Επεκτείνοντας τη βραβευμένη με Σεζάρ μικρού μήκους της, η Αμελί Μπονέν άνοιξε εκτός διαγωνιστικού το περσινό Φεστιβάλ Καννών με τη δραματική κομεντί Θα φύγω μια μέρα, το γλυκόπικρο ταξίδι της επιστροφής στα πάτρια εδάφη μιας σεφ, διακεκριμένης σε δημοφιλές talent show, που αναβάλλει επ’ αόριστον την προετοιμασία του αναμενόμενου εστιατορίου της στο Παρίσι, επειδή ο αξιολάτρευτος, επίσης μάγειρας, πατέρας της μόλις αρρώστησε και αδυνατεί πλέον να τα βγάλει πέρα με την ταβέρνα και τις υποχρεώσεις του. Χωρίς να εγκαταλείψει την ιδέα των λαμπερών εγκαινίων, αφήνει πίσω τα σχέδια και τον συνεργάτη της, που ήταν μαζί στο «MasterChef» (και επιπλέον έχουν δεσμό), και προσγειώνεται σε ένα παρελθόν γεμάτο οικειότητα και απλές συνήθειες, καθώς και στις αναμνήσεις που ξυπνούν όταν συναντά τον πρώην σύντροφό της – εκείνον που πληγώθηκε μόλις του ανακοίνωσε πως φεύγει για τη μεγάλη ζωή στην πρωτεύουσα. Από την πόλη στο χωριό, οι προκλήσεις είναι πολλές, αισθηματικές και λογιστικές, και η Σεσίλ σκοτεινιάζει στην προοπτική του πισωγυρίσματος, διαθέτει την πειθαρχία να εκπληρώσει τα οικογενειακά της καθήκοντα, αλλά όταν τα λόγια είναι φτωχά, καταφεύγει στο τραγούδι, σε ένα μιούζικαλ που ακολουθεί τη γαλλική ρεαλιστική παράδοση μικρότερης κλίμακας του είδους, σε πλήρη αντίθεση με τα πρότυπα του Χόλιγουντ και του Μπρόντγουεϊ. Αν η ταινία είχε γυριστεί μερικές δεκαετίες νωρίτερα, θα έκρυβε περισσότερες ευχάριστες εκπλήξεις. Ωστόσο, μετά την επανάσταση που έφερε ο Ζακ Ντεμί τη δεκαετία του ’60, ακολούθησαν πολλοί επίγονοι σε παρόμοια φλέβα και ποικίλο ύφος, από τον Γκοντάρ και τον Ονορέ μέχρι τον Καράξ και τον Οντιάρ πολύ πρόσφατα. Υπάρχει ένα πολύ καλύτερο jukebox musical από το 1997, το On connait la chanson του Αλέν Ρενέ, με πασίγνωστα κομμάτια που ερμηνεύουν με τον τρόπο τους οι πρωταγωνιστές του, αλλά εδώ οι εκτελέσεις παραμένουν άνοστες, σε μια ταινία που η γεύση παίζει πρωτεύοντα ρόλο και θα όφειλε να ηλεκτρίζει ή να συγκινεί. Στον ρόλο του εφηβικού έρωτα της ηρωίδας ξεχωρίζει ο Μπαστιάν Μπουιγιόν, ενώ η διάσημη στη Γαλλία τραγουδίστρια Ζιλιέτ Αρμανέ παίζει φυσικά και τίποτε περισσότερο.