Με ένα τρένο που εκτροχιαζόταν κάθε μέρα και περισσότερο παρομοιάζουν συνεργάτες του Φάνσις Φορντ Κόπολα τη δημιουργία του Mefalopolis, λίγο πριν από την πρεμιέρα στις Κάννες, ενώ σήμερα δόθηκε στη δημοσιότητα ένα συναρπαστικό τρέιλερ.
Βασισμένο σε σενάριο που ο Αμερικανός δημιουργός πρωτοέγραψε στη δεκαετία του ‘80, το Megalopolis επικεντρώνεται «σε έναν αρχιτέκτονα ο οποίος οραματίζεται μια ουτοπική μορφή της Νέας Υόρκης ύστερα από μία καταστροφή που υπέστη και μάχεται με τον πολύ συντηρητικό δήμαρχο της πόλης ο οποίος έχει άλλα σχέδια». H 23η μεγάλου μήκους ταινία του Κόπολα με προϋπολογισμό περίπου 120 εκατομμύρια δολάρια αναμένεται να κάνει πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών την ερχόμενη Παρασκευή, 17 Μαΐου, 45 χρόνια από το δεύτερο κορυφαίο βραβείο που έλαβε ο Κόπολα για την ταινία «Αποκάλυψη Τώρα».
«Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι να κάνω μια πραγματικά σκοτεινή, ενοχλητική, πομπώδη ταινία για ένα σημαντικό θέμα, και αυτό έκανα», είχε δηλώσει ο Φράνσις Φορντ Κόπολα το 1978, μιλώντας για το «Αποκάλυψη Τώρα» και συνέχιζε: «Θα σας το πω κατευθείαν από τα πιο ειλικρινή βάθη της καρδιάς μου: Η ταινία δεν θα είναι καλή». Όπως τονίζει ο Guardian, η ταινία ήταν καλή, και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Μέρος αυτής της ιστορίας ήταν η φήμη του Κόπολα ως ατρόμητου τυχοδιώκτη που ήταν έτοιμος να ρισκάρει τα πάντα, να αψηφήσει τα στούντιο, να φτάσει στο χείλος της καταστροφής και της τρέλας, όλα για χάρη της τέχνης του. Η δημιουργία του «Αποκάλυψη Τώρα», εδραίωσε αυτόν τον μύθο – την επική κλίμακα, την παραφροσύνη της ζούγκλας, τα καρδιακά επεισόδια, τον απαράδεκτο καιρό και ακόμη λιγότερο αξιόλογους ηθοποιούς – όλα αυτά μάλιστα, αποτυπώθηκαν από τη σύζυγό του, Έλινορ, στο ντοκιμαντέρ Hearts of Darkness, το 1991. Η «αντικαθεστωτική» προσέγγιση του Κόπολα έχει δημιουργήσει μερικούς από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα του κινηματογράφου – μεταξύ αυτών Η τριλογία του Νονού, Η Συζήτηση, ο Δράκουλας - αλλά και μερικές από τις χειρότερες αποτυχίες του (στις οποίες ο Guardian κατατάσσει το One From the Heart και το The Cotton Club).
Το μεγάλο ερώτημα, τώρα, λίγο πριν την επίσημη πρεμιέρα του Megalopolis στις Κάννες είναι εάν το τελευταίο έργο θα είναι ένα αριστούργημα από τον τιτάνα του «Νέου Χόλιγουντ» ή θα αποδειχθεί μια «πραγματικά σκοτεινή, ντροπιαστική, πομπώδης ταινία για ένα σημαντικό θέμα» - με τα λόγια που ο ίδιος είχε χρησιμοποιήσει το 1978.
