Λευκορωσία. Μία φωνή από τη φυλακή.

 

 

Από τις 11 Μαρτίου, ο Mikalai Dziadok, αναρχικός Λευκορώσος μπλόγκερ και πολιτικός αναλυτής, βρίσκεται στη φυλακή. Σήμερα, είναι εκ των πραγμάτων ένας αιχμάλωτος πολέμου του δικτατορικού καθεστώτος του Λουκατσένκο. Ξέρουμε ότι οι φυλακές στη Λευκορωσία είναι σκληρές και ότι οι πολιτικοί κρατούμενοι υπόκεινται σε πιέσεις και βιαιότητες. Γι' αυτό πρέπει να ακουστεί η φωνή τους. Ο Mikalai κατάφερε από τη φυλακή να απαντήσει σε ερωτήσεις φίλων του και συναγωνιστών.

Britské listy

 

 

 

Λευκορωσία. Μία φωνή από τη φυλακή.
O Mikalai Dziadok. Η στάμπα στο μπλουζάκι του γράφει Makhnovshchina (ο επαναστατικός ουκρανικός στρατός του Νέστορα Μαχνό). Φωτ. mikola.noblogs.org

 

 

Συνέντευξη του Mikalai Dziadok στο πολιτιστικό και πολιτικό τσέχικο σάιτ Britské listy - 11.03.2021

 

*

 

Mikalai, είσαι ένας από τους λίγους μπλόγκερ που αποφάσισαν, παρά τις ποινικές διώξεις, να παραμείνουν στη Λευκορωσία. Γιατί δεν πήγες στο εξωτερικό;

 

'Ηδη από την αρχή των επαναστατικών γεγονότων, δίστασα: να φύγω ή να μη φύγω; Από τη μια, δεν μπορείς να καλέσεις τον κόσμο να πάρει μέρος σε σοβαρές ενέργειες αν βρίσκεσαι στο εξωτερικό, όπου αναγκαστικά έχεις περιορισμένη αντίληψη και λίγες ευκαιρίες για να επηρεάσεις την κατάσταση. Στη Λευκορωσία, πάλι, μπορούσα να συλληφθώ ανά πάσα στιγμή. 'Επρεπε να επιλέξω ανάμεσα στη σχετική ελευθερία και την αίσθηση του καθήκοντος. Μου πέρασε από το μυαλό να φύγω, αλλά δεν υπήρχε καν ασφαλής τρόπο για να το κάνω, όποτε σταμάτησα και να το σκέφτομαι. Επηρεάστηκα από το παράδειγμα της Maria Kolesnikova και αποφάσισα να το ακολουθήσω. Ανάμεσα στην εξορία και τη φυλακή, εκείνη επέλεξε τη φυλακή.

 

Πριν από τη σύλληψή σου, ήσουν αρκετά αισιόδοξος για τις πιθανότητες επιτυχίας της διαμαρτυρίας. Έχεις αλλάξει γνώμη τώρα;

 

Βλέπω τώρα κάπως διαφορετικά τα πράγματα. Αλλά η αισιοδοξία μου δεν έχει εξαφανιστεί. Όλοι περίμεναν τη νίκη τον Αύγουστο. Σήμερα όμως καταλαβαίνω ότι αν είχαμε κερδίσει τότε, δεν θα είχαμε τη τωρινή αλληλεγγύη, ούτε την αυτοοργάνωση, ούτε και την δημιουργικότητα του δρόμου. Στο διάστημα αυτών των μηνών, η πολιτική συνείδηση ​​του λαού αναπτύχθηκε σημαντικά, γι' αυτό και νομίζω ότι όλα πάνε όπως θα έπρεπε, και ότι η νίκη των διαδηλωτών θα μπορεί να επιτευχθεί πιο μελλοντικά.

