Μετά τον «Γλάρο» του Άντον Τσέχωφ ο Δημήτρης Καραντζάς φέρνει τη γυναίκα στο επίκεντρο της επόμενης θεατρικής σεζόν στο υπό την καλλιτεχνική του διεύθυνση θέατρο Προσκήνιο.
Πρωταγωνίστριες για τη θεατρική περίοδο 2024-25 είναι δύο εμβληματικές ηρωίδες, διαφορετικών χρονολογιών/ τόπων και κοινωνιών, η Μπλανς Ντιμπουά του Τεννεσί Ουίλιαμς και η Έντα Γκάμπλερ του Χένρικ Ίψεν που θα ξαναζωντανέψουν στη σκηνή επιχειρώντας να θέσουν εκ νέου τα ερωτήματα για τη θέση της γυναίκας στις μέρες μας, την κοινωνική ανισότητα, και τη μάχη για οξυγόνο σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία .
Την Μπλανς Ντιμπουά στο «Λεωφορείο ο Πόθος» θα ερμηνεύσει η Αλεξία Καλτσίκη και την αδερφή της Στέλλα η Έμιλυ Κολιανδρή.
Την Έντα Γκάμπλερ στο ομώνυμο έργο θα ερμηνεύσει η Αγγελική Παπούλια και το αντίπαλο δέος της, Τέα Έλβεστεντ η Δήμητρα Βλαγκοπούλου.
Τις δύο παραστάσεις θα υπογράψει σκηνοθετικά ο Δημήτρης Καραντζάς. Συνεργάτες της καλλιτεχνικής χρονιάς 2024-25 στις δύο παραστάσεις θα είναι ακόμα ο Χρήστος Λούλης, ο Άρης Μπαλής, ο Βασίλης Μαγουλιώτης, ο Φιντέλ Ταλαμπούκας κ.α. και η αναλυτική διανομή του κάθε έργου θα ανακοινωθεί σε ύστερο χρόνο.
Έργο με μυθική διάσταση, αριστούργημα θεατρικού ρεαλισμού του 20ου αιώνα, το «Λεωφορείο ο Πόθος» του Τενεσί Ουίλιαμς ανέβηκε για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη το 1947, ενώ το 1951 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με σκηνοθέτη τον Ηλία Καζάν με πρωταγωνιστές την Βίβιαν Λη και τον Μάρλον Μπράντο. Αφηγείται την ιστορία της Μπλανς Ντιμπουά, ξεπεσμένης και απένταρης πρώην καλλονής που φτάνει στη Νέα Ορλεάνη στο σπίτι που κατοικούν η αδερφή της Στέλλα και ο άντρας της Στάνλεϊ Κονβάλσκι, ένας σκληροτράχηλος Πολωνός μετανάστης. Οι ήρωες θα αναμετρηθούν με το ξένο και το «παράξενο», με σκεπασμένες με στάχτη μνήμες, με τον συναισθηματικό τους κόσμο, τις αντιλήψεις και τους κανόνες της κοινωνίας.
Από την πρεμιέρα του έργου το 1891 στο Μόναχο, στη Γερμανία, μέχρι σήμερα το πρόσωπο της Έντα Γκάμπλερ δεν έπαψε να απασχολεί τους μελετητές του θεάτρου και να αποτελεί ρόλο-φετίχ για τις ηθοποιούς όλου του κόσμου. Γράφει ο Ίψεν στις σημειώσεις του για την Έντα ανάμεσα σε άλλα: «Αυτή η παντρεμένη γυναίκα φαντάζεται όλο και περισσότερο ότι είναι μια σημαντική προσωπικότητα και αισθάνεται υποχρεωμένη να δημιουργήσει για τον εαυτό της ένα εντυπωσιακό παρελθόν. Η Έντα στην ουσία θα ήθελε να ζήσει τη ζωή της σαν άντρας. Αλλά παρεμβαίνουν οι φόβοι και οι ενδοιασμοί, άλλοι κληρονομημένοι, άλλοι εμφυτευμένοι. Τον μισεί τον άντρα της, γιατί αυτός έχει ένα στόχο, μια αποστολή στη ζωή του. Αισθάνεται τρομερή έλξη για τις καινούργιες τάσεις των καιρών. Αλλά της λείπει το θάρρος. Οι σκέψεις της παραμένουν θεωρίες, απραγματοποίητα όνειρα. Η Έντα είναι η τυπική γυναίκα ως προς την θέση που βρίσκεται και ως προς τον χαρακτήρα της. Παντρεύεται τον Τέσμαν , αλλά αφιερώνει την φαντασία της στον Λέβμποργκ. Τον φέρνει στα όριά του αλλά κάνει πίσω μόνο με την έννοια του σκανδάλου».
