Ο Τζόρτζιο Αρμάνι δεν άφησε πίσω του μόνο έναν οίκο. Άφησε και οδηγίες για το ποιοι θα μπορούσαν να μπουν πρώτοι στο δωμάτιο μετά τον θάνατό του.
Ο ιταλικός οίκος Giorgio Armani εξετάζει την πώληση αρχικού ποσοστού 15%, το οποίο θα μπορούσε να μοιραστεί σε τρία ίσα μέρη ανάμεσα σε LVMH, L'Oreal και EssilorLuxottica, σύμφωνα με δημοσίευμα της La Repubblica που μετέδωσε το Reuters. Δεν πρόκειται για τυχαίους ενδιαφερόμενους. Είναι τρεις από τους ομίλους που ο ίδιος ο Αρμάνι είχε κατονομάσει ως προτιμώμενους αγοραστές για την επόμενη φάση της εταιρείας του.
Με βάση τη διαθήκη του ιδρυτή, η πώληση ενός πρώτου ποσοστού 15% πρέπει να γίνει μέσα σε 12 έως 18 μήνες από τον θάνατό του. Ο Αρμάνι πέθανε τον περασμένο Σεπτέμβριο, σε ηλικία 91 ετών, αφήνοντας πίσω του έναν από τους τελευταίους μεγάλους οίκους μόδας που ήταν ακόμη τόσο στενά δεμένος με το πρόσωπο, το βλέμμα και την απόλυτη αισθητική πειθαρχία του ιδρυτή του.
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου, Giuseppe Marsocci, ετοιμάζει επιχειρηματικό πλάνο πενταετίας και κινείται για τον διορισμό δύο συμβούλων που θα επιβλέψουν τη διαδικασία πώλησης. Η ιδέα να μοιραστεί το 15% σε τρία ίσα μέρη φαίνεται να έχει έναν καθαρό στόχο: να κρατήσει και τους τρεις πιθανούς αγοραστές μέσα στο παιχνίδι από την πρώτη φάση.
Το πραγματικό θέμα, όμως, δεν είναι μόνο το ποσοστό. Είναι η πρώτη μεγάλη κίνηση σε έναν οίκο που ταυτίστηκε όσο λίγοι με την ανεξαρτησία του ιδρυτή του. Ο Αρμάνι πέρασε δεκαετίες χτίζοντας μια αυτοκρατορία με δικούς του όρους, κρατώντας τον οίκο έξω από την πλήρη απορρόφηση των μεγάλων luxury ομίλων. Μετά τον θάνατό του, αυτή η ανεξαρτησία δεν τελειώνει απότομα. Αρχίζει όμως να αποκτά νέους συνομιλητές.
Η επιλογή των τριών ονομάτων λέει πολλά. Η LVMH είναι ο μεγαλύτερος όμιλος πολυτελείας στον κόσμο, με brands όπως Louis Vuitton, Dior και Fendi. Η L'Oreal έχει ήδη βαθιά σχέση με τον Armani μέσα από την ομορφιά και τα αρώματα. Η EssilorLuxottica συνδέεται με τον οίκο μέσω των γυαλιών, ενός πεδίου που υπήρξε καθοριστικό για την εμπορική εικόνα του Armani. Με άλλα λόγια, ο Αρμάνι δεν άφησε την πόρτα ανοιχτή σε οποιονδήποτε. Την άφησε ανοιχτή σε εκείνους που γνώριζαν ήδη ένα κομμάτι του σπιτιού.
Η διαθήκη του είχε προκαλέσει αίσθηση όταν έγινε γνωστή, ακριβώς επειδή έδειχνε έναν σχεδιαστή που ήθελε να ελέγξει ακόμη και το μετά. Προέβλεπε την πώληση ενός αρχικού ποσοστού 15%, ενώ σε επόμενο στάδιο θα μπορούσε να ακολουθήσει μεγαλύτερη μεταβίβαση ή ακόμη και εισαγωγή στο χρηματιστήριο. Το Fondazione Giorgio Armani, το ίδρυμα που είχε δημιουργηθεί για να προστατεύει τις αρχές του οίκου, παραμένει κρίσιμος φρουρός της συνέχειας.
Για τη μόδα, η υπόθεση Armani δεν είναι απλώς μια ακόμη επιχειρηματική συναλλαγή. Είναι ένα τεστ για το τι συμβαίνει όταν ένας οίκος που έμοιαζε σχεδόν αδιανόητος χωρίς τον δημιουργό του πρέπει να περάσει στην επόμενη εποχή. Ποιος αποφασίζει τι σημαίνει Armani χωρίς τον Αρμάνι; Πόση εξουσία μπορεί να μπει από έξω χωρίς να αλλοιώσει το ύφος; Και μπορεί μια κληρονομιά τόσο αυστηρά προσωπική να γίνει εταιρική χωρίς να χάσει την ψυχή της;
Ο οίκος δεν σχολίασε άμεσα το δημοσίευμα. Όμως η συζήτηση έχει ήδη ανοίξει. Η μετά-Armani εποχή δεν αρχίζει με ένα φόρεμα, μια καμπάνια ή μια πασαρέλα. Αρχίζει με ένα ποσοστό. Και με τρεις μεγάλους ομίλους να περιμένουν στην πόρτα ενός σπιτιού που χτίστηκε για δεκαετίες από έναν άνθρωπο που ήξερε ακριβώς ποιος επιτρεπόταν να περάσει το κατώφλι.
Με στοιχεία από Reuters, La Repubblica
