Η Κατρίν Ντενέβ επιτίθεται στο φεμινισμό ενώ υποστηρίζει την σεξουαλική ελευθερία και το αντρικό «καμάκι»

Η Κατρίν Ντενέβ επιτίθεται στο φεμινισμό ενώ υποστηρίζει την σεξουαλική ελευθερία και το αντρικό «καμάκι» Facebook Twitter
21

Η γαλλίδα ηθοποιός Κατρίν Ντενέβ δήλωσε ότι οι άνδρες πρέπει να είναι «ελεύθεροι να φλερτάρουν» τις γυναίκες και έχει ήδη διχάσει καθώς παίρνει μια θέση για κάποιους τολμηρή και για άλλους ακραία, κόντρα στο ρεύμα της εποχής και της επικαιρότητας.

Η Ντενέβ είναι μόλις μία από τους 100 περίπου Γαλλίδες συγγραφείς, καλλιτέχνιδες και ακαδημαϊκούς που υπέγραψαν μια ανοιχτή επιστολή για το κύμα καταγγελιών στον απόηχο του σκανδάλου των αποκαλύψεων για τις σεξουαλικές επιθέσεις που κατηγορείται πως διέπραξε ο παραγωγός Χάρβεϊ Γουάινστιν.

Οι 100 ισχυρίζονται ότι το «κυνήγι μαγισσών» που που ακολούθησε απειλεί τη σεξουαλική ελευθερία.

«Ο βιασμός είναι έγκλημα, αλλά η προσπάθεια να αποπλανήσει κανείς κάποιον, ακόμη και επίμονα ή αδέξια, δεν είναι», αναφέρει η επιστολή που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Le Monde.

«Οι άνδρες τιμωρούνται γενικευμένα, εκδιώχνονται από τη δουλειά τους, όταν το μόνο που έκαναν ήταν να αγγίξουν ένα γόνατο ή να προσπαθήσουν να κλέψουν ένα φιλί», προσθέτει η επιστολή, η οποία υπογράφεται επίσης από την Κατρίν Μιγιέ, συγγραφέα του μπεστ σέλερ «Η σεξουαλική ζωή της Κατρίν Μ.».

«Άντρες βρέθηκαν στο βούρκο επειδή μιλούσαν για προσωπικά θέματα κατά τη διάρκεια επαγγελματικών γευμάτων ή για την αποστολή σεξουαλικά φορτισμένων μηνυμάτων σε γυναίκες που δεν ανταποκρίνονταν στην προσοχή τους», αναφέρει η επιστολή.

Το κείμενο επιτίθεται επίσης σε φεμινιστικές εκστρατείες των social media όπως το # MeToo και το γαλλικό ισοδύναμο του, #BalanceTonPorc, για την απελευθέρωση ενός «πουριτανικού κύματος κάθαρσης».

Ισχυρίζεται ότι «η νόμιμη διαμαρτυρία ενάντια στη σεξουαλική βία που υφίστανται οι γυναίκες, ιδιαίτερα στην επαγγελματική τους ζωή, είχε μετατραπεί σε κυνήγι μαγισσών».

«Αυτό που ξεκίνησε ως ελευθερία των γυναικών να μιλήσουν έχει μετατραπεί σήμερα στο αντίθετο - εκφοβίζουμε τους ανθρώπους να μιλάνε "σωστά", φιμώνουμε όσους δεν συμβιβάζονται και κατηγορούμε τις γυναίκες που αρνήθηκαν να λυγίσουν στις νέες πραγματικότητες για προδοσία και συνέργεια», αναφέρει η επιστολή.

Οι γυναίκες που υπογράφουν το κείμενο ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται τη σεξουαλική ελευθερία, για την οποία η ελευθερία της αποπλάνησης είναι απαραίτητη.

«Ως γυναίκες δεν αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας σε αυτόν τον φεμινισμό, ο οποίος πέρα από την καταδίκη της κατάχρησης εξουσίας παίρνει το πρόσωπο του μίσους εναντίον των ανθρώπων και της σεξουαλικότητας», υποστηρίζουν.

«Οι γυναίκες έχουμε επαρκή επίγνωση ότι η σεξουαλική επιθυμία είναι από τη φύση της άγρια και επιθετική. Αλλά έχουμε επίσης την ικανότητα να μην συγχέουμε μια αδέξια προσπάθεια με μια σεξουαλική επίθεση», αναφέρεται σε άλλο σημείο.

