Ένας νέος χώρος ανοίγει για να φιλοξενήσει μια πολυποίκιλη συλλογή

Ένας νέος χώρος ανοίγει για να φιλοξενήσει μια πολυποίκιλη συλλογή Facebook Twitter
Λητώ Κάττου (γεν. 1990), Πολεμιστής ΙΙΙ, 2017. Ατσάλι, χρώμα αυτοκινήτου, αλουμίνιο, ορυκτά, αλυσίδες, πλαστικό 188 × 157 × 76 εκ. Συλλογή Ειρήνης Παναγοπούλου Φωτ.: Νίκος Αλεξόπουλος
0

Με μια ομαδική έκθεση με έργα περισσότερων από 60 καλλιτεχνών εγκαινιάζεται η λειτουργία του χώρου της Συλλογής Ειρήνης Παναγοπούλου στη Βούλα, ο οποίος ανοίγει για πρώτη φορά τις πόρτες του στο κοινό.

Μέσα από την εναρκτήρια ομαδική έκθεση με τίτλο «Fernweh, ή νοσταλγία για άγνωστους τόπους», που θα διαρκέσει από τα μέσα Ιουνίου 2025 ως τις 27 Φεβρουαρίου 2026, παρουσιάζεται ένα αντιπροσωπευτικό μέρος της πολυποίκιλης συλλογής, η οποία εκτείνεται από τον 16ο αιώνα έως τη σύγχρονη εποχή και έχει διεθνή χαρακτήρα.

Η έκθεση αναδεικνύει το «συλλέγειν» ως μια σύνθετη διαδικασία που εμπεριέχει την έρευνα, την τεκμηρίωση, την αρχειοθέτηση, τη διατήρηση και τη διαφύλαξη των αντικειμένων.

Ένας νέος χώρος ανοίγει για να φιλοξενήσει μια πολυποίκιλη συλλογή Facebook Twitter
Christoph Keller (γεν. 1967), Σειρά φυτικής αρχαιολογίας (1-4), 2014. 1) Ηφαιστίωνας, 2) Θέατρο Επιδαύρου, 3) Ολυμπιείο, 4) Ποσειδώνας του Αρτεμισίου. Εκτύπωση με χρωστικές σε φωτογραφικό χαρτί 54 × 43 εκ. Συλλογή Ειρήνης Παναγοπούλου Φωτ.: Νίκος Αλεξόπουλος

Παράλληλα, επιχειρεί να αποκρυπτογραφήσει την κινητήριο δύναμη που έχει ωθήσει στη συγκρότηση της Συλλογής Ειρήνης Παναγοπούλου.

Νοσταλγία για άγνωστους τόπους

Αυτή η κινητήριος δύναμη μοιάζει να είναι μια διαρκής επιθυμία για εξερεύνηση με σκοπό την κατανόηση της πραγματικότητας αλλά και του ίδιου του εαυτού, μια ροπή προς την ανακάλυψη του άγνωστου, την οποία εκφράζει με ενάργεια ο γερμανικός όρος «Fernweh» [fern («μακριά») + weh («πόνος»)], που μπορεί να αποδοθεί ως «πόνος για μακρινά μέρη» ή πιο ελεύθερα «νοσταλγία για άγνωστους τόπους».

Η έννοια «Fernweh» υιοθετείται ως ποιητικός άξονας της έκθεσης, γύρω από τον οποίο ξεδιπλώνονται τα εκθέματα και οι ιστορίες τους, πραγματικές ή φαντασιακές. Μέσα από εικαστικά έργα, αντικείμενα λαϊκής τέχνης, αρχεία, βιβλία, χειρόγραφα, χάρτες, ιστορικά τεκμήρια και αντικείμενα εφαρμοσμένων τεχνών, οι επισκέπτες καλούνται να ανιχνεύσουν τα νήματα που υφαίνουν τη συλλογή.

Η έκθεση διαρθρώνεται σε πέντε ενότητες και η οργάνωσή της στον χώρο παραπέμπει στη δομή ενός βιβλίου, καθώς τα πάνελ αποθήκευσης των έργων λειτουργούν σαν τις σελίδες διαφορετικών κεφαλαίων ή σαν ένα σύστημα διακειμενικών αναφορών.