 

Δεν βρέθηκες πρώτη φορά στα νύχια της κρατικής μηχανής της Λευκορωσίας: έχεις περάσει άλλα πέντε χρόνια στη φυλακή. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της τότε εμπειρίας σου και της σημερινής;

 

Μ: Η πρώτη και βασική διαφορά για μένα προσωπικά είναι ότι τώρα θέλουν να με συντρίψουν από την αρχή, όχι σταδιακά, όπως την πρώτη φορά. Μία άλλη διαφορά είναι ότι με έχουν βάλει τώρα μαζί με άτομα που έχουν ξανακάνει φυλακή, γι' αυτό και βρίσκομαι σε αυστηρότερο καθεστώς, όπως λένε.

 

Μερικοί κρατούμενοι αναφέρονται στην ευνοϊκή υποστήριξη που έχουν από κάποιους φύλακες. Ποια είναι η δική σου εμπειρία; Πώς σε μεταχειρίζεται το προσωπικό της φυλακής;

 

Ναι, με έχουν κι εμένα βοηθήσει και μάλιστα αρκετές φορές, αλλά δεν μπορώ να πω περισσότερα επ' αυτού, για να μην εκθέσω κανέναν.


Ο πρόσφατα απελευθερωμένος πολιτικός κρατούμενος Michail Zemcuznyj είπε ότι υπήρξαν ακόμη και μικροδιαμαρτυρίες στις φυλακές τον Αύγουστο όταν όλοι παρακολουθούσαν τα γεγονότα. Τι νομίζεις ότι σκέφτονται οι απλοί κρατούμενοι για αυτά που συμβαίνουν;

 


Δεν έχω γνωρίσει ούτε έναν κρατούμενο όλο αυτό το διάστημα που να υπερασπίζεται το καθεστώς Λουκασένκο. Σχεδόν όλοι υποστηρίζουν τις διαμαρτυρίες και μισούν την κρατική εξουσία εξαιτίας των αδικιών που διαπράττει.

 

'Εχεις φάει πολύ ξύλο και σε έχουν βασανίσει. Γιατί το έκαναν, τι ήθελαν να πετύχουν; Πώς αποφάσισες να δώσεις πληροφορίες για τα βασανιστήρια;

 

Είχαν αρκετούς λόγους για αυτό, και πάνω απ 'όλα επρόκειτο για προσωπικό μίσος, καθώς στις δημοσιεύσεις μου γελοιοποιούσα τη Μονάδα Οργανωμένου Εγκλήματος (GUBOPiK). Ο δεύτερος λόγος ήταν μάλλον ότι δεν μπορούσαν να με βρουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ένας από τους γκεσταπίτες μού φώναξε την ώρα που με βασάνιζαν: "Δεν αντέχω άλλο να ακούω το όνομά σου σε κάθε συνάντηση!" Το παράδειγμά μου ήταν απόδειξη ότι δεν είναι τόσο παντοδύναμοι όσο προσπαθούν να το δείξουν και δεν μπορούσαν να μου το συγχωρήσουν.


Στην αρχή φοβόμουν λίγο να μιλήσω για βασανιστήρια, με απειλούσαν για περισσότερα βασανιστήρια αν έβγαιναν οι πληροφορίες. Συνέκρινα τότε τον εαυτό μου με τους Ρώσους συντρόφους της "υπόθεσης Network" [επτά Ρώσοι αναρχικοί καταδικάστηκαν το 2020 σε βαριές ποινές φυλάκισης σε μία κατασκευασμένη υπόθεση τρομοκρατίας -σ.σ.] και κατάλαβα ότι είχαν μιλήσει για βασανιστήρια σε ακόμη πιο δύσκολες καταστάσεις, οπότε έπρεπε να κάνω κι εγώ το ίδιο.

 

Ενημερώνεσαι για τις πράξεις αλληλεγγύης προς εσένα και τους άλλους αναρχικούς; Πως το βιώνεις; Την πρώτη φορά που είχες φυλακιστεί, η αλληλεγγύη προήλθε κυρίως από συντρόφους σου…


Ναι, τα μαθαίνω. Είναι πολύ παρήγορο και αποθαρρύνει τη Γκεστάπο να προχωρήσει σε περισσότερα βασανιστήρια.