«Το κύμα εκκαθάρισης φαίνεται να μην γνωρίζει κανένα όριο ... Λογοκρίνουμε ένα γυμνό του Έγκον Σίλεσε σε μια αφίσα ... ζητάμε την ακύρωση μιας ρετροσπεκτίβας των έργων του Ρομάν Πολάνσκι ... ένας ακαδημαϊκός βρίσκει το φιλμ «Βlow -up» του Μικελάντζελο Αντονιόνι μισογυνιστικό και απαράδεκτο».

«Ήδη οι εκδότες ζητούν σε κάποιες από εμάς να κάνουμε τους αντρικούς χαρακτήρες λιγότερο «σεξιστές», να μιλάνε για σεξουαλικότητα και έρωτα λιγότερο ή ακόμα και να το κάνουμε κάτι ώστε να γίνεται πιο εμφανές το τραύμα που βιώνουν οι γυναικείοι χαρακτήρες» αναφέρεται σε άλλο σημείο.

«Πάνω απ 'όλα συνειδητοποιούμε ότι ο άνθρωπος δεν είναι μονολιθικός: μια γυναίκα μπορεί την ίδια μέρα να ηγηθεί μιας επαγγελματική ομάδας και να απολαύσει το να είναι το σεξουαλικό αντικείμενο ενός άνδρα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι "τσούλα" ούτε άθλια συνεργός της πατριαρχίας. Μπορεί να εξασφαλίσει ότι ο μισθός της είναι ίσος με αυτόν ενός άνδρα, αλλά δεν αισθάνεται για πάντα τραυματισμένη από ένα τρίψιμο στο μετρό, ακόμα κι αν θεωρείται έγκλημα. Μπορεί να το δει και ως έκφραση μιας μεγάλης σεξουαλικής δυστυχίας ή σαν κάτι ήσσονος σημασίας».

Πολιτισμός
21

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ανακοινώθηκε η επίσημη επιλογή των Καννών 2026 με Αλμοδόβαρ, Φαραντί και Παβλικόφσκι

Πολιτισμός / Ανακοινώθηκε η επίσημη επιλογή των Καννών 2026 με Αλμοδόβαρ, Φαραντί και Παβλικόφσκι

Η φετινή ανακοίνωση του 79ου Φεστιβάλ Καννών δείχνει σαφή στροφή προς το διεθνές σινεμά δημιουργών, με 21 ταινίες στο διαγωνιστικό και αισθητά μικρότερη παρουσία αμερικανικών στούντιο. Στο πρόγραμμα ξεχωρίζουν ακόμη νέες ταινίες των Παβέλ Παβλικόφσκι, Ριουσούκε Χαμαγκούτσι, Κριστιάν Μουνγκίου και Ίρα Σακς.
THE LIFO TEAM
Ένα νέο βιβλίο για τον Άλμπερτ Σπέερ φωτίζει πώς χτίστηκε ο μύθος του «καλού ναζί»

Πολιτισμός / Ένα νέο βιβλίο για τον Άλμπερτ Σπέερ φωτίζει πώς χτίστηκε ο μύθος του «καλού ναζί»

Το You Are the Führer’s Unrequited Love του Ζαν-Νοέλ Ορενγκό επιστρέφει στην περίπτωση του Άλμπερτ Σπέερ για να δείξει πώς ένας από τους πιο γνωστούς ανθρώπους του ναζιστικού καθεστώτος κατάφερε μετά τον πόλεμο να χτίσει τη μορφή του «μετανοημένου» ναζί
THE LIFO TEAM
Τι βλέπει ένας φωτογράφος όταν κοιτάζει τόσο κοντά την εξουσία;

Πολιτισμός / Τι βλέπει ένας φωτογράφος όταν κοιτάζει τόσο κοντά την εξουσία;

Με αφορμή το νέο του βιβλίο Index, ο Κρίστοφερ Άντερσον μιλά για τη δουλειά του από την Αϊτή και το Αφγανιστάν μέχρι τον Τραμπ και τον Τζέφρι Έπσταϊν, θυμίζοντας ότι η φωτογραφία δεν είναι μόνο θέμα πρόσβασης, αλλά και τρόπος να διαβάζεις τι κρύβεται πίσω από την εικόνα της ισχύος.
THE LIFO TEAM
Ο Walter Pfeiffer και η τέχνη του να πιάνεις την ομορφιά τη στιγμή που περνά

