Τέλος η συνεργασία της Εθνικής Πινακοθήκης Πορτρέτων του Λονδίνου με την BP μετά από 30 χρόνια

Τέλος η συνεργασία της Εθνικής Πινακοθήκης Πορτρέτων με την BP μετά από 30 χρόνια Facebook Twitter
Φωτ.: Η ζωγράφος και μυθιστοριογράφος Molly Parkin, με έναν πίνακα του καλλιτέχνη Darren Coffield, μέρος της έκθεσης BP Portrait Award 2010/Getty Images
0

Η Εθνική Πινακοθήκη Πορτραίτων στο Λονδίνο και η BP ανακοίνωσαν ότι δεν θα επεκτείνουν τη συνεργασία τους πέρα ​​από τον Δεκέμβριο του 2022, οπότε και λήγει το συμβόλαιό τους έπειτα από 30 χρόνια.

«Η γκαλερί είναι πολύ ευγνώμων στην BP για τη μακροχρόνια υποστήριξή της στο ομώνυμο ετήσιο βραβείο», δήλωσε ο Nicholas Cullinan, διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης Πορτρέτων.

«Η χρηματοδότησή της BP για το βραβείο (BP portrait award) ενθάρρυνε τη δημιουργικότητα, τη ζωγραφική πορτρέτων για περισσότερα από 30 χρόνια και χάρισε μια πλατφόρμα (έκφρασης) σε καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο, ενώ παρείχε επίσης έμπνευση και απόλαυση στο κοινό σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο».

Η BP έχει υπάρξει χορηγός του βραβείου για 30 χρόνια, αλλά η συνεργασία έχει αποτελέσει αντικείμενο πολυάριθμων διαμαρτυριών ως μέρος μιας παρατεταμένης και δυναμικής εκστρατείας ενάντια στη συμμετοχή της πετρελαιοβιομηχανίας στις τέχνες.


Συγκεκριμένα, το 2019, πέντε προηγούμενοι νικητές του βραβείου Turner, οι Antony Gormley, Rachel Whiteread, Anish Kapoor, Gillian Wearing και Mark Wallinger, ήταν μεταξύ μιας ομάδας σχεδόν 80 κορυφαίων καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένων και νικητών του βραβείου πορτρέτου της BP, που καλούσαν σε επιστολή τους τον διευθυντή της Πινακοθήκης να διακόψει τους δεσμούς με την BP.

Όπως ανέφεραν ήταν απαραίτητο να διασφαλιστεί το γεγονός ότι η γκαλερί θα παραμείνει «ένας θεσμός που κοιτάζει το μέλλον και βρίσκεται στη σωστή πλευρά της ιστορίας».

Την επόμενη χρονιά, η BP αποσύρθηκε από την κριτική επιτροπή του βραβείου πορτρέτου των 35.000 λιρών. Ήταν η πρώτη φορά από το 1997.

Η Louise Kingham, αντιπρόεδρος της BP, δήλωσε την Τρίτη πως «Είμαστε πολύ περήφανοι για τον ρόλο μας στην υπεράσπιση των βρετανικών τεχνών και της κουλτούρας για περισσότερα από 30 χρόνια, αλλά η BP του σήμερα είναι μια πολύ διαφορετική εταιρεία από όταν ξεκινήσαμε για πρώτη φορά τη συνεργασία μας με την Εθνική Πινακοθήκη Πορτρέτων.

»Καθώς μεταβαίνουμε στο να γίνουμε μία εταιρεία με μηδενικό αποτύπωμα ρύπων στο περιβάλλον μέχρι το 2050 και βοηθούμε τον κόσμο να φτάσει εκεί, πρέπει να αναζητήσουμε νέους τρόπους για να χρησιμοποιήσουμε καλύτερα το ταλέντο, την εμπειρία και τους πόρους μας».

Η ομάδα άσκησης πίεσης Culture Unstained θεωρεί ότι η κίνηση ήταν «καθαρά ψήφος δυσπιστίας στις επιχειρήσεις της BP» από πλευράς της γκαλερί.

Η Jess Worth, συν-επικεφαλής της ομάδας δήλωσε πως «Η εταιρεία πέρασε 30 χρόνια φιλοτεχνώντας την εικόνα της ως υπεύθυνος φιλάνθρωπος, αλλά ξεμένει γρήγορα από μέρη, τα οποία θα μπορούσαν να καθαρίσουν την τοξική της εικόνα. Ακόμη και τώρα συνεχίζει να επενδύει εκατομμύρια για την εύρεση νέων πηγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, που θα οδηγήσουν τον κόσμο πιο βαθιά στην κλιματική κατάρρευση».

Η εκστρατεία κατά της χορηγίας των τεχνών από εταιρείες ορυκτών καυσίμων συνεχίζει να κλιμακώνεται τα τελευταία χρόνια καθώς αυξάνονται οι ανησυχίες για την κλίμακα και τη σοβαρότητα της περιβαλλοντικής κρίσης.

