Η Σοφία Λόρεν γίνεται 90 ετών στις 20 Σεπτεμβρίου και έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό Sette του Corriere della Sera εξηγώντας το πώς κατάφερε να γίνει ηθοποιός, αλλά και ποιοι είναι οι δύο σημαντικότεροι ρόλοι στη ζωή της.
«Ναι, ο χρόνος πραγματικά πέταξε. Σε μια στιγμή η ζωή μου πέρασε από το να είναι μπροστά μου στο να είναι πίσω μου. Έτσι, κάθε βράδυ κοιμάμαι με την ίδια επιθυμία: να μπορέσω αύριο να απολαύσω το παρόν και να ζήσω κάθε στιγμή στο έπακρο» ανέφερε η Σοφία Λόρεν.
Η Ιταλίδα σταρ εξηγεί ότι το να γίνει ηθοποιός «ήταν αρχικά το όνειρο της μητέρας μου. Ήταν μια πανέμορφη γυναίκα που κέρδισε έναν εθνικό διαγωνισμό για τη σωσία της Γκρέτα Γκάρμπο, και αυτό την ενέπνευσε να πάει στη Ρώμη για να δει αν το κινηματογραφικό στούντιο Τσινετσιτά είχε κάποια δουλειά για εκείνη».
«Όταν πήγαμε στη Ρώμη, ήμουν μόλις 15 ετών. Η μητέρα μου με πήρε από το σχολείο και μετακομίσαμε χωρίς κάποιο σαφές σχέδιο επιβίωσης. Κερδίζαμε λίγα χρήματα ως κομπάρσοι στις σκηνές πλήθους των μεγάλων παραγωγών του τότε γνωστού "Χόλιγουντ στον Τίβερη". Μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι ταινίες αυτές ήταν απλά ένα όνειρο που προβαλλόταν στην οθόνη του κινηματογράφου μας στο Ποτσουόλι, αλλά πλέον ήμουν εκεί συνεισφέροντας με έναν πολύ μικρό τρόπο σε αυτό το όνειρο».
«Το πάθος μου για την υποκριτική μεγάλωσε από εκείνη τη στιγμή, αλλά δεν έγινε η πραγματικότητα που άλλαξε τη ζωή μου μέχρι που η μητέρα μου ανακοίνωσε ότι θα επιστρέφαμε στο Ποτσουόλι, γιατί ξανάρχιζε το σχολείο», συνεχίζει η Λόρεν. «Ήξερα ότι αν επέστρεφα στην αγαπημένη μου πόλη, δεν θα την άφηνα ποτέ ξανά. Έτσι, βρήκα το θάρρος και είπα στη μητέρα μου, με φόβο, ότι δεν θα γύριζα στο Ποτσουόλι, αλλά θα έμενα στη Ρώμη για να προσπαθήσω να γίνω ηθοποιός. Με την αναδρομή στο παρελθόν, είναι απίστευτο ότι η μητέρα μου αποδέχτηκε να με αφήσει μόνη στη Ρώμη, αλλά το έκανε και της είμαι ακόμα ευγνώμων».
Όσον αφορά τις σημαντικές στιγμές της καριέρας και της ζωής της, η Λόρεν εξηγεί: «Αρχικά, η συνάντησή μου με τον Κάρλο Πόντι. Δεν μου έδωσε μόνο την εμπιστοσύνη να συνεχίσω την καριέρα μου και την έχτισε μαζί μου, αλλά μου έδωσε επίσης αυτό που πάντα αναζητούσα: την άνευ όρων αγάπη και μια υπέροχη οικογένεια».
Στην ερώτηση ποιος ρόλος δεν "πέθανε" ποτέ με το πέρασμα του χρόνου, η Λόρεν απαντά: «Ο ρόλος της μητέρας, και σας λέω εκ των προτέρων ότι οι πιο όμορφες στιγμές ήταν δύο, όταν γεννήθηκε ο Κάρλο και όταν γεννήθηκε ο Εντουάρντο».
Με πληροφορίες από Corriere della Sera, Il Messaggero
