάνω από το αναμενόμενο. Τα χάρτινα ποτήρια που χρησιμοποιήθηκαν μόνο στα γυρίσματα κόστισαν 100.000 δολάρια. Χρησιμοποιήθηκε περισσότερο τσιμέντο για να χτιστεί το ρωμαϊκό σετ στην ταινία παρά για το Ολυμπιακό στάδιο στη Ρώμη το 1960. Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ όχι μόνο ήθελε το δικό της κομμωτήριο, αλλά και φαγητό από το αγαπημένο της ντελικατέσεν στη Νέα Υόρκη.
Τα αρχικά γυρίσματα έγιναν στην Αγγλία σε ένα σκηνικό 20 στρεμμάτων στο Pinewood, αλλά λόγω του κακού καιρού, μόνο οκτώ λεπτά από τα πλάνα χρησιμοποιήθηκαν στην ταινία, με κόστος 6,45 εκατ. λίρες. Μια νέα Αλεξάνδρεια κατασκευάστηκε αργότερα στη χερσόνησο Anzio στην Ιταλία.
Η Κλεοπάτρα κέρδισε τελικά εννέα υποψηφιότητες για Όσκαρ, κέρδισε τέσσερα χρυσά αγαλματίδια, και μάλιστα έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτικά ταινία του 1963, αλλά όχι αρκετά για να αποκαταστήσει τη ζημιά στα οικονομικά της Fox. Χρειάστηκε η «Μελωδία της Ευτυχίας» του 1965 για να γίνει αυτό.
Με πληροφορίες του Guardian