Το 2019, το Εθνικό Θέατρο και η Royal Shakespeare Company έβαλαν τέλος σε συμφωνίες για χορηγίες με τη Shell και την BP αντίστοιχα, αφού ο Mark Rylance παραιτήθηκε από τη RSC σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συνεχιζόμενη σχέση τους.

Ένα μήνα αργότερα, η Εθνική Πινακοθήκη της Σκοτίας ανακοίνωσε ότι θα διακόψει τους δεσμούς της με την BP λόγω ανησυχιών για το κλίμα.

Η BP συνεχίζει ωστόσο, ως χορηγός του Βρετανικού Μουσείου, τώρα υπό το τιμόνι του νέου της προέδρου, του George Osborne.

Την περασμένη εβδομάδα, περισσότεροι από 300 αρχαιολόγοι και ιστορικοί έγραψαν επιστολή στους υπεύθυνους του μουσείου καλώντας τους να εγκαταλείψουν τη συνεργασία με την εταιρεία.

Την ίδια ώρα, ακτιβιστές οργάνωσαν την τελευταία σειρά διαμαρτυριών παρουσιάζοντας ψεύτικα «σχέδια γεώτρησης στο Στόουνχεντζ».

Τη σχέση μεταξύ του Βρετανικού Μουσείου και της BP έχουν καταδικάσει οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στο μουσείο ενώ η συνεργασία αυτή οδήγησε, εν μέρει στην παραίτηση μίας εκ των διαχειριστών του, της μυθιστοριογράφου Ahdaf Soueif.

Η Worth συμπλήρωσε πως «Η πίεση βρίσκεται τώρα στο Βρετανικό Μουσείο, το οποίο επί του παρόντος αποφασίζει εάν θα ανανεώσει τη δική του συμφωνία χορηγίας με τη BP, για να περάσει στη σωστή πλευρά της ιστορίας».

Με πληροφορίες του Guardian

Πολιτισμός
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η γυναίκα που έκανε τη μόδα να μοιάζει με σκιά

Πολιτισμός / Λίλιαν Μπάσμαν: Η γυναίκα που έκανε τη μόδα να μοιάζει με σκιά

Η έκθεση Lillian Bassman: Bazaar and Beyond, που παρουσιάζεται στο Met έως τις 26 Ιουλίου, φωτίζει μια δημιουργό που δεν αντιμετώπισε ποτέ τη μόδα ως απλό αντικείμενο προβολής. Τη μετέτρεψε σε ίχνος, χειρονομία και πείραμα, ενώ επέστρεψε σε αυτό το έργο δεκαετίες αργότερα, ξεκινώντας σχεδόν μια δεύτερη καριέρα στα 75 της.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΥΠΠΟ - Λίνα Μενδώνη: «Σταθμός Καρυάς, τόπος μνήμης, ιστορικής αλήθειας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας»

Πολιτισμός / ΥΠΠΟ: «Σταθμός Καρυάς, τόπος μνήμης, ιστορικής αλήθειας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας»

Η Λίνα Μενδώνη ανέφερε πως η αποκατάσταση του αποτελεί ιστορικό χρέος του κράτους απέναντι στα θύματα της ναζιστικής βαρβαρότητας, διασφαλίζοντας ότι το μνημείο και το ιστορικό τοπίο θα παραδοθούν στις επόμενες γενιές με τον προσήκοντα σεβασμό
THE LIFO TEAM
Πέθανε η Teresinha Soares, η Βραζιλιάνα καλλιτέχνις που έφερε το σώμα, το σεξ και την αντίσταση στην τέχνη

Πολιτισμός / Πέθανε η Teresinha Soares, η Βραζιλιάνα καλλιτέχνις που έφερε το σώμα, το σεξ και την αντίσταση στην τέχνη

Με ζωγραφική, εγκαταστάσεις και performances που έβαζαν το σώμα στο κέντρο, η Soares αμφισβήτησε τα σεξουαλικά ταμπού, την πατριαρχία και τον αυταρχισμό της εποχής της. Τα τελευταία χρόνια το έργο της επανεκτιμήθηκε διεθνώς μέσα από εκθέσεις στην Tate Modern και το MASP.
THE LIFO TEAM
Πριν γίνει θρύλος: το Chelsea Hotel του 1970 ξαναζωντανεύει μέσα από χαμένες φωτογραφίες

Πολιτισμός / Πριν γίνει θρύλος: το Chelsea Hotel του 1970 ξαναζωντανεύει μέσα από χαμένες φωτογραφίες

Το αρχείο του Scopin, που για χρόνια θεωρούνταν χαμένο, επιστρέφει τώρα ως βιβλίο και έκθεση, φωτίζοντας το Chelsea Hotel πριν γίνει πλήρως θρύλος και προτού αρκετά από τα πρόσωπα που κατέγραψε αποκτήσουν τη μεταγενέστερη μυθολογία τους.
THE LIFO TEAM