Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ δεν βιάζεται να καταδικάσει συνολικά την τεχνητή νοημοσύνη. Αλλά όταν η συζήτηση φτάνει στο σινεμά, στους σεναριογράφους και στη δημιουργική απόφαση, η γραμμή του είναι καθαρή: η AI μπορεί να είναι εργαλείο, όχι υποκατάστατο της ανθρώπινης ψυχής.
Μιλώντας στο podcast IMO της Μισέλ Ομπάμα και του Κρεγκ Ρόμπινσον, ο σκηνοθέτης ρωτήθηκε για τη θέση της τεχνητής νοημοσύνης στη γραφή και στον κινηματογράφο. Ο ίδιος είπε ότι προς το παρόν «κρατά την κρίση του» μέχρι να δει πώς ακριβώς χρησιμοποιείται η AI, σημειώνοντας ότι ήδη εφαρμόζεται σε διάφορα πεδία και μπορεί να έχει χρήσιμες πλευρές.
Ο Σπίλμπεργκ αναγνώρισε, για παράδειγμα, ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να βοηθήσει στην ιατρική, στην εκπαίδευση ή σε πρακτικές διαδικασίες μιας παραγωγής. Δεν αποκλείει δηλαδή την AI ως εργαλείο. Εκεί που διαφωνεί είναι όταν αρχίζει να παίρνει τη θέση ανθρώπων που συμμετέχουν στη δημιουργία.
Ο σκηνοθέτης του Jaws, του E.T. και του Jurassic Park είπε επίσης ότι δεν θέλει η AI να του υπαγορεύει πώς θα γράψει έναν διάλογο, πού θα μπει η κάμερα ή πώς θα μοιάζει ένα σκηνικό. Μπορεί να βοηθά σε ορισμένες πρακτικές αποφάσεις, αλλά όχι να γίνεται η τελική φωνή πάνω σε κάτι δημιουργικό.
«Χρησιμοποιήστε την AI ως εργαλείο, αλλά όχι ως την τελική λέξη σε οτιδήποτε δημιουργικό», είπε. «Εκεί τραβάω τη γραμμή».
Η τοποθέτηση έχει ιδιαίτερο βάρος και για έναν ακόμη λόγο: ο Σπίλμπεργκ είχε γυρίσει ήδη από το 2001 το A.I. Artificial Intelligence, μια ταινία για ένα ανδροειδές παιδί που λαχταρά να γίνει πραγματικό. Σήμερα, σε μια εποχή όπου η γενετική AI έχει μπει στο κέντρο της συζήτησης για το μέλλον της κινηματογραφικής βιομηχανίας, ο ίδιος επιστρέφει στο ερώτημα από την άλλη πλευρά: όχι τι σημαίνει για μια μηχανή να θέλει να γίνει άνθρωπος, αλλά τι σημαίνει για τον άνθρωπο να αφήνει τη μηχανή να αποφασίζει στη θέση του.
Η συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη παραμένει ένα από τα πιο φορτισμένα μέτωπα του Χόλιγουντ, από τα σενάρια και τα οπτικά εφέ μέχρι τα δικαιώματα των ηθοποιών, τις φωνές, τις εικόνες και το ερώτημα ποιος τελικά δημιουργεί ένα έργο.
με στοιχεία από Deadline