Έχετε ακουστά την Τζέιν Έυρ; Ναι, μάλλον ναι. Είναι μια γνωστή ηρωίδα ενός γνωστού μυθιστορήματος μιας γνωστής βικτωριανής συγγραφέως. Ή κάτι τέτοιο. Ή μήπως είναι ταινία; Ή σειρά στο BBC; Ή μήπως ένα παλιό κλασσικό εικονογραφημένο;
Η Τζέιν είναι όλα αυτά και πολλά παραπάνω. Η συγγραφέας, Σαρλότ Μπροντέ συνέλαβε και έγραψε κρυφά την Τζέιν Έιρ ενώ δούλευε ως γκουβερνάντα. Το έργο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1847, με ανδρικό ψευδώνυμο και αφηγείται με βιωματικό τρόπο τη ζωή ενός μικρού ορφανού κοριτσιού. Η Τζέιν είναι ένα παράξενα δυνατό πλάσμα. Μεγαλωμένη χωρίς αγάπη από την σκληρή θεία της, η Τζέιν κλείνεται τελικά σε ένα οικοτροφείο όπου θα βιώσει περαιτέρω φρίκη.
Ως ενήλικη απόφοιτος του σχολείου βρίσκει μια θέση γκουβερνάντας στον Πύργο του Θόρνφιλντ. Ακολουθεί ένας μοιραίος, ρομαντικός έρωτας με τον εργοδότη της, τον κύριο Ρότσεστερ. Όμως τον Πύργο στοιχειώνει μια γυναικεία φωνή που κάθε τόσο σπέρνει φωτιές, μεταφορικά και κυριολεκτικά. Σε μια κρίσιμη στιγμή το μυστικό της απόκοσμης αυτής ύπαρξης αποκαλύπτεται. Ο κόσμος που γνώριζε ως τότε η Τζέιν καταρρέει και η ίδια καλείται να πάρει μια δύσκολη απόφαση.
Στην παράσταση Jane, η δημιουργική ομάδα του έργου εμπνέεται από την εμβληματική φιγούρα της Σαρλότ Μπροντέ και της ηρωίδας της, Τζέιν. Αποπειράται να εξερευνήσει εκ νέου την βικτωριανή αυτή ιστορία υπό ένα διαφορετικό πρίσμα. Η Κατερίνα Μαυρογεώργη γράφει και σκηνοθετεί την Νάνσυ Σιδέρη, τον Δημήτρη Δρόσος και τη Βίκυ Κυριακουλάκου στο Θέατρο Θησείον από τις 18 Μαρτίου 2024 στις περιπέτειες ενός σπουδαίου πνεύματος.
Το Σάββατο 9 Μαρτίου κάνει πρεμιέρα στην σκηνή Ωμέγα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά η παράσταση του έργου του Πέρσι Σέλλεϋ «Οι Τσέντσι» σε σκηνοθεσία Μαριλίτας Λαμπροπούλου. Το υλικό του, μια αληθινή ιστορία κακοποίησης και πατροκτονίας, που έλαβε χώρα σε μια γνωστή αρχοντική οικογένεια της Ρώμης του 1600, την οικογένεια Τσέντσι. Ο αδίστακτος Φραντσέσκο Τσέντσι βγάζει από τον δρόμο του όποιο εμπόδιο μπει ανάμεσα σ΄ αυτόν και τα σχέδιά του.
Όταν φτάνει στα άκρα, προκαλώντας τον θάνατο των γιων του και τον βιασμό της κόρης του Μπεατρίτσε, η υποστήριξή του από την εξουσία μεταστρέφεται, και συγχρόνως η κόρη του αποφασίζει την πατροκτονία. Μία δίκη θα λάβει χώρα, όπου δε δικάζονται μόνο άνθρωποι και πράξεις, αλλά και τα σύμβολα του καλού και του κακού, του δίκαιου και του άδικου. Η Μπεατρίτσε, μέσα από την φαύλη πράξη της, «καθαγιάζεται», και γίνεται ένα σύμβολο ηθικής ελευθερίας.
