Ανήσυχη, αιχμηρή και πάντα απρόβλεπτη, η Λένα Διβάνη επιστρέφει με το νέο της βιβλίο «Έτσι τελειώνει ο κόσμος» (εκδόσεις Πατάκη) και με αφορμή την κυκλοφορία του σχολιάζει με τον δικό της αφοπλιστικό τρόπο όσα συμβαίνουν γύρω μας. «Ζούμε σε μια δυστοπία» λέει, περιγράφοντας μια εποχή που «η νέα γενιά μεγαλώνει σαν πρίγκιπες χωρίς καμία προοπτική» και η δημοκρατία έχει υπονομευθεί από ανισότητες και μηχανισμούς εξουσίας.
Στη συνέντευξη αναφέρεται και στα πολιτικά πρόσωπα της επικαιρότητας, σημειώνοντας πως ο Αλέξης Τσίπρας και όσοι σχεδιάζουν επιστροφές «δεν έχουν καταλάβει ότι ο κόσμος δεν θέλει άλλον έναν που μετράει δημοσκοπήσεις ή που τον περιμένουμε σαν το Α7 στην Κηφισίας, που δεν έρχεται ποτέ». Για τη Μαρία Καρυστιανού δηλώνει πως στο παρελθόν είχε σταθεί στο πλευρό της, αλλά θεωρεί πως «κατέστρεψε με τα ίδια της τα χέρια ό,τι είχε χτίσει» με την απόφασή της να στραφεί στην πολιτική.
Παράλληλα, σχολιάζει πρόσωπα όπως ο Μακάριος Λαζαρίδης, αλλά και συνολικά το νέο πολιτικό προσωπικό που αναδεικνύεται μέσα από την τηλεοπτική εικόνα και τους κομματικούς μηχανισμούς. Με αιχμηρό λόγο σημειώνει πως «ζούμε τον συνολικό ξεπεσμό – πολιτικό, κοινωνικό και αισθηματικό», ενώ περιγράφει τη σημερινή πραγματικότητα ως «μια βιτρίνα, πίσω από την οποία συμβαίνουν εντελώς διαφορετικά πράγματα», επιμένοντας ότι η κοινωνία αναζητά αυθεντικότητα, θάρρος και αλήθεια.
Για την Αθήνα δηλώνει πως «μοιάζει με πόλη που οι κάτοικοί της έχουν πάψει να αγαπούν», ενώ, θεωρεί τον Αχιλλέα Μπέο σύμπτωμα μιας κοινωνίας που αισθάνεται εγκαταλελειμμένη, γι’ αυτό γοητεύεται από πρόσωπα που εμφανίζονται ως «δικοί της άνθρωποι» και υπόσχονται άμεσες λύσεις.
Ξεχωριστή θέση στη συζήτηση έχουν και τα ταξίδια, που αποτελούν για την ίδια τρόπο ζωής και διαρκή εκπαίδευση. Από μακρινούς και απρόβλεπτους προορισμούς μέχρι εμπειρίες όπως η Νέα Ζηλανδία και η κουλτούρα των Μαορί, εξηγεί γιατί πιστεύει πως μόνο όταν «ξεβολευτείς» και δεις τον κόσμο με τα μάτια σου μπορείς πραγματικά να μάθεις και να αλλάξεις. Τέλος, σε πιο προσωπικό τόνο, μιλά για την απώλεια του πατέρα και της μητέρας της, στιγμές που τη σημάδεψαν βαθιά. Και κλείνει τη συνέντευξη λέγοντας: «Αν ο κόσμος τελείωνε αύριο, θα ήθελα μόνο να πω στους δικούς μου πόσο τους αγαπώ».