 

Η αλληλεγγύη βοηθά τους κρατούμενους να διατηρήσουν το αγωνιστικό τους πνεύμα. Θα μπορούσες να δώσεις μερικά παραδείγματα μιας τέτοιας υποστήριξης που έλαβες στη φυλακή;


Αντιλαμβάνομαι την υποστήριξη αυτή κάθε φορά που μαθαίνω για δράσεις αλληλεγγύης. Αυτό με βοηθά να καταλάβω ότι και η φυλακή αποτελεί μέρος της εξελικτικής διαδικασίας και ότι ακόμη και οι φυλακισμένοι έχουν μερίδιο στην αλλαγή. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι φύλακες προσπαθούν να σε απομονώσουν όσο το δυνατόν περισσότερο (κατάσχουν επιστολές, εφημερίδες, αποτρέπουν επαφές με δικηγόρο).

 

Μερικοί κρατούμενοι έχουν το καθεστώς των κρατουμένων συνείδησης, άλλοι όχι. Έχουμε πάνω από 260 πολιτικούς κρατουμένους σε μια λίστα και πάνω από 410 στη λίστα του Λευκορωσικού Αναρχικού Μαύρου Σταυρού. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένοι πολιτικοί κρατούμενοι δεν έχουν την ίδια υποστήριξη με τους άλλους. Γνωρίσες κάποιον από αυτούς στη φυλακή;


Δεν συνέβη, αλλά όσους έχω γνωρίσει είναι σε καλή και θετική διάθεση, ανεξάρτητα από το αν βρίσκονται ή όχι στις λίστες κρατουμένων συνείδησης του Viasna 96 [Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Βιάσνα που ιδρύθηκε το 1996 από τον ακτιβιστή Ales Bialatski -σ.σ.].

 

Σε τι συνθήκες κρατείσαι αυτή τη στιγμή;


Μ: Είμαι σε ένα κελί, μαζί με άλλους 15 και όλες οι θέσεις είναι κατειλημμένες. Απλώς μια κανονική φυλακή. :)


Τι σε βοηθάει να διατηρείς ένα καλό ηθικό στη φυλακή; Μοιράσου μαζί μας μερικές συμβουλές…


Είναι σημαντικό να μην καπνίζεις, να μην πίνεις Magorák [πολύ δυνατό τσάι, υποκατάστατο ναρκωτικών -σ.σ.], να αθλείσαι και να μην μπλέκεις σε καυγάδες. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις σε όλους ότι έχεις δίκιο. Να θυμάσαι επίσης τι μπορεί να σε βλάψει.


Πιστεύεις ότι οι διαδηλώσεις θα συνεχιστούν την άνοιξη;


Θα το  ήθελα πάρα πολύ.


Πώς μπορούμε να σας βοηθήσουμε;


Να συμμετέχετε στο απελευθερωτικό κίνημα με όλες σας τις δυνάμεις για να αλλάξουν τα πράγματα όσο γίνεται πιο γρήγορα. Αυτή θα είναι η καλύτερη βοήθεια.


Τι θα ήθελες να πείς και να ευχηθείς στους συντρόφους σου;


Να προσέχουν τον εαυτό τους, να καλλιεργούν το πνεύμα τους και να ενισχύουν τη φυσική τους κατάσταση. Να είναι πάντα προετοιμασμένοι για αγώνες και να εκτιμούν τις φυσιολογικές ανθρώπινες σχέσεις και επαφές. Χάνονται πολλά στη φυλακή.

 

Μτφ. Σ.Σ.

 

 

Λευκορωσία. Μία φωνή από τη φυλακή.
Λευκορώσοι πολιτικοί κρατούμενοι. Φωτ. Open Society University Network