Πολιτισμός / Ο Walter Pfeiffer και η τέχνη του να πιάνεις την ομορφιά τη στιγμή που περνά

Η Pinacoteca Agnelli στο Τορίνο παρουσιάζει στις 30 Απριλίου το «Walter Pfeiffer: In Good Company», μια μεγάλη αναδρομή σε έναν από τους πιο τρυφερούς και ερωτικά φορτισμένους φωτογράφους της ευρωπαϊκής εικόνας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Τι δουλειά έχει ο Ποπάι σε μια γκαλερί της Νέας Υόρκης;

Πολιτισμός / Τι δουλειά έχει ο Ποπάι σε μια γκαλερί της Νέας Υόρκης;

Η έκθεση «Martin Wong: Popeye», που ανοίγει στις 18 Απριλίου στη Νέα Υόρκη, ξαναφέρνει στο προσκήνιο μια από τις πιο παράξενες εμμονές του Αμερικανού ζωγράφου: τον Ποπάι όχι ως αθώα ποπ φιγούρα, αλλά ως σώμα, σύμβολο και queer φαντασίωση.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Γιατί ο Ματίς είναι ξανά παντού αυτή την άνοιξη

Πολιτισμός / Γιατί ο Ματίς είναι ξανά παντού αυτή την άνοιξη

Από τη Νέα Υόρκη και το Σικάγο μέχρι το Παρίσι, ο Ματίς επιστρέφει φέτος την άνοιξη με μια ασυνήθιστη πυκνότητα εκθέσεων. Και μαζί τους επιστρέφει και το ερώτημα γιατί ο κόσμος ξαναγυρίζει τώρα σε έναν ζωγράφο της αρμονίας.
THE LIFO TEAM
Μπορεί το OnlyFans να γίνει το νέο σωσίβιο της μόδας;

Πολιτισμός / Μπορεί το OnlyFans να γίνει το νέο σωσίβιο της μόδας;

Μέσα στην πίεση που δέχονται οι ανεξάρτητες φίρμες και σε μια στιγμή που το σεξ επιστρέφει δυνατά στη μόδα, κάποιοι σχεδιαστές δοκιμάζουν το OnlyFans όχι μόνο ως εργαλείο πρόκλησης αλλά και ως νέο χώρο άμεσης επαφής με το κοινό.
THE LIFO TEAM
ΡΩΜΗ ΚΟΛΟΣΣΑΙΟ

Πολιτισμός / Κολοσσαίο: Ανακαλύφθηκαν τμήματα της αρχικής του δομής που ήταν κρυμμένα για αιώνες

Οι επισκέπτες του Κολοσσαίου έχουν πλέον μια ευκαιρία να πάνε πίσω στην ιστορία, χάρη σε ένα έργο ανακαίνισης που έφερε στο φως αρκετές κολόνες της εισόδου, οι οποίες παρέμεναν θαμμένες για εκατοντάδες χρόνια
THE LIFO TEAM
Η Σαμπρίνα Κάρπεντερ λέει ότι η ποπ δεν θα υπήρχε χωρίς την queer κοινότητα

Πολιτισμός / Η Σαμπρίνα Κάρπεντερ λέει ότι η ποπ δεν θα υπήρχε χωρίς την queer κοινότητα

Λίγο πριν από τη μεγάλη της εμφάνιση στο Coachella, η Σαμπρίνα Κάρπεντερ μίλησε στον Μαρκ Τζέικομπς για τη ζωή πάνω και κάτω από τη σκηνή, για την εικόνα που χτίζει ως ποπ σταρ και για τον ρόλο της queer κοινότητας, λέγοντας καθαρά ότι χωρίς αυτήν «η ποπ μουσική δεν θα υπήρχε».
THE LIFO TEAM
Ο Νέιθαν Λέιν θυμάται πόσο δύσκολο ήταν να είσαι γκέι στα 90s