Στην πρώτη ενότητα, που ονομάζεται «Ρομαντισμός - Ελληνική Αρχαιότητα», παρουσιάζεται η εξιδανικευμένη αναζήτηση του ωραίου και του υψηλού, και η φαντασιακή προβολή της Ελλάδας ως το «λίκνο του δυτικού πολιτισμού» μέσα από το πρίσμα του ρομαντισμού, το φιλελληνικό κίνημα και τις σύγχρονες αναγνώσεις. Η ενότητα «Το ταξίδι της ύπαρξης» αφορά την πνευματική και υπαρξιακή διάσταση του φυσικού και πνευματικού ταξιδιού ως βαθιάς ανάγκης για αυτογνωσία, αυτονομία και προσωπική μεταμόρφωση. Στην ενότητα «Εξερευνήσεις και αποστολές» η ανθρώπινη περιέργεια πρωταγωνιστεί ως πρωτεύον κίνητρο επιστημονικής, γεωγραφικής και πολιτισμικής διεύρυνσης – από την Εποχή των Ανακαλύψεων μέχρι σήμερα.

Ένας νέος χώρος ανοίγει για να φιλοξενήσει μια πολυποίκιλη συλλογή Facebook Twitter
Από αριστερά προς τα δεξιά: Κωνσταντίνος Ξενάκης (1931-2020), Ευρωπαϊκή Ένωση, 1982. Ακρυλικό σε καμβά 100 × 100 εκ. Χρύσα Ρωμανού (1931-2004), Χάρτης – Λαβύρινθος, 1997. Ντεκολάζ από χάρτες σε πλεξιγκλάς 100 × 70 × 6 εκ. Συλλογή Ειρήνης Παναγοπούλου Φωτ.: Νίκος Αλεξόπουλος
Ένας νέος χώρος ανοίγει για να φιλοξενήσει μια πολυποίκιλη συλλογή Facebook Twitter
Από αριστερά προς τα δεξιά: Ράλλης Κοψίδης (1929-2010), Ο Ροβινσώνας Κρούσος στο νησί του, 1958. Τέμπερα σε χαρτόνι 18,2 × 12,7 εκ. Δαυίδ Σαμπεθάι (γεν. 1989), Ο Δον Κιχώτης ατενίζει τους φανταστικούς εχθρούς του / Η επιστροφή του ιππότη, 2017. Μελάνι σε χαρτί 46 × 31 εκ. Sidsel Meineche Hansen (γεν. 1981), Γκαλερί Πινόκιο, 2020. Κραγιόνια σε ξύλο 56 × 33 εκ. Ron Nagle (γεν. 1939), Paper Βysmal, 2012. Κεραμικό, πολυουρεθάνη, εποξική ρητίνη 18,5 × 16 × 7,5 εκ. Alix Vernet (γεν. 1991), Inspection Νotice, 2019. Ύφασμα, πλαστικά στηρίγματα 130 × 80 × 80 εκ. Συλλογή Ειρήνης Παναγοπούλου Φωτ.: Νίκος Αλεξόπουλος

Ακολουθεί η ενότητα «Συγκρούσεις και εκτοπισμοί» που παρουσιάζει τη βίαιη όψη του ταξιδιού: πόλεμοι, εκτοπισμοί, προσφυγικά ρεύματα και η διαρκής αναδιαπραγμάτευση της ταυτότητας σε νέα κοινωνικά και πολιτισμικά συμφραζόμενα. Τέλος, η ενότητα «Ιδανικοί κόσμοι» αναφέρεται στους οραματισμούς και τις διεκδικήσεις ενός καλύτερου κόσμου, τις ουτοπίες και τις φυγές προς το φαντασιακό∙ μια ενότητα αφιερωμένη στην ελπίδα, την επιθυμία, τη δημιουργία και την κριτική των υπαρχόντων δομών.

Την έκθεση επιμελείται η Κατερίνα Χατζή και συμμετέχουν οι: Μηνάς Αβραμίδης, Ανδρέας Αγγελιδάκης, Αλέξης Ακριθάκης, Σπύρος Βασιλείου, Ελένη Βερναδάκη, Νικόλαος Γύζης, Βλάσης Κανιάρης, Λητώ Κάττου, Ράλλης Κοψίδης, Μαρία Λοϊζίδου, Κώστας Μαλάμος, Τάκης Μάρθας, Κωνσταντίνος Ξενάκης, Γιώργος Παραλής, Καλλιρρόη Παρρέν, Άγγελος Πλέσσας, Γεώργιος Προκοπίου, Πολύκλειτος Ρέγκος, Χρύσα Ρωμανού, Δαυίδ Σαμπεθάι, Πάνος Τσαγκάρης, Γιάννης Τσαρούχης, Στέλιος Φαϊτάκης, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Francis Alÿs, Yüksel Arslan, Richard Artschwager, Kader Attia, Maja Bajević, Petrus Bertius, Selina Bracebridge, Louis-François Cassas, Étienne Chambaud, Salvador Dalí, Paul Alfred de Curzon, Alphonse de Neuville, Silvina Der-Meguerditchian, Ormond Gigli, Pegeen Vail Guggenheim, José Gutiérrez de la Vega, Ernst Haas, Thomas Hartley Cromek, William Heather, Christoph Keller, Bouchra Khalili, Alain Manesson Mallet, Sidsel Meineche Hansen, Ron Nagle, Adrian Paci, Charles Sandison, Wilhelm Sasnal, François-Louis Schmied, Sister Corita, Edward Steichen, Thomas Struth, Rosemarie Trockel, Alix Vernet, Vincentius Demetrios Volicius, Johann Jakob Wolfensberger, Francesca Woodman, Raed Yassin και ανώνυμοι καλλιτέχνες.