Η παράσταση θέλει να φέρει αυτή τη σκληρή ιστορία του 1600, βουτηγμένη μέσα από τον ρομαντισμό του Σέλλεϋ σε ένα χρόνο τόσο προσωπικό, τόσο άμεσο, ώστε να μην έχει σημασία αν είναι τότε ή σήμερα, αλλά μόνο η βαθιά ψυχική εντύπωση που μας προκαλεί. Στην παράσταση παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Νταλιάνης , Ελίζα Σκολίδη , Ελένη Ζαραφίδου, Χρήστος Παπαδόπουλος, Δημήτρης Κολλιός, Γιώργος Κορομπίλης, Πανάγος Ιωακείμ.
«Είχαμε έναν τύπο στο χωριό που τον λέγανε Αούστρια, το παρατσούκλι του. Από τον Άουστρα, το χόρτο, γι’ αυτό τον βγάλανε έτσι, δεν τον θέλανε ρε παιδί μου στο χωριό». Η Στεφανία Σαμαρά σκηνοθετεί το έργο της Λένας Κιτσοπούλου "Άουστρας ή η αγριάδα» στο Θέατρο 104, από τις 11 Μαρτίου με τους Θαλασσινή Βοσταντζόγλου, Διαμαντή Αδαμαντίδη και ο Βίκτωρ Μπενουζίλιο. Τρεις ήρωες, η Κατερίνα, η Αγγελική και ο Βαγγέλης, περιμένουν στο σπίτι τους έναν τουρίστα που γνώρισαν νωρίτερα στο κέντρο της Αθήνας.
Όσο περιμένουν η πλήξη τούς κυριεύει κι επιδίδονται σε άσκοπες συζητήσεις. Κι όμως, γρήγορα διαφαίνεται πως η ατμόσφαιρα δεν είναι ανάλαφρη. Η διάθεση τους είναι επιθετική και απειλητική, με έντονες εξάρσεις, από την τρέλα στο απόλυτο κενό. Οι τρεις ήρωες είναι πολύ σίγουροι για την αξία τους ως Έλληνες, όπως και για την ανωτερότητα τους έναντι κάθε ξένου. Ο Ξένος, ο Βορειοευρωπαίος Σελάν, μπαίνει μέσα σε αυτό το σύμπαν εντελώς ανυποψίαστος και έρχεται αντιμέτωπος με τη σκληρή «ελληνικότητα».
Σε αυτό της το έργο, η Λένα Κιτσοπούλου διερευνά την αντίληψη της έννοιας του ξένου στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία. Με την χαρακτηριστική αιχμηρή της γλώσσα, την ωμότητα, αλλά και με διάχυτο το στοιχείο του χιούμορ, σχολιάζει την «αξία» της μούντζας, του ποτού, των κοψιδιών, της αξία του να εκτονώνεις τα συναισθήματα σου έντονα και ανεξέλεγκτα. Οι ίδιοι ήρωες εμφανίζονται να αγνοούν βασικά στοιχεία της ελληνικής ιστορίας και όχι μόνο. Παρόλα αυτά, ο Ξένος που παγιδεύουν στο σπίτι τους επιβάλλεται να διδαχθεί και να αναγνωρίσει την υπεροχή της Ελλάδας.
Νωρίς, νωρίς ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου ανακοινώνει λιγοστές εμφανίσεις και τις συνοδεύει με ένα αποχαιρετιστήριο σημείωμα. «Μετά από αρκετά χρόνια συναυλιών, φορτισμένα με μια απρόσμενη ανταπόκριση και αγάπη, φτάνει στο τέλος της η «Διονυσιακή» περίοδος*. (Αν και όταν επιστρέψω, το Απολλώνειο στοιχείο θα υπερτερεί).
Θα κλείσει πανηγυρικά με λιγοστές εμφανίσεις που θα γίνουν Αθήνα και Θεσσαλονίκη από τα μέσα Μαΐου έως και τα μέσα Ιουνίου, θα έχω, δε, τη χαρά και την τιμή, στην υπάρχουσα ομάδα συνεργατών, να προστεθούν η Βάσω Δημητρίου και ο Ανδρέας Πολυζωγόπουλος -ως μουσικοί-». Με ερμηνευτές τη Μάρθα Φριντζήλα τον Αλέξανδρο Κτιστάκη και τον Γιάννη Λίταινα θα εμφανιστούν στις 17 Μαΐου – Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας, 24 Μαΐου – Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, 31 Μαΐου – Θέατρο Γης Θεσσαλονίκη, 7 Ιουνίου – Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, 14 Ιουνίου – Θέατρο Βράχων "Μελίνα Μερκούρη".