Πολιτισμός / Ο Νέιθαν Λέιν θυμάται πόσο δύσκολο ήταν να είσαι γκέι στα 90s

Από το Κλουβί με τις Τρελές, μέχρι τον Γουίλι Λόμαν του Άρθουρ Μίλερ, ο Λέιν κοιτάζει πίσω σε μια καριέρα πέντε δεκαετιών χωρίς να χάνει το χιούμορ, την οξύτητα και τη σκοτεινή ειρωνεία που τον κάνουν πάντα αναγνωρίσιμο.
THE LIFO TEAM
Ντόροθι και Χερμπ Βόγκελ: πώς ένα ζευγάρι δημοσίων υπαλλήλων έφτιαξε μία από τις σημαντικότερες συλλογές σύγχρονης τέχνης

Πολιτισμός / Ντόροθι και Χερμπ Βόγκελ: πώς ένα ζευγάρι δημοσίων υπαλλήλων έφτιαξε μία από τις σημαντικότερες συλλογές σύγχρονης τέχνης

Ζούσαν σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Μανχάταν, αγόραζαν έργα κατευθείαν από τους καλλιτέχνες, στήριξαν ονόματα όπως ο Σολ ΛεΒίτ και ο Ντόναλντ Τζαντ πριν τους ανακαλύψει η αγορά και στο τέλος άφησαν τη συλλογή τους στο κοινό.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η Ινές ντε λα Φρεσάνζ λέει κάτι που πολλές γυναίκες σκέφτονται για τα 60 σήμερα

Πολιτισμός / Η Ινές ντε λα Φρεσάνζ λέει κάτι που πολλές γυναίκες σκέφτονται για τα 60 σήμερα

Με αφορμή το νέο της βιβλίο, η Γαλλίδα σχεδιάστρια και πρώην μοντέλο μιλά για τη νέα εικόνα των 60, για τη φιλία, την ελευθερία, την επιθυμία και για μια ηλικία που δεν θέλει πια να παίζει τον ρόλο της «γιαγιάς με φιόγκο»
THE LIFO TEAM
Ο Γκότφριντ Χέλνβαϊν φέρνει στη Μαδρίτη εικόνες που δύσκολα αντέχεις να κοιτάξεις

Πολιτισμός / Ο Γκότφριντ Χέλνβαϊν φέρνει στη Μαδρίτη εικόνες που δύσκολα αντέχεις να κοιτάξεις

Ο Αυστριακός καλλιτέχνης, γνωστός για τις υπερρεαλιστικές και βαθιά ανήσυχες εικόνες του, επιστρέφει στην παιδική ηλικία, τη βία, τον φασισμό και τη σκοτεινή όψη της μαζικής κουλτούρας.
THE LIFO TEAM
«Ακούστε, άνθρωποι!»: ο μυστικός ποιητής του Ιράν και η φωνή ενός πολιτισμού που απειλείται με αφανισμό από τον Τραμπ

Πολιτισμός / «Ακούστε, άνθρωποι!»: ο μυστικός ποιητής ενός πολιτισμού που απειλείται με αφανισμό από τον Τραμπ

Γνωστός έξω από το Ιράν πολύ λιγότερο από όσο του αναλογεί, ο Γιουσίτζ άνοιξε τον δρόμο για τη νεότερη ιρανική ποίηση και επηρέασε γενιές ποιητών που ακολούθησαν.
THE LIFO TEAM
Ο Prince όπως δεν τον βλέπαμε συνήθως, μέσα από το λεύκωμα του στενού συνεργάτη του

Πολιτισμός / Ο Prince όπως δεν τον βλέπαμε συνήθως, στο νέο λεύκωμα του Στιβ Παρκ

Το βιβλίο φέρνει στο φως έναν Prince λιγότερο σκηνικό και πιο κοντινό: στο σπίτι, στο στούντιο, στη Μαρμπέγια, στο Paisley Park, σε στιγμές που μέχρι σήμερα έμεναν έξω από τη μεγάλη εικόνα του μύθου του
THE LIFO TEAM