Πολιτισμός
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η γαλλική ταινία που ξαναφέρνει στο κέντρο το πιο άβολο πρόσωπο της Κατοχής

Πολιτισμός / Η γαλλική ταινία που ξαναφέρνει στο κέντρο το πιο άβολο πρόσωπο της Κατοχής

Το Les Rayons et les Ombres του Ξαβιέ Τζιανολί, με τον Ζαν Ντιζαρντέν στον ρόλο του συνεργάτη των ναζί Ζαν Λυσαίρ, έχει γίνει ένα από τα πιο συζητημένα γαλλικά φιλμ της χρονιάς. Μαζί με την εμπορική επιτυχία του, άνοιξε ξανά τη διαμάχη για το πώς ο κινηματογράφος δείχνει έναν συνεργάτη: ως ιστορικό τέρας ή ως άνθρωπο που βυθίζεται στην ενοχή.
THE LIFO TEAM
Η Ιζαμπέλ Ιπέρ ξέρει ότι ο πλούτος είναι η πιο επικίνδυνη φαντασίωση

Πολιτισμός / Η Ιζαμπέλ Ιπέρ ξέρει ότι ο πλούτος είναι η πιο επικίνδυνη φαντασίωση

Με αφορμή τη νέα της ταινία «Η πλουσιότερη γυναίκα του κόσμου», και ενώ ολοκληρώνει στη Μαδρίτη τις παραστάσεις της «Βερενίκης», η Ιζαμπέλ Ιπέρ μιλά για τον πλούτο, την εξουσία, την ελευθερία και το δικαίωμα μιας ηθοποιού να μη χαρίζεται ποτέ ολόκληρη.
THE LIFO TEAM
Η Πενέλοπε Κρουζ δεν έχει πάψει να φοβάται. Ούτε να μιλά

Πολιτισμός / Η Πενέλοπε Κρουζ δεν έχει πάψει να φοβάται. Ούτε να μιλά

Σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις που έχει δώσει εδώ και καιρό, η Πενέλοπε Κρουζ μιλά για το τίμημα του να παίρνει θέση δημόσια, για τη σιωπή του Χόλιγουντ μπροστά στον πόνο των παιδιών και των αμάχων, για τον φόβο που νιώθει ακόμη στα γυρίσματα, αλλά και για το πολύ προσωπικό ντοκιμαντέρ για τις γυναίκες που ετοιμάζει εδώ και τριά χρόνια.
THE LIFO TEAM
Η Σαρλίζ Θερόν απαντά στον Τιμοτέ Σαλαμέ: «Σε 10 χρόνια η AI θα μπορεί να κάνει τη δουλειά σου»

Πολιτισμός / Η Σαρλίζ Θερόν απαντά στον Τιμοτέ Σαλαμέ: «Σε 10 χρόνια η AI θα μπορεί να κάνει τη δουλειά σου»

Σε συνέντευξή της στους New York Times η Σαρλίζ Θερόν χαρακτήρισε «πολύ απερίσκεπτο» το σχόλιο του Τιμοτέ Σαλαμέ για το μπαλέτο και την όπερα, λέγοντας ότι η τεχνητή νοημοσύνη ίσως μπορέσει κάποτε να αντικαταστήσει έναν ηθοποιό αλλά όχι έναν άνθρωπο που χορεύει ζωντανά πάνω στη σκηνή.
THE LIFO TEAM
Andrew Lloyd Webber: «Είχα πει σε όλους ότι έκοψα το ποτό κι έπινα κρυφά. Μέχρι που ζήτησα βοήθεια»

Τι διαβάζουμε σήμερα / Andrew Lloyd Webber: «Είχα πει σε όλους ότι έκοψα το ποτό κι έπινα κρυφά. Μέχρι που ζήτησα βοήθεια»

Με μια κοφτή και εξομολογητική συνέντευξή του στους Times του Λονδίνου σήμερα, ο ζωντανός θρύλος του μουσικού θεάτρου, που ζει ξανά μιαν έκρηξη δημιουργικότητας, αποκαλύπτει τον όχι και τόσο μυστικό του εθισμό με το ποτό.
THE LIFO TEAM
ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ

