Εδώ και δεκαετίες, ειδικά μετά την επανένωση Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας, το Βερολίνο φιλοδοξεί να γίνει «πόλη της όπερας».
Η πολιτιστική πρωτεύουσα της χώρας διαθέτει τρία λυρικά θέατρα: Στον πρώην ανατολικό τομέα βρίσκονται η Κρατική Όπερα, στη λεωφόρο «Υπό τας Φιλύρας», και η Κωμική Όπερα, ιστορικοί θεσμοί που ιδρύθηκαν στα τέλη του 18ου και 19ου αιώνα, αντίστοιχα.
Η τρίτη, ονομαζόμενη απλώς «Γερμανική Όπερα», ιδρύθηκε για να καλύψει τις ανάγκες των Δυτικοβερολινέζων κατά την ψυχροπολεμική περίοδο (1961-1989). Με διαφορετικό προφίλ και παρά τις ριζικές αλλαγές που επέφερε η επανένωση του 1990, οι τρεις οργανισμοί προσφέρουν αδιαλείπτως εκλεκτές παραστάσεις σε ενδιαφέρουσες σκηνοθεσίες.
Η Κωμική Όπερα του Βερολίνου κρατά τα σκήπτρα σε διασημότητα και δημοφιλία, με παραγωγές οπερέτας και μιούζικαλ να είναι περιζήτητα και δημοφιλή σε εκατομμύρια Γερμανούς αλλά και τουρίστες από κάθε άκρη της γης.
Μια ανάσα από την Unter den Linden, τον μεγάλο περίπατο του Βερολίνου και άξονα πολλών και σημαντικών πολιτιστικών χώρων, το θέατρο κτίστηκε μεταξύ του 1891 και του 1892 από τους αρχιτέκτονες Ferdinand Fellner και Hermann Helmer και άνοιξε για πρώτη φορά στις 24 Σεπτεμβρίου 1892 ως «Θέατρο Unter den Linden». Όταν οι πρώτοι ιδιοκτήτες του χρεοκόπησαν, το 1898, το θέατρο άνοιξε ξανά ως Metropol-Theatre.
Από τότε μέχρι σήμερα, άλλαξε πολλές φορές χέρια, έγινε κέντρο ψυχαγωγίας των ναζί, άνοιξε, έκλεισε, καταστράφηκε από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς το 1944, ενώ μετά τον πόλεμο βρέθηκε στην περιοχή που κατείχε η Ανατολική Γερμανία και άνοιξε ως Komische Oper το 1947. Από τη δεκαετία του 1950 γνώρισε πολλές αλλαγές και επεκτάσεις και η τελευταία φορά που εκσυγχρονίστηκε ήταν το 1989. Σήμερα το θέατρο έχει 1.270 θέσεις και είναι ένα από τα πιο διάσημα και επιτυχημένα θέατρα ποικιλιών του Βερολίνου.
Η ώρα για την ανακαίνισή της έφτασε πριν από δώδεκα χρόνια, με δεκάδες αρχιτεκτονικά γραφεία σε όλο τον κόσμο να διαγωνίζονται για ένα έργο-βιτρίνα της δουλειάς τους, σε ένα από τα κεντρικά σημεία της Ευρώπης. Σε συνομιλία με το πολιτιστικό κέντρο Humbold, η Όπερα θα χρειαστεί μια διαμόρφωση που θα τη φέρει πρακτικά στον 21ο αιώνα.
Τα εξήντα δυο γραφεία που πήραν μέρος στον διαγωνισμό παρουσίασαν προτάσεις που συνδέουν το ιστορικό κτίριο με τον δημόσιο χώρο και τη μεγάλη πλατεία που βρίσκεται στην πλευρά της εισόδου της. Το γερμανικό γραφείο Kadawittfeldarchitektur παρουσίασε την πιο ενδιαφέρουσα πρόταση, με τις εργασίες να ξεκινούν το 2023.
Ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός που άρχισε το 2019 αφορούσε την επέκταση και τον εκσυγχρονισμό του κτιρίου, με νέους χώρους προβών και μαθημάτων και χώρους υποδοχής του κοινού. Η μεγαλύτερη πρόκληση για τους αρχιτέκτονες ήταν φυσικά η ενοποίηση του ύφους του κτιρίου της όπερας, που ενσωματώνει μια ποικιλία από καταχωρισμένες κατασκευές, που ολοκληρώθηκαν σε πολλές περιόδους μεταξύ 1890 και 1980, ένα παζλ της αρχιτεκτονικής και των τάσεων επί δεκαετίες.
Με πέτρα, χάλυβα, κεραμικό και μέταλλο, οι αρχιτέκτονες δημιούργησαν ένα αρχιτεκτονικό παζλ, χωρίζοντας τις τέσσερις διαφορετικές λειτουργικές περιοχές του νέου κτιρίου στο εξωτερικό και συνδυάζοντας στοιχεία που παραπέμπουν σε σκηνικό.
Τα γήινα και τα κόκκινα χρώματα που χρησιμοποιούν εναρμονίζονται με τις γυάλινες προσόψεις του ισογείου που είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να συνδέουν τον εσωτερικό με τον εξωτερικό χώρο στην Pariser Platz και την Πύλη του Βρανδεμβούργου, δίνοντας στην όπερα τον «νέο αέρα» που χρειάζεται για να συγκεντρώνει κόσμο σε έναν περίβολο πιο φιλικό και το κτίριο να γίνεται και αυτό ένα πέρασμα περιπάτου για τους χιλιάδες τουρίστες και ντόπιους που περνούν καθημερινά από το σημείο.