σχόλια

12 σχόλια
" «Ήδη οι εκδότες ζητούν σε κάποιες από εμάς να κάνουμε τους αντρικούς χαρακτήρες λιγότερο «σεξιστές», να μιλάνε για σεξουαλικότητα και έρωτα λιγότερο ή ακόμα και να το κάνουμε κάτι ώστε να γίνεται πιο εμφανές το τραύμα που βιώνουν οι γυναικείοι χαρακτήρες» αναφέρεται σε άλλο σημείο".Αυτό που θα ήθελα να σημειώσω εγώ διαβάζοντας αυτά που είπε, και δεν θα ήθελα να μπω καθόλου στο θέμα του άρθρου, είναι πως από την παραπάνω παράγραφο φαίνεται ξεκάθαρα πως κάποιοι κατευθύνουν τα πράγματα. Τι διαβάζουμε στα βιβλία, τι βλέπουμε στις τηλεοράσεις, στις ταινίες κλπ. Αυτό δεν αφορά το συγκεκριμένο θέμα μονάχα αλλά οποιοδήποτε θέμα. Με λίγα λόγια διαμορφώνουν απόψεις που κάποιες φορές μπορεί να μην αντικατοπτρίζουν και τις πραγματικές απόψεις του δημιουργού. Μπορεί κάποιος ή κάποια για να εκδοθεί ή για να συνεχίσει να εκδίδεται (ως συγγραφέας εννοώ), για βιοποριστικούς λόγους ή για λόγους καριέρας, να υποκύψει ή να προσαρμοστεί στα θέλω των εκδοτών κι ας μην έχει τις ίδιες απόψεις.
Εννοείται πως συμφωνώ με την Deneuve. Τα έχει γράψει και η σπουδαία φεμινίστρια Dorris Lessing. Κι ο Philip Roth στο Ανθρώπινο Στίγμα, αλλά αυτός είναι άντρας και λευκός, άρα ύποπτος. Τι τα θες; Η εποχή προωθεί τη θυματολαγνεία. Έτσι αντί να πάψουν οι γυναίκες να νιώθουν θύματα, μάλλον θα αρχίσουν να νιώθουν θύματα κι οι άντρες. Εκ βαθέων εξομολογήσεις, κλάψα, και χρυσές δουλειές για τους ψυχολόγους. Το μέλλον είναι ήδη εδώ.
Χμ ,θεωρω πως η επικράτηση του Ισλαμ και η εφαρμογή της Σαρίας(οποτε αυτο γινει σε 10 ή 100 χρονια) στη Δυση θα λυσει και αυτο το προβλημα.Και τωρα που το σκεφτομαι θα λυσει πολλα αλλα πρωτοκοσμικά θεματα που μας απασχολούν τελευταια.
Συμφωνώ ότι η ουσία του θέματος είναι η κατάχρηση εξουσίας. Από τη δική μου προσωπική εμπειρία, βλέπω πως και γυναίκες, όταν έχουν εξουσία, ταπεινώνουν, βασανίζουν, πιέζουν μέχρις εσχάτων τους υφισταμένους τους. Αυτό είναι καθαρά ζήτημα προσωπικής παιδείας. Καλό είναι βέβαια, να καταλάβουν όλοι, ότι οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες και λόγω αριθμών σε θέσεις εξουσίας και λόγω πατριαρχίας. Το πολύ κακό και είναι πως οι άντρες δε μιλούν και δεν παραδέχονται ότι και αυτοί , υφίστανται σεξουαλική κακοποίηση και παρενόχληση. Είναι πιο ντροπιαστικό γι αυτούς να παραδεχθούν ότι ενοχλούνται από γυναίκες που τους πολιορκούν, ενώ δε θέλουν, τους παίρνουν τα άπειρα τηλέφωνα ή ξεστομίζουν υποτιμητικά σχόλια για τον ανδρισμό τους όταν αυτοί δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους ή ότι η ξέφρενη ξεκωλίαση είναι ένα είδος επίθεσης...........Θα συμφωνήσω με την Κατρίν, πως η σεξουαλικότητα και η αποπλάνηση εμπεριέχει σαφώς κάτι άγριο και πρωτόγονο και για τα δύο φύλα όμως.Είναι θέμα προσωπικό και έγκειται στο πως το θέλει ο καθένας και η κάθε μία. Γι αυτό πιστεύω ότι είναι δύσκολο να γίνει μαζικά κατανοητό ή να θεσμοθετηθεί σωστά κάτι τέτοιο. Ας πούμε, η κλοπή ως πράξη έχει συγκεκριμένο και κατανοητό περιεχόμενο. Όποιος αφαίρεσε από την κατοχή άλλου ξένο πράγμα και το ιδιοποιήθηκε τιμωρείται.......