Πολιτισμός / Τα εμβληματικά πέτρινα πουλιά της Ζιμπάμπουε επέστρεψαν όλα στην πατρίδα τους

Έπειτα από 137 χρόνια εκτός συνόρων, το εμβληματικό «Πτηνό της Ζιμπάμπουε» επέστρεψε στη χώρα, σηματοδοτώντας μια ιστορική στιγμή επαναπατρισμού και κλείνοντας έναν κύκλο αποικιοκρατικής λεηλασίας που σημάδεψε την εθνική της ταυτότητα
THE LIFO TEAM
Τι αλλάζει όταν μια φωτογραφία για τη μητρότητα αφήνει τη μητέρα να μιλήσει;

Πολιτισμός / Τι αλλάζει όταν μια φωτογραφία για τη μητρότητα αφήνει τη μητέρα να μιλήσει;

Στο New Genesis, το νέο φωτογραφικό βιβλίο του Αμπντουλαμίντ Κίρχερ που κυκλοφορεί από τη Loose Joints, η νεαρή μητέρα Σιέρα Κις δεν μένει απλώς μπροστά στον φακό, αλλά μπαίνει μέσα στο ίδιο το έργο με τη δική της φωνή. Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο ένα σκληρό πορτρέτο για την αστεγία, την εξάρτηση και την κακοποίηση στο, αλλά και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα νέα photobooks της άνοιξης γύρω από το ποιος έχει τελικά το δικαίωμα να αφηγηθεί μια ζωή.
THE LIFO TEAM
Γιατί μας αρέσει τόσο πολύ να βλέπουμε γυναίκες να πεθαίνουν;

Πολιτισμός / Μαρίνα Αμπράμοβιτς: πόσες φορές πρέπει να πεθάνει μια γυναίκα για να γίνει μύθος;

Στο Seven Deaths, τη νέα της εγκατάσταση στην Κοπεγχάγη, η Μαρίνα Αμπράμοβιτς επιστρέφει στη Μαρία Κάλλας και σε επτά διάσημους θανάτους της όπερας. Μόνο που πίσω από την οπερατική μεγαλοπρέπεια κρύβεται ένα πιο άβολο ερώτημα: γιατί μας συγκινεί ακόμη τόσο πολύ η γυναικεία συντριβή;
THE LIFO TEAM
Γιατί ο Σάι Τουόμπλι μοιάζει σε άλλους με ιδιοφυΐα και σε άλλους με μουτζούρα;

Πολιτισμός / Γιατί ο Σάι Τουόμπλι μοιάζει σε άλλους με ιδιοφυΐα και σε άλλους με μουτζούρα;

Η νέα έκθεση The Gift of Drawing: Cy Twombly στο Menil Drawing Institute του Χιούστον, που παρουσιάζεται έως τις 9 Αυγούστου, βασίζεται σε μια μεγάλη δωρεά 121 έργων από το Cy Twombly Foundation και δείχνει 27 από αυτά, πολλά για πρώτη φορά.
THE LIFO TEAM
Ο Μάικλ Τζάκσον επιστρέφει στο σινεμά, αλλά όχι ακριβώς ολόκληρος

Πολιτισμός / Επιστρέφει ο Μάικλ Τζάκσον στο σινεμά, αλλά ποιος Μάικλ επιστρέφει;

Η βιογραφική ταινία του Αντουάν Φουκουά για τον Μάικλ Τζάκσον, βγαίνει στους κινηματογράφους στις 24 Απριλίου ύστερα από πρεμιέρα στο Βερολίνο και μεγάλη προωθητική καμπάνια. Μαζί με το εμπορικό ενδιαφέρον, δυναμώνει και η συζήτηση για το αν πρόκειται για ένα πλήρες πορτρέτο του σταρ ή για μια προσεκτικά ελεγχόμενη εκδοχή της ζωής του.
THE LIFO TEAM
Μετά το Baby Reindeer, ο Ρίτσαρντ Γκαντ επιστρέφει με το σκοτεινό Half Man

Πολιτισμός / Μετά το Baby Reindeer, ο Ρίτσαρντ Γκαντ βουτά πιο βαθιά στο σκοτάδι με το Half Man

Η νέα σειρά του δημιουργού του Baby Reindeer κάνει πρεμιέρα στις 23 Απριλίου στο HBO και στις 24 Απριλίου στο BBC iPlayer, με τον ίδιο και τον Τζέιμι Μπελ σε μια ιστορία αδελφικότητας, βίας και σεξουαλικής σύγχυσης.
THE LIFO TEAM