Πέθανε, σε ηλικία 97 ετών, ο σερ Τζον Μπόρντμαν, σπουδαίος αρχαιολόγος και ιστορικός της τέχνης, «ο πιο διακεκριμένος ιστορικός της αρχαίας ελληνικής τέχνης της Βρετανίας», όπως έχει χαρακτηριστεί.
Ο Τζον Μπόρντμαν σπούδασε στο Chigwell School στο Essex και στο Magdalene College του Cambridge κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τον πόλεμο. Μετά την θητεία του, πραγματοποίησε έρευνα στην Ελλάδα και υπηρέτησε ως βοηθός διευθυντής της Βρετανικής Σχολής στην Αθήνα από το 1952 έως το 1955. Την ίδια χρονιά διορίστηκε Βοηθός Φύλακα (επιστημονική βαθμίδα) στο Μουσείο Ashmolean.
Έγινε reader (βαθμίδα διδασκαλίας) στην Κλασική Αρχαιολογία στην Οξφόρδη το 1959 και το 1978 διορίστηκε καθηγητής Lincoln στην Κλασική Αρχαιολογία και Τέχνη, διαδεχόμενος τον Μάρτιν Ρόμπερτσον.
Δήλωση της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη για τον Τζον Μπορντμαν
«Πληροφορούμενη την απώλεια του καθηγητή Σερ Τζον Μπόρντμαν, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Ο σερ Τζον Μπόρντμαν υπήρξε εξέχων αρχαιολόγος και ιστορικός της Τέχνης, με διακριτή, διαρκή και σημαντικότατη προσφορά στις ελληνικές κλασικές σπουδές. Στη μακρά πορεία του, που υπερβαίνει τις επτά δεκαετίες, συνδύασε γόνιμα την ανασκαφική έρευνα με την πανεπιστημιακή διδασκαλία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου διάπλασε γενιές ολόκληρες αρχαιολόγων. Το συγγραφικό του έργο συγκροτείται από δεκάδες μονογραφίες και εκατοντάδες άρθρα και συμβολές σε συλλογικούς τόμους, πλήθος εκ των οποίων αφορά στη σπουδή της ελληνικής αρχαιολογίας και ιστορίας.
Σπουδαία ορόσημα της ενασχόλησής του με την κλασική Ελλάδα υπήρξαν, αναμφίβολα, οι ανασκαφές που πραγματοποίησε στο Εμπορειό της Χίου και το πέρασμά του από τη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή της Αθήνας. Αποθησαυρίζω μόνο τη συστηματική συμβολή του στην ελληνική αγγειογραφία και τη μελέτη της αρχαϊκής και κλασικής κεραμικής. Πάνω, από όλα ο σερ Τζον Μπόρντμαν υπήρξε ένα ανήσυχο πνεύμα, που δεν έπαψε να μελετά και να εργάζεται σχεδόν έως το τέλος του, και επέμενε, λόγω και έργω, στην ανάδειξη της κλασικής κληρονομιάς και τη διάχυσή της αρχαιολογικής γνώσης, με τρόπο εύληπτο, αλλά βαθύ, σε όλο και ευρύτερα κοινά. Είχα την πραγματική τύχη να τον συναντήσω πολλές φορές στη Χίο και να παρακολουθήσω τον εμβριθή και διαυγή αρχαιολογικό του λόγο.
Στην οικογένειά του, τους φίλους του και τους μαθητές του απευθύνω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια».
