Το μεγάλο mural της Μπάρμπαρα Κρούγκερ καλύπτει τον τοίχο της Εθνικής Βιβλιοθήκης προς την πλευρά του Καναλιού του ΚΠΙΣΝ με τη φράση «ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ Η ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ».
Στο κάτω μέρος δεκάδες emoji συνοδεύουν τη φράση, με την άμεση, ψηφιακή, παγκόσμια γλώσσα να εκδηλώνει χαρά, λύπη, απορία και αμφιβολία, ερωτήματα που θέτει η εμβληματική Αμερικανίδα καλλιτέχνιδα σε όλο το έργο της. Με μήκος 90 μέτρα και ύψος πάνω από 8, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα έργα της Κρούγκερ σε δημόσιο χώρο, μια προειδοποίηση αλλά και μια πρόκληση να αναλογιστούμε πόσο εύκολα η συλλογική περηφάνια γίνεται διαίρεση.
Στο παρελθόν η Κρούγκερ έχει χρησιμοποιήσει αυτό το μήνυμα πάνω σε μια αμερικανική σημαία· εδώ παρουσιάζει ένα έργο που μας καλεί να επανεξετάσουμε την έννοια που προβάλλει και να τη μεταφέρουμε ως προβληματισμό στον πυρήνα της κοινωνικής μας ζωής.
Τα ειδικά σχεδιασμένα για τον δημόσιο χώρο του ΚΠΙΣΝ έργα μεγάλης κλίμακας, ανοιχτά σε ερμηνεία, συνομιλούν με κάθε επισκέπτη ξεχωριστά.
Για πρώτη φορά συναντάμε στο έργο της Κρούγκερ φράσεις μεταφρασμένες στα ελληνικά ώστε ο επισκέπτης του δημόσιου χώρου να συνδέσει τα έργα της με τη δική του γλωσσική και πολιτισμική εμπειρία. Άλλωστε, η πρακτική της συνίσταται στο να δημιουργεί έργα-εμπειρίες που προβληματίζουν τον θεατή όσον αφορά τον δημόσιο λόγο, το ποιος μιλά και ποιος ακούγεται, θεμελιώνοντας με τις εικαστικές της παρεμβάσεις ένα ιδεολογικό υπόβαθρο που καταφέρνει να μένει επίκαιρο επί δεκαετίες.
Σε αυτή την πρώτη ατομική της έκθεση στην Ελλάδα, εκτός από το mural, διάσπαρτες στην Εσπλανάδα, στην άλλη πλευρά του καναλιού, ορθώνονται ανάμεσα στα δέντρα μεγάλες μεταλλικές κατασκευές που φέρουν τολμηρά μηνύματα όπως «ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ», «Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ», «Η ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΝΟΣ» και «ΟΛΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ», σχολιάζοντας με κριτική ματιά τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από έργα που συνδυάζουν την εικαστική και τη γραπτή γλώσσα. Βαθιά επηρεασμένη από την εμπειρία της στον χώρο της γραφιστικής, η Κρούγκερ χρησιμοποιεί τον γραπτό λόγο και το design ως εργαλεία πολιτικής και κοινωνικής κριτικής.
Τα ειδικά σχεδιασμένα για τον δημόσιο χώρο του ΚΠΙΣΝ έργα μεγάλης κλίμακας που το ελληνικό κοινό θα δει στην έκθεση «Άτιτλο (Περηφάνια και Περιφρόνηση)», η οποία θα διαρκέσει μέχρι την 1η Νοεμβρίου, είναι ανοιχτά σε ερμηνεία, επιδιώκοντας να συνομιλήσουν με κάθε επισκέπτη ξεχωριστά μέσα από φράσεις που αποκτούν διαφορετικά νοήματα, ανάλογα με τη χρονική συγκυρία και τα προσωπικά βιώματα του καθενός, και κινούνται γύρω από έννοιες όπως οι ιεραρχίες της εξουσίας, το φαινόμενο του καταναλωτισμού και η κοινωνική ευθύνη,
Με τις χαρακτηριστικές έντονες χρωματικές αντιθέσεις, τα έργα σχολιάζουν με οξύτητα το σύγχρονο κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον της Ευρώπης: την πόλωση, την ενίσχυση ακραίων ιδεολογιών και την αβεβαιότητα που προκύπτει από οικονομικές, μεταναστευτικές και γεωπολιτικές εντάσεις. Η έκθεση λειτουργεί ως πρόκληση και κάλεσμα στο κοινό να αναστοχαστεί τη θέση του στον δημόσιο χώρο και στην κοινωνία, θέτοντας στο επίκεντρο το ερώτημα ποιος έχει φωνή και πώς αυτή χρησιμοποιείται.
Σε αυτά τα έργα δεν χρησιμοποιεί το κόκκινο χρώμα που έχουμε συναντήσει σε πολλά έργα της, αλλά το μαύρο, το κόκκινο και το πράσινο, το οποίο σηματοδοτεί τη χαρά, την ηρεμία και τον στοχασμό – το χρησιμοποιεί την τελευταία δεκαετία στα έργα της.
Πρόκειται για ένα χρώμα που έχει βάλει στην καθημερινότητά της, σχετίζεται με οικολογικά προϊόντα, είναι ευανάγνωστο και εδώ το ενσωματώνει στο φυσικό τοπίο, σε αυτά τα site-specific έργα που, εγκατεστημένα στον υπαίθριο χώρο, εναρμονίζονται με το αρχιτεκτονικό τοπίο, δημιουργώντας μια ενιαία χωρική εμπειρία η οποία εντάσσει την τέχνη στον δημόσιο χώρο και στην καθημερινή κίνηση των επισκεπτών και επισκεπτριών.
Η Μπάρμπαρα Κρούγκερ γεννήθηκε το 1945 στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ και σήμερα ζει και εργάζεται στο Λος Άντζελες και στη Νέα Υόρκη. Το έργο της έχει παρουσιαστεί σε κορυφαία μουσεία και ιδρύματα παγκοσμίως, μεταξύ άλλων στο Museum of Modern Art και στο Whitney Museum of American Art στη Νέα Υόρκη, στην Tate Modern στο Λονδίνο, στο Centre Pompidou στο Παρίσι και στο Museum of Contemporary Art στο Λος Άντζελες. Η καλλιτέχνιδα κατάφερνει πάντα να βρίσκει νέους τρόπους να προσεγγίσει το κοινό, χρησιμοποιώντας από παραδοσιακά εικαστικά μέσα έως πολύπλοκα βίντεο, ηχητικά έργα και τεράστιες αρχιτεκτονικές εγκαταστάσεις σε δημόσιους χώρους.
Τα έργα της μπορεί να εμφανίζονται σε περιοδικά και εφημερίδες, T-shirts, αφίσες, τσάντες, οθόνες LED, υπαίθριες πινακίδες σε λεωφορεία και σιδηροδρομικούς σταθμούς, καθώς και σε προσόψεις κτιρίων. Με άμεση και συχνά αιχμηρή γλώσσα, επιδιώκει έναν ενεργό διάλογο με το κοινό, θέτοντας στο επίκεντρο τον ρόλο του ατόμου στον δημόσιο χώρο και στη σύγχρονη κοινωνία.
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την εικαστική έκθεση εδώ.
