Το τεράστιο συγκρότημα στούντιο και το πρώην σπίτι του Άνσελμ Κίφερ στη νότια Γαλλία –που μοιάζει με «ανθρώπινη μυρμηγκοφωλιά»– είναι ανοιχτό πλέον για το κοινό σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, μετά από χρόνια σχεδιασμού. Ο αριθμός των επισκεπτών θα είναι περιορισμένος στο La Ribaute, όπως λέγεται, που δεν θα γίνει, όπως επιθυμούν οι διαχειριστές του, τουριστικός προορισμός αλλά τόπος περιπατητών στην έκταση των 400 στρεμμάτων του. Το συγκρότημα βρίσκεται στο Barjac της νότιας Γαλλίας και πύργοι και σήραγγες περιτριγυρίζουν το τεράστιο οικόπεδο το οποίο αγόρασε ο Κίφερ.
Ο Κίφερ εγκατέλειψε τη Γερμανία το 1992 και αγόρασε αυτό κτήμα που ήταν παλιά εργοστάσιο μεταξιού.
Ο χώρος αναπτύχθηκε οργανικά, περιλαμβάνοντας κτίρια, υπαίθριες καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις, υπόγειους θαλάμους και ένα αμφιθέατρο από σκυρόδεμα πέντε επιπέδων. Ο καλλιτέχνης έζησε στον χώρο αυτό, που είναι 70 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αβινιόν, μέχρι το 2007 και στη συνέχεια μετακόμισε στο στούντιό του στο Croissy, στα περίχωρα του Παρισιού.
Η είσοδος είναι δωρεάν για τους κατοίκους και ο Κίφερ όχι μόνο παρείχε το βασικό φυσικό περιουσιακό στοιχείο αλλά και εκτεταμένους οικονομικούς πόρους για τη λειτουργική χρηματοδότηση και συντήρηση του κτήματος.
«Μετακόμισα στο Barjac το 1992. Τις πρώτες μέρες που εγκαταστάθηκα εδώ, ό,τι παρήγαγα σ' αυτόν τον τόπο ήταν από υλικά που είχα φέρει μαζί μου από τη Γερμανία: φωτογραφίες, βιβλία, ημιτελείς πίνακες, ακόμη και κομμάτια μολύβδου από τη στέγη του καθεδρικού ναού της Κολωνίας. Άρχισα να κατασκευάζω με μια ενέργεια που φαντάζομαι ότι ήταν ανάλογη με την επιθυμία μου να έχω υπό την κατοχή μου αυτόν τον τόπο. Έφτιαξα δρόμους και κτίρια, φύτεψα δέντρα και βλάστηση, δημιούργησα περιφράξεις. Και μια μέρα μου ήρθε η ιδέα να φτιάξω σήραγγες. Καθώς δεν υπήρχε τίποτα να δει κανείς στην επιφάνεια εδώ, πήγα στο υπέδαφος. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν ιδέα αλλά αντανακλαστικό», γράφει ο Κίφερ.
Στο τοπίο υπάρχουν διάφορες καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις που συνδέονται μεταξύ τους με μονοπάτια, καθώς και υπόγειες σήραγγες που έχει σχεδιάσει ο καλλιτέχνης, ενώ για πολλά χρόνια συνέχισε να είναι ένα δευτερεύον στούντιό του, ιδίως κατά τη θερινή περίοδο.
Το κτήμα ανήκει πλέον σε ένα ίδρυμα, σκοπός του οποίου είναι να το διατηρήσει για τις επόμενες γενιές, και έχει «μεγαλώσει» έχοντας σήμερα περισσότερα από 60 κτίρια και χώρους τέχνης, γνωστούς ως περίπτερα. Ο Κίφερ προσέθεσε τη δική του πινελιά σε αυτούς τους χώρους τέχνης. Σε μερικούς από αυτούς υπάρχουν γλυπτά και πίνακες και τα τελευταία χρόνια υποδέχτηκε καλλιτέχνες με τους οποίους αισθάνεται συγγένεια για να συνεισφέρουν μόνιμες εγκαταστάσεις στο οικοσύστημα του La Ribaute, ξεκινώντας με τον Wolfgang Laib το 2014, ενώ στη συνέχεια εκεί έκαναν έργα η Laurie Anderson και η αβάν-γκαρντ Αυστριακή καλλιτέχνιδα Valie Export, ενώ από τον Ιούλιο υπάρχει και το έργο της Ιταλίδας Monica Bonvicini.
Το έργο σε αυτό το κτήμα αντικατοπτρίζει τη διεθνική προσέγγιση του Κίφερ, το ενδιαφέρον του για την ενότητα της Ευρώπης και τη συνεχή ανταλλαγή μεταξύ των πολιτισμών, περιλαμβάνοντας τρεις χώρες: Αυστρία (έδρα του ιδρύματος Eschaton-Anselm Kiefer), Γερμανία (γενέτειρα του καλλιτέχνη) και Γαλλία.
Η είσοδος είναι δωρεάν για τους κατοίκους και ο Κίφερ όχι μόνο παρείχε το βασικό φυσικό περιουσιακό στοιχείο αλλά και εκτεταμένους οικονομικούς πόρους για τη λειτουργική χρηματοδότηση και συντήρηση του κτήματος.
«Δεν θα περιγράψω λεπτομερώς τα κτίρια και τις εγκαταστάσεις, τα οποία θα δείτε μόνοι σας, γιατί θα βρείτε πιο ενδιαφέρον να τα εξερευνήσετε χωρίς να σας εμποδίζουν προκαταλήψεις ή σχόλια. Θα προσθέσω μόνο ότι ό,τι βλέπετε στο Barjac αποτελεί μέρος ενός συνόλου του οποίου τα στοιχεία συνδέονται μεταξύ τους: συμπληρώνουν το ένα το άλλο σε ένα σημείο, συγκρούονται μεταξύ τους ή απομακρύνονται για να ενωθούν και πάλι πιο αποτελεσματικά αλλού. Τα στοιχεία αυτά διακλαδίζονται και σχηματίζουν δίκτυα, όχι μόνο λόγω των γεφυρών και των σηράγγων, αλλά και λόγω των εσωτερικών τους σχέσεων. Σας προσκαλώ να ανακαλύψετε τη La Ribaute χωρίς προκαταλήψεις», γράφει ο Κίφερ.
Αυτή την εποχή και μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 2022, ο Κίφερ έχει καταλάβει την τεράστια Sala dello Scrutinio στο Palazzo Ducale στη Βενετία, παρουσιάζοντας μια σειρά πινάκων εμπνευσμένων από Ιταλούς δασκάλους όπως ο Tintoretto και ο Andrea Vicentino. Τα τεράστια έργα ενσωματώνουν ψευδάργυρο, μόλυβδο, χρυσό, ρούχα και τμήματα από καροτσάκια για ψώνια. Αν και όλοι ελπίζουν να βρεθεί ένα μέρος να τα στεγάσει μόνιμα ως σύνολο, προς το παρόν το μέλλον τους είναι αδιευκρίνιστο.