«Ήταν σαν να παρακολουθούσα ένα τρένο να εκτροχιάζεται μέρα με τη μέρα»: Τι λένε οι συντελεστές για τη δημιουργία του Megalopolis
Ο Κόπολα έχει περιγράψει το Megalopolis ως το «σενάριο των ονείρων» του. Είχε για πρώτη φορά την ιδέα ενώ έφτιαχνε το Apocalypse Now, τροφοδοτούμενος από τις ίδιες ανησυχίες για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Το έχει πλαισιώσει ως «ένα ρωμαϊκό έπος που διαδραματίζεται στη σύγχρονη Αμερική», μεταφέροντας τη συνωμοσία των Καταλίνων για την ανατροπή των ηγεμόνων της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας το 63 π.Χ. σε ένα μέλλον επιστημονικής φαντασίας. Η πλοκή βασίζεται σε έναν ιδεαλιστή αρχιτέκτονα (τον οποίο υποδύεται ο Ντράιβερ) που προσπαθεί να χτίσει μια ουτοπική πόλη στα ερείπια της Νέας Υόρκης, ενάντια στις επιθυμίες του δημάρχου (Τζιανκάρλο Εσπόζιτο), με την κοινωνική κόρη του δημάρχου (Νάταλι Εμμανουέλ) να εμπλέκεται ανάμεσά τους. Το καστ είναι γεμάτο αστέρια: Shia LaBeouf, Aubrey Plaza, Dustin Hoffman, Jon Voight, Laurence Fishburne. Και, σύμφωνα με πληροφορίες, η ταινία περιλαμβάνει μεγάλα θέματα όπως η πολιτική, η φυλή, η αρχιτεκτονική, η φιλοσοφία, το σεξ, η αγάπη και η πίστη.
Τα μέλη του καστ, συμπεριλαμβανομένου του πρωταγωνιστή Adam Driver, μίλησαν θετικά για την εμπειρία τους στην ταινία, αλλά, σύμφωνα με άλλες πηγές, η παραγωγή της ήταν σχεδόν τόσο χαοτική όσο αυτή του Apocalypse Now. Πολύς χρόνος και προσπάθεια φέρεται να χάθηκε, κάποια κρίσιμα μέλη του πληρώματος εγκατέλειψαν στα μισά του δρόμου και ο Κόπολα έκανε τα πράγματα ακόμα πιο περίπλοκα. Όπως το έθεσε ένα μέλος του πληρώματος: «Ήταν σαν να παρακολουθούσα ένα τρένο να εκτροχιάζεται μέρα με τη μέρα, βδομάδα με τη βδομάδα, και γνωρίζοντας ότι όλοι εκεί είχαν προσπαθήσει ό,τι μπορούσαν για να συμβάλλουν ώστε να αποφευχθεί ο εκτροχιασμός του τρένου αυτού».
Το ίδιο μέλος του πληρώματος που μίλησε στον Guardian έβρισκε μερικές φορές την προσέγγιση του Κόπολα εκνευριστική: «Είχαμε αυτά τα όμορφα σχέδια που συνέχιζαν να εξελίσσονται, αλλά ποτέ δεν συμβιβαζόταν με ένα. Και κάθε φορά που θα είχαμε μια νέα συνάντηση, προέκυπτε μια διαφορετική ιδέα». Όταν το μέλος του συνεργείου επέμεινε ότι έπρεπε να κάνουν περισσότερη δουλειά για να καθορίσουν πώς θα είναι η ταινία, ο Κόπολα απάντησε: «Πώς μπορείς να καταλάβεις πώς μοιάζει η Μεγαλόπολη όταν δεν ξέρω καν πώς μοιάζει η Μεγαλόπολη;»
Δεύτερο μέλος του πληρώματος θυμάται: «Συχνά εμφανιζόταν τα πρωινά πριν από αυτές τις μεγάλες σεκάνς και επειδή δεν είχε τεθεί σε εφαρμογή κανένα σχέδιο και επειδή δεν επέτρεπε στους συνεργάτες του να βάλουν μπρος ένα σχέδιο, συχνά απλώς καθόταν στο τροχόσπιτό του επί ώρες, δεν μιλούσε σε κανέναν, κάπνιζε συχνά μαριχουάνα… Και περνούσαν ώρες και ώρες, χωρίς να γυριστεί τίποτα. Και το συνεργείο και το καστ στέκονταν γύρω και περίμεναν. Και μετά έβγαινε και έφτιαχνε κάτι που δεν είχε νόημα, και που δεν ακολουθούσε τίποτα για το οποίο είχε μιλήσει κάποιος ή οτιδήποτε υπήρχε στο σενάριο, και όλοι συμφωνούσαμε με αυτό, προσπαθώντας να κάνουμε το καλύτερο. Αλλά σχεδόν κάθε μέρα, απλώς φεύγαμε κουνώντας τα κεφάλια μας και αναρωτιόμασταν τι κάναμε τις τελευταίες 12 ώρες». Όπως το θέτει τρίτο μέλος του πληρώματος: «Ακούγεται τρελό να το λέμε, αλλά υπήρχαν στιγμές που όλοι σκεφτόμασταν: ‘Έχει γυρίσει ποτέ ταινία αυτός ο τύπος στο παρελθόν;’».
Με πληροφορίες από Guardian