Η σεξουαλική παρενόχληση πως να γίνει συγκεκριμένη, όταν ακούς για παράδειγμα γυναίκες να λένε .....α ο καληνυχτάκιας ούτε φίλησε ούτε χούφτωσε.....ή θα είναι γκέυ που δεν του πετάχτηκαν τα μάτια έξω με το ντεκολτέ.....Πως ορίζεται νομικά η ενόχληση πάνω σε ένα τέτοιο θέμα, όταν βλέπεις πόσο ρευστά είναι τα όρια. Στο χώρο της εργασίας είναι το μείζων ζήτημα, να μπούνε τα όρια, αφού εκεί υφίσταται η σχέση εξουσίας
Έχει φτάσει το αυτονόητο να είναι επαναστατική πράξη...Πριν το ποποχάστουκο πάνω στην πράξη να βγάλεις ένα ιδιωτικό συμφωνητικό ότι αυτό δεν αποτελεί πρόκληση σωματικής βλάβης κι εκεί, στου δρόμου τα μισά, να διαφωνείς για τον όρο 13.2.(γ)ΥΓ Το τι είναι βιασμός ή σεξουαλική παρενόχληση είναι δουλειά των δικαστηρίων και όχι των e-απογόνων του Judge Lynch...
Η παρακάτω ατάκα, δανεισμένη από μια κωμική σειρά, μοιάζει ιδανικό σχόλιο για την απόδοση ευσήμων στο αυτονόητο.Do you enjoy a nice glass of water?(Όμως δεν ξέρω αν είναι ιδανική. Το αυτονόητο διαφαίνεται πως οσονούπω θα αποτελεί σχεδόν κάτι σαν αίρεση. Το 'όσοι πιστοί προσέλθετε' αρχίζει να μου ταιριάζει λίγο καλύτερα.)
"αλλά δεν αισθάνεται για πάντα τραυματισμένη από ένα τρίψιμο στο μετρό, ακόμα κι αν θεωρείται έγκλημα. Πηγή: www.lifo.gr"Μακάρι να'ξερα τι εννοεί με το "πάντα τραυματισμένη". Σίγουρα το να σου τον ακουμπάνε μέσα στο μετρό δεν είναι καθόλου φλερτ, είναι πάρα πολύ ενοχλητικό και σηκώνει κλωτσιά εκεί που πονάει. Δεν θα μας πει αυτή πώς θα νιώθουμε στο φινάλε.
Κανείς δεν θα σου πει πώς θα νιώθεις. Αυτό είναι αυτονόητο.Αλλά υπάρχει κι ένα πράγμα που λέγεται "η αρχή της αναλογικότητας".Αν σου είναι άγνωστο δες το. Είναι χρήσιμο γενικά.ΥΓ Όλοι έχουμε "παρενοχληθεί" από άτομα του ιδίου ή του ετέρου φύλου. Η "παρενόχληση" από την παρενόχληση έχει διαφορά.Πέσιμο χωρίς αμφιβολία για την έκβασή του δεν υπάρχει. Δεν μπορεί κάθε αποτυχημένο πέσιμο να βαφτίζεται "παρενόχληση". Πρέπει κάπως (διατηρουμένου του απροσδόκητου) να υπάρχει... σύμπλεξις.
Πες τα βρε Κατινιό!!! Σίγουρα υφισταται το εν λόγο προβλημα για το οποιο επαναστατουν μαζικα οι γυναίκες,και καλα κανουν εδω που τα λέμε.Αλλα οπως λέει και ο σοφός λαός ''Μαζί με τα ξερά,καίγονται και τα χλωρά''.Θα τον βρούμε το δρόμο μας ως είδος,που θα παει.
αυτά τα λέει απο την ισχύ τηs καλά φυλασσόμενηs kai υπερλούξ γραφειάραs τηs και στα πλαίσια του θεωρητικού..για οτι αφορά τουs άλλουs..oxi την ίδια..μπορεί δηλαδή αυτή απο την επαυλή τηs να αφουγκραστεί μια απλή κοπέλα που την παρενοχλούν στην δουλειά?δηλαδή θα άφηνε αυτή η σταρ, έτσι ατιμώρητο έναν άντρα που θα την παρενοχλούσε?
Εγώ νομίζω ότι τα λέει καθαρά από τη θέση της πανέμορφης και πανίσχυρης γυναίκας (όντως είναι ακόμη και σ'αυτήν την ηλικία), μιας γυναίκας που έχει επίγνωση της αξίας της και την ικανότητα να αντιληφτεί τη διαφορά μεταξύ της απόγνωσης ενός αδέξιου επίδοξου εραστή και ενός αλήτη.